Snoek: foto, beschrijving, heilzame eigenschappen en recepten

De uitdrukking 'Steek uw vinger niet in haar mond' is een gangbaar gezegde, dat meestal een roofzuchtig en vasthoudend menselijk karakter beschrijft, wat ook heel goed op de snoek van toepassing is. Een vinger afbijten zal ze waarschijnlijk niet kunnen, maar flink verwonden is ze zeker in staat. De meedogenloze roofvis laat geen enkele vis die in hetzelfde water leeft ontsnappen – van de grondeling en de blankvoorn tot de karper en de kleine brasem. Ze is zelfs in staat een stekelige pos door te slikken, nadat ze hem met haar kaken vastklemt zodat hij niet meer kan spartelen. Muizen, kikkers of zelfs eekhoorns die toevallig op rivier- of meertakken terechtkomen, worden een prooi van de snoek.

Snoek: wat voor vis, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor

Men moet niet altijd de verhalen van gepassioneerde vissers in twijfel trekken die vertellen dat ze afgelopen weekend een snoek van een meter lang en 10 kg hebben gevangen. Dat is een heel normale en realistische maat. Er zijn exemplaren die 1,5 m en zelfs 1 m 80 cm bereiken en een gewicht van 35 kg. Maar meestal worden exemplaren gevangen van 1 tot 2 kg en 40–50 cm lang.

Het lichaam van de snoek is lang, vrij smal, lijkt tegelijk op een pijl en een torpedo – dankzij de spitse grote kop. De onderkaak steekt verder naar voren uit dan de bovenkaak. De ogen staan vrij hoog, en in de enorme bek zitten tot driehonderd scherpe tanden. De grootste, die op hoektanden lijken, zitten in de onderkaak. Hoewel ze verschillend van grootte zijn, grijpt deze roofvis er de prooi stevig mee vast – zodanig dat het slachtoffer vrijwel geen kans heeft om los te komen.

De bovenkaak is letterlijk bezaaid met kleine, maar even scherpe tanden, waarbij de punt van al deze tanden naar de keel gericht is – zodat de prooi gemakkelijk naar binnen glijdt. Om te voorkomen dat de prooi kan ontsnappen, kunnen deze tanden omhoog komen en de prooi stevig vasthouden. Een vinger van een visser die per ongeluk in de bek van de snoek terechtkomt, zal zeker gewond raken.

Maar er zijn perioden waarin de roofvis niet zo 'bijtgraag' is. Dit gebeurt tijdens de tandwisseling, wanneer de oude, scherpe tanden al zijn verdwenen en de nieuwe nog zacht zijn. In die tijd kan de snoek noch een grote prooi vasthouden, noch een aas pakken, zodat zelfs de meest gelukkige visser zonder vangst thuiskomt.

Het hele lichaam van de snoek is bedekt met kleine en vrij dichte schubben, die zelfs tot op de kieuwen kunnen reiken, en de kleur of tekening hangt af van de omgeving waarin deze zoetwatervis leeft. Meestal komt deze overeen met de vegetatie van het meer, de vijver of de rivier en kan variëren van grijsgroen tot puur grijs, maar ook geelgrijs of bruin. De donkerste plek is meestal de rug; naar de zijkanten neemt de intensiteit van de kleur af, maar daar verschijnen donkere vlekken die samenvloeien tot een gestreept patroon, terwijl de buik helemaal licht, bijna wit kan zijn. Af en toe komen er zilverkleurige snoeken voor, maar die worden vrij zelden gevangen.

De bovenste rugvin is groot en heeft een afgeronde vorm. De onderste anaalvin is ver naar achteren geplaatst, wat de snelheid van de vis vergroot. Deze ongepaarde vinnen hebben meestal dezelfde kleur als de basiskleur van het lichaam – geelgrijs, bruin of groengrijs, met donkere vlekken. De gepaarde onderste vinnen, die dichter bij de kop zitten, hebben meestal een oranje tint.

Liefhebbers van kuit proberen steevast een vrouwtje te vinden. Ze zijn meestal groter dan mannetjes en verschillen van hen door de urogenitale opening in de vorm van een ovaalvormige uitholling omgeven door een roze rand, terwijl de opening bij het mannetje een smalle spleet is.

De meest voorkomende leefgebieden van de snoek zijn meren, vijvers en steengroeven. Als het een rivier betreft, dan een trage, luie en stille rivier. Het is een typische bewoner van zoetwaterlichamen, die de voorkeur geeft aan stilstaand water boven stromend water. Snoek wordt zowel in heel Rusland als op het Noord-Amerikaanse continent gevangen.

In verzoete zeebaaien komt ze ook voor – ergens in de buurt van rivieren die uitmonden. Ze wordt aangetroffen bij de kusten van de Golf van Taganrog in de Zee van Azov, en ook in de Oostzee – in de Koerse Golf, de Golf van Riga en de Finse Golf. Ervaren vissers weten dat men haar het beste kan zoeken in riviermondingen met een zandbodem of in stille inhammen vlak bij de kust, waar ze een hinderlaag legt voor prooi in waterplanten, boomstronken of natuurlijke kuilen en holtes op de bodem. Deze waterroofvis stelt hoge eisen aan zuurstof: als er niet genoeg zuurstof in het water zit, gaan snoeken dood.

Soorten

In zoetwaterlichamen komen 5 varianten voor: de gewone, de Amerikaanse, de maskinonge, de zwarte (of gestreepte) en de Amur.

1. Gewone. Is bekend bij inwoners van de voormalige Sovjet-Unie, komt het meest voor in Europa en Azië. Wordt ook gevangen in Noord-Amerika.
2. Amerikaanse. Is niet zo wijdverspreid als de gewone – men kan haar alleen in het oosten van het Noord-Amerikaanse continent tegenkomen. In de noordelijke regio's van haar verspreidingsgebied komt een ondersoort van de Amerikaanse snoek voor, de roodvinnige (ook wel noordelijke genoemd). Ten zuiden heerst de grasachtige (of zuidelijke) ondersoort, haar thuis is het stroomgebied van de rivieren die uitmonden in de Golf van Mexico, met name de Mississippi.
3. Maskinonge. De grootste en vrij zeldzame zoetwatersnoek. Haar leefgebied is Noord-Amerika. Deze roofvis is zilverkleurig met donkere, verticaal geplaatste strepen op de flanken.
4. Zwarte, of gestreepte. Bewoner van meren en stille rivierarmen van heel Noord-Amerika – van Canada tot Florida. Ze is kleiner dan haar andere verwanten en wordt niet langer dan 70–80 cm, terwijl haar maximale gewicht is vastgesteld op 4,3 kg. Deze vis heeft een aantrekkelijke mozaïektekening.
5. Amoerse. U kunt deze vis alleen vangen in het oosten van Rusland – op Sachalin, en ook in kleine rivieren die uitmonden in de Amoer. Hij wordt tot 1 m lang, waarbij het gewicht 20 kg kan bereiken.
6. Gepantserde. Verdient speciale aandacht. Dit is geen zoetwaterbewoner, ze kan rustig in zee leven, waar ze tot 3 m lang kan worden. Door onervarenheid kan ze van veraf op een krokodil lijken. Ze heeft ook een passende tweede naam: alligatorvis. Ze leeft in warme wateren: in de omgeving van de Caribische eilanden, voor de kust van Cuba en Midden-Amerika.

Samenstelling en caloriegehalte

De bijzonderheid van snoekvlees is dat er helemaal geen koolhydraten in zitten, en slechts 2–3% vet, dus artsen noemen het unaniem een dieetproduct. In 100 g van deze vis zit bijna de helft van de dagelijkse behoefte aan fosfor, 30% selenium en veel mangaan. Tot de lijst van nuttige en zelfs noodzakelijke stoffen voor het menselijk lichaam behoren componenten als magnesium, jodium, calcium, koper, fluor, zink, en ook koper, ijzer en kobalt.

De zoetwaterroofvis is ook rijk aan verschillende B-vitaminen: B1, B2, B3 (PP), B5, B6, B9, B12, en ook A en C. Bovendien is snoek rijk aan eiwitten, die veel gemakkelijker worden opgenomen dan vleeseiwitten.

De calorische waarde van de vis is laag – slechts 82 kilocalorieën per 100 g product. Maar afhankelijk van de bereidingswijze kan de calorische waarde veranderen – zo stijgt deze bij gekookte snoek tot 98 kcal, gebakken tot 127 kcal en gerookte tot 162 kcal.

Heilzame eigenschappen van de snoek

Algemene voordelen

1. Dankzij de grote hoeveelheid B-vitaminen houdt snoek het zenuwstelsel in goede conditie. Dezezelfde vitaminen helpen, samen met aminozuren, de stofwisseling en hormonale balans onder controle te houden. Tot de lijst van gunstige eigenschappen behoort ook het vermogen om een normaal insulineniveau te handhaven, waardoor het een middel is om diabetes te voorkomen. Regelmatige consumptie van snoekvlees helpt het slechte cholesterol te verlagen.
2. Voor het behoud van de immuunkrachten en een normale conditie van huid en haar zijn de vitamines A, E en C verantwoordelijk.
3. Versterking van het skelet en het cardiovasculaire systeem is mogelijk dankzij fosfor en calcium, jodium is verantwoordelijk voor de werking van de schildklier.
4. Gunstige eiwitten dragen bij aan verlichting van de toestand van patiënten met aandoeningen van de spijsverteringsorganen, omdat ze gemakkelijk en snel worden opgenomen.

Voor vrouwen

Voor vrouwen is snoek in de eerste plaats interessant als een smakelijk product dat schoonheid en jeugd verlengt. Dankzij de aanwezigheid van fosfor, calcium en vetzuren worden nagels sterker, haar wordt gladder en zijdezachter, en de huid strakker. Het magnesium in snoekvlees helpt de zenuwen tot rust te brengen en de slaap te normaliseren.

Voor mannen

Voor mannen is snoek gunstig vanwege het gunstige effect op het hart en de bloedvaten, waardoor een voor mannen gevaarlijke hartaanval wordt uitgesteld. Bovendien helpt het, door de kleine hoeveelheid vet naast de aanwezigheid van eiwitten, bij het opbouwen van spiermassa. En de kuit van de snoek verhoogt het libido en verbetert het vermogen om zwanger te worden.

Tijdens de zwangerschap

Voor zwangere vrouwen is vis noodzakelijk omdat het calcium, fosfor en eiwitten bevat die nodig zijn voor de vorming van botten, tanden en andere organen van de baby. En het kalium en magnesium in snoek zijn nodig voor de aanstaande moeder zelf, omdat ze het risico op spierkrampen, die vaak in de laatste stadia van de zwangerschap optreden, kunnen verminderen. Maar zwangere vrouwen moeten niet te veel snoek eten; ze kunnen het 2–3 keer per week eten.

Tijdens de borstvoeding

Als de moeder tijdens de zwangerschap snoek at en geen ongemak ervoer, kan ze zichzelf dit plezier ook tijdens de borstvoeding gunnen. Voor het groeiende lichaam van de baby en de vorming van zijn sterke skelet zijn de calcium, fosfor, vitaminen en eiwitten in de vis nodig. Het is belangrijk dat het kind geen allergie ontwikkelt. Daarom moet een zogende moeder voorzichtig beginnen met het introduceren van snoek in haar dieet, in kleine porties, en observeren hoe het lichaam van de baby erop reageert.

Waarschijnlijk, als de moeder deze vis tijdens de zwangerschap at, is het product bekend bij het kind, dus zouden er geen problemen moeten ontstaan.

Voor kinderen

Elke vis is goed voor kinderen, maar snoek in het bijzonder vanwege het lage vetgehalte. Maar men moet oppassen voor allergische reacties. Daarom mag snoek pas op het kindermenu komen als de baby minstens een jaar oud is. Het wordt aanbevolen om het snoekfilet te koken, te pureren met een blender en door een zeef te wrijven om de kleinste graatjes te verwijderen. De eerste keren is het beter om de vis te mengen met aardappel- of groentepuree. Om te beginnen mag niet meer dan een halve theelepel worden gegeven en moet de huid worden gecontroleerd op reacties.

Als het lichaam van het kind normaal reageert op vis, kunnen vanaf anderhalf jaar snoekkroketten in zijn dieet worden opgenomen.

Bij gewichtsverlies

Omdat snoek een laag caloriegehalte heeft en veel verschillende vitamines bevat, is het zeer geschikt voor dieetvoeding. Het vermogen om de spijsvertering gunstig te beïnvloeden, helpt de stofwisseling te reguleren. Daarom raden diëtisten snoek sterk aan als een van de verplichte voedingscomponenten bij het afvallen. Natuurlijk moeten degenen die van overgewicht af willen, geen gezouten, gebakken, gerookte vis of conserven eten. Het is beter om gekookte, gebakken of gestoofde gerechten te eten.

Is gedroogde snoek gezond?

Ongetwijfeld bevat gedroogde snoek alle nuttige stoffen, dus het zou als een gezond product kunnen worden beschouwd, aanbevolen voor iedereen, ware het niet dat er overmatig veel zout wordt gebruikt tijdens het bereidingsproces. Daarom is het voor mensen met nierziekten, hart- en vaatziekten en aandoeningen die verband houden met stofwisselingsstoornissen beter om snoek te stoven of te koken – dat levert meer voordeel op.

Bovendien, als de technologische keten bij het bereiden van gedroogde snoek wordt doorbroken, is het risico op besmetting met wormen groot. Onder de wormen waarvan de larven vaak in vis voorkomen, is de brede lintworm. Als zo'n larve in de menselijke darm terechtkomt, ontwikkelt deze zich daar tot een volwassen reusachtig exemplaar (tot 20 m). De drager van deze enorme parasiet kan jarenlang niet eens vermoeden wie hij in zijn eigen lichaam heeft gehuisvest. Daarom is het beter om de snoek toch aan een hittebehandeling te onderwerpen. Of om producten ervan te bereiden na langdurig (tot 12 uur) invriezen.

Wat zijn de gezondheidsvoordelen van de kuit van de snoek?

Zowel artsen als fijnproevers plaatsen snoekkuit op de derde plaats – na zwarte en rode kuit. Het bevat een minimale hoeveelheid vet, maar is rijk aan eiwitten, sporenelementen en vitamines – precies wat nodig is voor dieetvoeding.

Degenen die vaak snoekkuit eten, merken dat hun bloeddruk stabiliseert en dat een eerder verlaagd hemoglobine weer wordt hersteld tot normale waarden. Dankzij de aanwezigheid van aminozuren verhoogt kuit de immuunkrachten van het lichaam, en de in kuit aanwezige vitamines A en E voorkomen vroegtijdige veroudering: ze stimuleren de regeneratie van huidcellen, verjongen de huid, reinigen haar en maken haar steviger en mooier. Ook haar en nagels worden door kuit goed gevoed en hun conditie en uiterlijk verbeteren.

Dit product is ook gunstig voor het verbeteren van de hersenfunctie en het verminderen van het risico op atherosclerose, omdat het lichaam wordt gereinigd van overtollig cholesterol, waartoe het omega-3-vetzuur bijdraagt. Dankzij het hoge jodiumgehalte heeft het een positief effect op de werking van de schildklier, waardoor de persoon een toename van energie en kracht kan ervaren. Kuit helpt mensen te herstellen na ernstige ziekten of operaties en ook zwangere vrouwen.

Hoe te zouten

Thuis wordt kuit op twee manieren gezouten: warm en koud.

Koude methode
U wast de kuit, snijdt deze in stukjes van 2–2,5 cm en pas daarna verwijdert u het vlies (de vliezen): u licht met een vork de rand van het vlies op en schuift het voorzichtig opzij. De gereinigde kuit doet u in een diepe kom. Wanneer het hele product is gereinigd, giet u er warm water over en roert u met een deeggard. Het vlies dat niet aan de vork toegegeven heeft en aan de kuit is blijven zitten, zal zich om de garde wikkelen.

Op deze manier wast u de kuit 3 keer, waarbij u voorzichtig het water afgiet. Aan het einde van het proces bekleedt u een vergiet met kaasdoek en giet u de inhoud van de kom erin. Wanneer al het water is weggelopen (dit duurt ongeveer 20–30 minuten), doet u de kuit terug in de kom, voegt u zout (bij voorkeur grof zout) toe en roert u goed met een vork – totdat er schuim ontstaat. Voor 300 g kuit heeft u 2 eetlepels zout nodig.

U verwijdert het schuim – het is niet mogelijk om al het schuim te verwijderen, maar u moet proberen dit zo veel mogelijk te doen. U doet de kuit in een pot, sluit het deksel en zet deze twee dagen in de koelkast. In deze tijd zal de kuit gezouten zijn en zullen de resten van het schuim verdwijnen. Het eindproduct wordt dikker en krijgt een mooie tint.

Misschien zal de kaviaar voor iemand wat te zout lijken, maar u kunt niet minder zout gebruiken, want het product moet van parasieten worden ontdaan. Voor een boterham met boter is deze zoutgraad echter prima.

Warme methode
Bereid de kaviaar op dezelfde manier als voor de koude pekel. Laat het overtollige water door kaasdoek en een zeef weglopen. Maak ondertussen de pekel: breng 1 liter water aan de kook met 2 eetlepels zout, laat het ongeveer 10 minuten afkoelen en giet het over de in een pot gedane kaviaar. Meng de kaviaar grondig met de pekel en laat het een kwartier staan, waarna u de overtollige vloeistof met kaasdoek en zeef afgiet. Voeg 1,5–2 eetlepels plantaardige olie toe en klop tot het dikker wordt. Na 6–7 uur kunt u het al eten. De op deze manier verkregen kaviaar is iets lichter van kleur dan die welke met de koude methode is bereid, en minder zout. Maar u hoeft niet bang te zijn voor parasieten: de kaviaar wordt onschadelijk gemaakt door de tijd in de warme pekel.

Kan men de lever van de snoek eten?

Snoeklever is rijk aan stoffen die het menselijk lichaam hard nodig heeft. Zo bevat 100 gram product de helft van de benodigde dagelijkse hoeveelheid fosfor, dat verantwoordelijk is voor de stofwisseling en de toestand van het skelet en het cardiovasculaire systeem, en bijna 40% van de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid riboflavine (vitamine B2), dat bijdraagt aan het kalmeren van het centrale zenuwstelsel, de huid, het haar en de nagels in goede conditie houdt en de afbraak van vetten, eiwitten en koolhydraten stimuleert.

Vitamine PP in 100 gram lever levert een kwart van de dagelijkse behoefte, en zonder dit is normaal hersenfunctioneren en gezichtsvermogen ondenkbaar. Bovendien is dit vitamine betrokken bij het reguleren van cholesterol- en bloedsuikerspiegels, het verlagen van de bloeddruk en het verbeteren van de werking van het bloedsomloopsysteem. De taak om de bloedcirculatie te verbeteren wordt ook vervuld door ijzer, dat ook een bestanddeel van de lever is. Het draagt ook bij aan het behoud van de immuunkrachten van het menselijk lichaam.

Dus snoeklever is gezond; het helpt de mens actiever, gezonder en energieker te zijn en zowel het gezichtsvermogen, de huid en het haar als de werking van de inwendige organen in orde te houden. En dankzij het lage caloriegehalte (131 kcal per 100 gram product) kan het worden gebruikt als onderdeel van een dieet om af te vallen. Gestoofd of gekookt, zonder overtollig zout, kan het zelfs worden gegeten door mensen met diabetes, maagzweren en zwangere vrouwen. Enige contra-indicatie kan een individuele intolerantie voor lever of een allergische reactie op visproducten zijn.

Snoeklever wordt bereid met zure room of groenten, room of kruiden. U kunt het stoven, in de oven smoren of op het fornuis bereiden; ook bereiding in de magnetron of multicooker is mogelijk. Het wordt malser dan zelfs kabeljauwlever. U kunt het zowel warm als koud serveren, met bijgerecht of in salades, als paté, uitgesmeerd op een boterham.

Toepassing van de snoek in de volksgeneeskunde

De volksgeneeskunde is al lang op de hoogte van de heilzame eigenschappen van snoekvlees. Moderne patiënten zullen het echter wat vreemd vinden hoe oude genezers de vis gebruikten voor behandelingen – bijvoorbeeld door de gal in de ogen te druppelen. Men geloofde dat men op die manier een oogvlek kon genezen. En het vastbinden van een levende snoek aan de buik zal waarschijnlijk geen verlichting brengen bij geelzucht, hoewel die methode wel gebruikelijk was.

Maar sommige volksrecepten werken echt en zijn heel geschikt voor gebruik in het moderne leven. Dus als uw alvleesklier een beetje 'op hol slaat', raden kruidendokters aan om op nuchtere maag een klein stukje gekookte snoek (100 g) te eten.

De vitamines in deze vis dragen bij aan een sneller herstel van bloedarmoede en vitaminetekort, en dankzij de eiwitten die erin zitten, wordt de werking van de schildklier genormaliseerd. Als u bovendien in het griep- en verkoudheidsseizoen regelmatig snoek op het menu zet, kunt u zich tegen ziekte beschermen.

De volksgeneeskunde beveelt de vis ook aan voor wie duidelijke tekenen van het chronisch vermoeidheidssyndroom of depressie vertoont. Genezers weten dat regelmatige consumptie van snoekvlees of andere producten (lever, kuit) iemands interesse in het leven kan terugbrengen en het welzijn kan verbeteren.

Is het raadzaam snoek te eten bij verschillende aandoeningen?

Bij diabetes mellitus

Voor mensen met diabetes wordt snoekvlees sterk aanbevolen. Het bevat voldoende licht verteerbare eiwitten en helemaal geen koolhydraten, en dat is precies wat diabetici nodig hebben. Eiwitten helpen het lichaam om eigen insuline aan te maken, en de in de vis aanwezige kalium, magnesium, fosfor en calcium spelen een actieve rol in de stofwisseling, helpen deze te reguleren en ondersteunen de werking van het hart en de bloedvaten.

Diëtisten raden af om het lichaam te overladen met visproducten en adviseren om snoek niet vaker dan een paar keer per week te eten – niet meer dan 150 g per dag.

Voor diabetespatiënten wordt aanbevolen om snoek te eten in gebakken, gestoofde of gekookte vorm. Ook viskoekjes, ovenschotels en gelei zijn goed. Gezouten of gedroogde vis mag niet worden gegeten – evenmin als snoeklever. Kuit mag af en toe en in minimale hoeveelheid worden geconsumeerd.

Voor diabetespatiënten zijn gebakken groenten, fruit, sauzen en brood ideaal bij de vis.

Bij pancreatitis

Snoek behoort tot de magere vissoorten, waarvan het vetgehalte niet hoger is dan 4%. Daarom raden artsen en diëtisten het aan voor patiënten met pancreatitis. De eiwitten in de vis worden veel gemakkelijker en beter opgenomen dan dierlijke eiwitten. Dankzij het gehalte aan aminozuren, jodium, fosfor, calcium, B-vitaminen en andere bestanddelen brengt snoekvlees variatie in het dieet en verrijkt het de voedingswaarde. U kunt echter pas een week na een acute aanval met het eten van vis beginnen.

In het begin kunt u de snoek het beste stomen en alleen in gemalen vorm. U kunt zowel het reeds bereide product malen om een soufflé te krijgen, als van rauw gehakt balletjes of ovenschotels in de stoomoven maken. Bij de vis wordt aanbevolen om pap of lichte groenten te serveren, zoals de arts heeft aanbevolen bij pancreatitis.

U kunt de vis, gebakken of gekookt als een heel stuk, pas een maand na de aanval eten. Bovendien worden visbouillon en soepen op basis daarvan niet aanbevolen bij pancreatitis. Ook zijn gezouten, gerookte of gedroogde snoek, evenals conserven ervan, verboden.

Bij gastritis

Voor de maag is snoek nuttig en gemakkelijk, omdat het gemakkelijk verteerd wordt. Aangezien het vetgehalte niet hoger is dan de toegestane 4% bij gastritis, is het geïndiceerd voor patiënten die aan deze aandoening lijden. Dankzij de heilzame stoffen in snoekvlees kan deze vis niet alleen het immuunsysteem stimuleren, maar ook overtollig cholesterol afvoeren en het lichaam voorzien van vitaminen en mineralen, waarvan de opname bij gastritis bemoeilijkt is. Bovendien zal het lage vetgehalte voorkomen dat u maagpijn, misselijkheid en diarree krijgt.

Maar bij gastritis is de bereidingswijze van belang. Het is ten strengste verboden om gebakken, gezouten, gemarineerde, gerookte snoek en conserven ervan te eten, omdat conserveermiddelen, specerijen en zout het toch al ontstoken maagslijmvlies sterk irriteren. De vis moet worden gekookt, gestoomd of gebakken zonder toevoeging van olie.

Bij jicht

Jicht wordt gekenmerkt door de afzetting van urinezuurzouten in de gewrichten. Daarom is het voor jichtpatiënten belangrijk om voedingsmiddelen die rijk zijn aan purines – verbindingen waaruit door afbraak dit beruchte urinezuur ontstaat – van het menu te schrappen. In vis komen dergelijke stoffen voor, maar in verschillende hoeveelheden. Daarom verdelen diëtisten alle vis in de soorten die verboden zijn bij jicht en de soorten die zijn toegestaan. Snoek behoort tot de toegestane groep. Maar zelfs dergelijke vis mag niet vaker dan 3 keer per week worden gegeten.

Voor jichtpatiënten moet snoek worden gekookt of gebakken; u kunt er balletjes of gehaktballetjes van maken in de stoomoven. Ook is het toegestaan vissoep te eten, maar deze moet op de tweede bouillon worden gekookt en de eerste moet worden weggegooid omdat deze te vet is. Gebruik geen specerijen en beperk de hoeveelheid zout tot een minimum.

Om een verergering van jicht te voorkomen, mag u geen snoek met pap eten, omdat in deze combinatie de belasting van de maag aanzienlijk toeneemt, waardoor de uitscheiding van urinezuurzouten vertraagt.

Nadelen en contra-indicaties

Ondanks al zijn gunstige eigenschappen kan snoek niet absoluut veilig zijn, net als elke vis die in natuurlijke omstandigheden is opgegroeid en leeft. Als het water in het viswater waaruit het roofdier is gevangen, vervuild is, zal dit zeker de kwaliteit van de snoek beïnvloeden – zowel het vlees, de lever als de kuit, die schadelijke stoffen zullen ophopen. Deze vis mag u in geen geval eten; u kunt vergiftigd raken – tot aan uitval van inwendige organen toe. Daarom kunt u snoek het beste vangen in gebieden die ecologisch gunstig zijn.

Zelfs in het meest ecologisch zuivere water is besmetting van snoek met parasieten niet uitgesloten. Ze sterven tijdens de warmtebehandeling van de vis, maar het gedroogde of gezouten vlees kan gevaarlijk zijn: bij het eten van een stukje komen de wormen in het spijsverteringsstelsel van de mens en nestelen zich daar voor jaren.

Gezouten of gedroogde snoek, zelfs perfect bereid, is vanwege het teveel aan zout gecontra-indiceerd voor mensen met nier- of hartproblemen of leverproblemen.

Allergie voor vis of individuele intolerantie voor snoek kan ook voorkomen. In dergelijke gevallen moet het product in elke vorm worden vermeden.

Hoe te kiezen en te bewaren

Ongetwijfeld is de beste optie om zelf snoek te vangen in een goed bekend, jarenlang getest water: men hoeft niet te vrezen dat hij is opgegroeid in ongunstige ecologische omstandigheden, en met zijn versheid is ook alles duidelijk.

Als men echter moet kiezen op de markt of in de winkel, moet men eerst de verkoper vragen waar de snoek vandaan komt, en letten op de kieuwen: bij verse vis zijn ze roze en glanzend. De ogen moeten helder en schoon zijn, en de staart vochtig.

De specifieke geur van snoek (modder) is niet bij iedereen geliefd, maar als de vis op de toonbank precies zo ruikt, zonder bijmenging van andere geuren, dan is hij vers en de moeite waard om voor de lunch te worden bereid.

Onder bevroren snoek kan een product schuilgaan dat een paar dagen op de toonbank heeft gelegen en niet is verkocht, dus niet van eerste versheid. Daarom kun je beter alleen in uiterste nood diepvriesvis kopen. Kies daarbij degene zonder ijsaanslag: meestal wijst extra ijs erop dat het product meerdere keren is ontdooid en opnieuw ingevroren.

Als er verse snoek is gekocht, is het beter om deze meteen te wassen, schoon te maken en te ontdoen van ingewanden, en pas daarna in de koelkast of vriezer te leggen. In de koelkast kan verse snoek maximaal 4 tot 5 dagen blijven, in de vriezer tot een half jaar, maar na een paar maanden opslag beginnen de smaakeigenschappen achteruit te gaan.

Hoe de snoek op de juiste manier schoon te maken

Men moet met een borstel onder stromend water al het vuil en slijm van de snoek verwijderen, hem goed afspoelen en droogdeppen met een doek of keukenpapier. Het is beter een plastic of glazen snijplank te gebruiken: een houten plank raakt zo doordrenkt met de visgeur dat die er later niet meer uitgaat. Leg natte keukenpapier onder de plank zodat deze niet wegglijdt en stil ligt.

De schubben van snoek vliegen ver weg, dus het is beter om hem buiten schoon te maken. Als dat niet mogelijk is, bedek dan de oppervlakken rond de snijplank met kranten. Houd de snoek tijdens het schoonmaken bij de staart vast; om te voorkomen dat hij wegglijdt, bestrooi je de staart met zout.

Om verwondingen tijdens het werk te voorkomen, moet men twee paar handschoenen dragen: eerst rubberen of siliconen, en daaroverheen katoenen.

De schubben zullen gemakkelijker loskomen als men de snoek overgiet met kokend water. Om het proces te vergemakkelijken, kan men hem ook weken in een bak met warm water waaraan azijn is toegevoegd.

Voor het schoonmaken van snoek is ofwel een breed scherp mes of een speciale schraper met tandjes geschikt. U moet de schubben verwijderen, beginnend bij de staart en richting de kop. Als u het mes onder een kleine hoek houdt, blijven de schubben op het lemmet hangen en vliegen ze minder weg.

Als de schubben zijn verwijderd, moet u met een schaar de vinnen afknippen en met een scherp mes de buikholte opensnijden, te beginnen met een prik bij de kop. Vervolgens de ingewanden eruit halen en de kieuwen verwijderen, door ze met een mes af te snijden of gewoon met de vingers los te trekken.

Na het schoonmaken de hele romp grondig afspoelen – zowel van buiten als van binnen.

Hoe de snoek smakelijk te bereiden: recepten

In de oven

In de oven kunt u snoek bereiden op een bakplaat of in een diepe koekenpan (het is belangrijk dat de handgreep niet van plastic is). Als u snoek bakt met groenten of zure room, wordt het sappiger.

Snoek met groentemix
Als metgezellen voor snoek zijn kool, courgettes, tomaten, aubergines, paprika en ui geschikt. Alleen jonge aubergine is geschikt; het glanzende paarse vel moet worden verwijderd.

De hoeveelheid groenten hangt uitsluitend af van de voorkeuren van de kok en gezinsleden: de een houdt van meer kool en kan niet tegen courgettes, de ander verdraagt de geur van paprika niet maar is gek op aubergines. De verhoudingen zijn dus aan de kok. De enige waarschuwing is dat wortels bij deze bereidingswijze niet de gewenste gaarheid bereiken en knapperig blijven.

Snijd de groenten in vrij grote stukken (of reepjes van minstens 1 cm breed), de ui in kwartringen. Meng ze in een kom en voeg een beetje zout toe. Snijd de snoek (bij voorkeur filet) in stukken van 3 tot 4 cm breed.

Leg de stukken vis op een met plantaardige olie ingevette bakplaat (niet te dicht bij elkaar, zodat er ruimte overblijft voor de groenten), zout ze. Verdeel vervolgens de groenten in de tussenruimtes. Besprenkel de inhoud van de bakplaat met olijfolie en citroensap (een kwart citroen is voldoende), u kunt bestrooien met gemalen zwarte peper. Zet de bakplaat in de voorverwarmde oven. Bereid de vis met groenten op 170–180 graden gedurende 40–45 minuten. Dit levert een complete maaltijd op die geen extra bijgerecht nodig heeft. En op tafel strooit u gehakte dille over elk bord.

Snoek in zure room
Neem voor 1 kg snoekfilet 3 eetlepels zure room, 2 uien van middelgrote grootte en kruiden naar smaak en voorkeur.

Snijd de filet in stukken van ongeveer 5–6 cm breed, leg ze in een koekenpan die licht met plantaardige olie is besprenkeld. Leg er de in halve ringen gesneden ui op, zout en bestrooi met kruiden (of gewoon een pepermengsel uit de molen). Verdun de zure room met gelijke delen water en giet het over de vis. U kunt de koekenpan in de oven zetten. Als deze al heet is, is de snoek binnen 35–40 minuten klaar.

In de koekenpan

Om ervoor te zorgen dat snoek in de pan niet droog maar sappig wordt, moet u voor de bereiding veel ui nemen – de helft van het gewicht van de vis.

Snijd de schoongemaakte en ontdaan van ingewanden snoek in portiestukken, leg ze op een bord, peper en zout ze. Terwijl de vis lichtjes zout trekt, bereidt u een koekenpan (bij voorkeur een zware gietijzeren) en doet u in een kommetje bloem om de vis te paneren.

Zet de pan op het vuur, giet er reukloze zonnebloemolie in en wacht tot deze goed heet is. Pas daarna de snoek in bloem wentelen en in de pan leggen om te bakken. Nog niet afdekken met de deksel!

Als er aan de onderkant een mooi korstje is gevormd, draai de vis om, leg de in halve ringen gesneden ui erbij en doe nu pas de deksel erop. Til de deksel af en toe op en roer de ui om. Een paar minuten voor het gaar is, doe een paar kleine stukjes boter in de pan. Serveer de snoek met een heerlijk romige aardappelpuree en een salade van verse groenten.

In de slowcooker

In de slowcooker kun je snoek goed bereiden in een kaassaus. Snijd hiervoor 1 kg snoekfilet in porties, meng met het sap van één citroen, een ui in kwartringen, zout en naar smaak kruiden. Laat ongeveer 45-50 minuten marineren. Rasp 100 g harde kaas en meng met 100 g volle zure room. Doe de vis en ui in de slowcooker, giet de saus van zure room en kaas erover. Sluit de slowcooker en stel in op een half uur de standen 'Vis', 'Stoven'. Laat na afloop de snoek nog 15-20 minuten met gesloten deksel staan. Eet dit gerecht het beste warm.

Op de barbecue

In hete kolen kunt u snoek bakken in aluminiumfolie. Marineer eerst de schoongemaakte, uitgenomen snoek minstens een half uur: wrijf hem rondom in met zout, sap van een halve citroen en leg de in ringen gesneden ui in de kom met de vis. Na 30-40 minuten legt u de folie op tafel, doet u de helft van de ui uit de kom erop als een 'kussen', en legt u de vis erop. Stop in de buik van de snoek de in halve ringen gesneden citroen en dille – hoe meer erin past, hoe aromatischer de vis. Leg de rest van de ui bovenop de vis en wikkel alles voorzichtig in de folie. Wikkel het pakje nog in een laag folie en leg het direct in de kolen, maak daarvoor een kuiltje. Bedek het foliepakje van boven ook met hete kolen. De 25-30 minuten waarin de vis gaart, vliegen in de natuur ongemerkt voorbij.

Op de grill

Om snoek op de grill te bereiden, moet u hem eerst marineren. Maak de marinade van het sap van een halve citroen, 2 eetlepels plantaardige olie, gemalen zwarte peper en zout (naar smaak). Dit is genoeg om 800 g snoeksteaks te bereiden. Na een half uur marineren legt u de steaks op het grillrooster, ingevet met plantaardige olie. Bak tot er een goudbruin korstje ontstaat en keer het rooster af en toe om. Deze vis smaakt goed met verse groenten, kruiden en sauzen.

Wat kan men bereiden met snoek: recepten

Voorgerecht, hoofdgerecht en hapjes – voor alles is snoekvlees geschikt. Gerechten ervan kun je serveren in de besloten familiekring, maar ook om gasten te trakteren.

Bonenburgers

Koteletten kunnen worden bereid van zowel verse snoek als gekookte snoek. In het eerste geval is het moeilijker om alle kleine graten te verwijderen, maar als de vleesmolen krachtig genoeg is, kan hij ze malen. Snoekkoteletten worden geserveerd met een bijgerecht, vooral aardappelpuree past er goed bij. Snoekkoteletten "vrienden" met verse komkommer, dus een salade is ook zeer welkom.

Visfrikadellen van verse snoek
Was de snoek om het slijm te verwijderen, maak schoon, verwijder de ingewanden, was opnieuw, snijd de kop en vinnen eraf en snijd langs de rug. Scheid de middenruggegraat, deze is samen met de vinnen en de kop bruikbaar voor de vissoep. En probeer uit het resterende vlees zoveel mogelijk kleine graten te verwijderen, hiervoor kunt u een pincet of een tekenpen gebruiken. Indien mogelijk is het beter om ook de huid te verwijderen.

Draai de verkregen filet samen met een ui en een paar teentjes knoflook door de vleesmolen. Aangezien snoekvlees vrij droog is, kunt u tijdens het draaien wat ongezouten varkensvet aan het gehakt toevoegen: per 1 kg filet een stuk ter grootte van een smeerkaasblokje. Om de koteletten malser te maken, draait u het gehakt nog een keer door de vleesmolen.

Meng het gehakt grondig, voeg 2 eieren toe (per 1 kg visfilet). Breng op smaak met zout en peper. Vorm van het bereide gehakt kleine koteletten, rol ze door de bloem en bak ze in een hete pan met plantaardige olie.

Als u geen varkensvet aan het gehakt heeft toegevoegd, leg dan voor meer sappigheid in elk koteletje een klein stukje boter (ter grootte van een halve theelepel). Nadat de koteletten aan beide kanten goudbruin zijn gebakken, giet u wat water in de pan en stoomt u ze, om uzelf en uw dierbaren zeker te beschermen tegen besmetting met parasieten.

Als de koteletten bedoeld zijn voor dieetvoeding en extra vetten in de vorm van reuzel of boter worden uitgesloten, kunt u tijdens de bereiding een gekookte wortel van gemiddelde grootte aan het gehakt toevoegen. Het geeft het gerecht niet alleen sappigheid, maar ook een interessante kleur.

Koteletten van gekookte snoek
Maak de snoek schoon, ontdoe hem van ingewanden, was hem, snijd hem in grote porties, doe ze in een ruime pan met water en zet op het vuur. Wanneer het kookt, verwijder het schuim en kook de vis gaar. Haal dan van het vuur, neem de stukken uit de bouillon en laat afkoelen. De bouillon is bruikbaar voor de vissoep.

Pluk de afgekoelde vis uit elkaar, haal de graten eruit. Uit gekookte snoek is het heel gemakkelijk om alle kleinste graten te verwijderen. Pel een grote ui, snijd hem fijn en bak hem in een pan met plantaardige olie tot hij goudbruin is. Laat afkoelen. Week een witbrood in melk (per 1 kg filet 100 g brood).

Draai de gekookte visfilet met het geweekte brood door de vleesmolen, voeg de gebakken ui en een paar kippeneieren toe, breng op smaak met peper en zout. U kunt fijngehakte verse kruiden toevoegen, vooral dille is hier geschikt.

Meng het gehakt grondig, vorm er viskoekjes van en bak ze in plantaardige olie in een hete koekenpan. Omdat de vis voor het gehakt was gekookt, hoeven de viskoekjes niet verder gestoofd te worden.

Vissoep

Snoekensoep, bereid in een ketel boven een kampvuur van pas gevangen vis, is een klassiek gerecht voor elke mannengroep die tijd in de natuur doorbrengt.

Ucha op het kampvuur
Spoel de snoek van slijm, verwijder schubben, ontdoe hem van ingewanden en was hem nogmaals goed. Snijd in grote stukken, verwijder de kieuwen van de kop. Giet water over de vis in de ketel of pan en zet op het vuur. Niet afdekken met een deksel – zo vervliegt de kenmerkende geur van snoek sneller.

Wanneer het water kookt, zout het, voeg 6–7 pimentkorrels en enkele laurierblaadjes toe. Kook na het kookpunt 10 minuten, haal dan de visstukken eruit en zeef de bouillon om te voorkomen dat er graten in komen, en zet weer op het vuur. Voeg in blokjes gesneden aardappelen en wortel toe, evenals een hele ui. Haal de ui na 10 minuten eruit en gooi hem weg. Terwijl de groenten koken, verwijder de grote graten uit de gekookte snoek en doe de vis terug in de ketel 5 minuten voor het einde van de kooktijd.

Voordat u de ketel van het vuur haalt, voeg een eetlepel wodka en een handvol gehakte kruiden toe aan de soep. Deze soep smaakt het beste uit een aarden kom met een houten lepel.

Ucha thuis
Als u de bouillon heeft waarin de snoek voor de snoekkoteletten is gekookt, kunt u die als basis gebruiken. Als u die bouillon niet heeft, is dat geen probleem: een schoongemaakte, ontdaan van ingewanden en in stukken gesneden snoek van ongeveer 1 kg bedekken met water en op een laag vuur zetten. Niet afdekken met een deksel.

Schil 5–6 middelgrote aardappelen, een niet al te grote wortel en een paar kleine uien. De bouillon met vis zal tegen die tijd koken. Schep het schuim eraf, voeg zout en peper toe. Na 15 minuten de pan van het fornuis halen, de bouillon zeven en de vis apart houden.

Zet de pan met bouillon terug op het vuur, voeg de in blokjes gesneden aardappel en geraspte wortel toe. Voeg na 10 minuten koken de ui toe. Verwijder de ui en gooi hem weg 5 minuten voor het einde van de kooktijd en voeg de porties vis toe. U kunt naar wens voorgekookte parelgort toevoegen. Net voordat u het vuur uitzet, doe 3–4 citroenschijfjes in de soep.

Bij het serveren strooit u wat gehakte verse kruiden in elk bord – die accentueren de visgeur. U kunt er ook een salade van verse komkommer en tomaat bij serveren.

Conserven

U kunt ook zelf ingeblikte snoek maken. Ze worden bewaard in zowel de kelder als de koelkast, en gegeten met aardappelen of groenten, of met granen. Omdat de graten in de conserven zo gaar worden dat ze zacht zijn, kunt u de conserven gerust ook voor soep gebruiken.

Snoekconserven uit de multikoker
De multikoker vergemakkelijkt het bereiden van conserven aanzienlijk, aangezien dit moderne keukenapparaat niet alleen de temperatuur kan regelen, maar ook automatisch uitschakelt na afloop van het proces. U kunt in de multikoker snoekconserven in tomatensaus bereiden. Daarvoor zout u (gebruik een eetlepel zout, bij voorkeur grof) en laat u een half uur staan voor 3 kg snoek, in kleine stukjes gesneden. Bak ze aan beide zijden gedurende 2 minuten in de multikoker in de juiste stand. Voeg vervolgens 3 uien, in halve ringen gesneden, en 2 geraspte wortels toe, bak nog 5 tot 6 minuten. Los 700 ml water op met 200 g tomatenpuree, giet alles in de kom van de multikoker, voeg een paar laurierblaadjes toe en bestrooi met peper uit de molen.

In de stand 'Stoven' gaat u nog 4 uur verder met koken. Bereid gedurende deze tijd glazen potten met deksels voor, steriliseert u ze, verdeelt u de conserven over de hete potten en sluit u ze luchtdicht af.

Snoekconserven uit de oven
Indien u geen multikoker heeft, kunt u de oven gebruiken, al is dat iets lastiger. Begin met het voorbereiden van de snoek: was hem, maak hem schoon, verwijder de ingewanden, snijd hem in kleine stukjes, zout hem, meng en laat een half uur staan. Voor de bereiding van 3 kg vis heeft u een eetlepel zout zonder kop nodig.

Bereid halveliterpotten voor. Op de bodem van elke pot legt u ui in halve ringen, 1 kruidnagel, 4-5 peperkorrels en een laurierblad. Vervolgens vult u de potten stevig met vis. Omdat de vis tijdens het koken zal inzakken, kunt u wat extra toevoegen. Giet reukloze plantaardige olie in elke pot, dek af met aluminiumfolie en plaats in een niet voorverwarmde oven. Stel de eerste half uur de temperatuur in op 150 graden; gedurende deze tijd zal de inhoud van de potten gaan koken, verlaag daarna de temperatuur tot 110 graden.

U houdt de potten 5 uur in de oven, haalt ze daarna voorzichtig uit en sluit ze luchtdicht af met gesteriliseerde deksels.

In plaats van olie kunt u in elke pot tomatenpuree doen – ongeveer 2 eetlepels per pot.

Balyk

Voor de bereiding van snoekbalyk hoeft u de schubben van de vis niet te verwijderen. Snijd een goed gewassen vis, waarvan de kop en staart zijn verwijderd en de ingewanden zijn uitgenomen, eenvoudigweg in de lengte doormidden langs de ruggengraat. Verwijder zorgvuldig alle graten – zowel grote als kleine. Snijd het voorbereide filet in stukken van ongeveer 3 cm breed. Op deze manier zal de vis sneller zouten en drogen.

Voor 1 kg filet heeft u 150 g zout en 1,5 eetlepel suiker nodig. Het is zeer belangrijk om niet te vergissen met de hoeveelheid zout: als het te weinig is, zal de bereide balyk snel bederven; als het te veel is, zal het vlees van de vis te taai en droog worden.

U kunt de kruiden nemen die u het lekkerst vindt. Voor balyk zijn zwarte peperkorrels, kruidnagels en laurierblad geschikt. Het belangrijkste is om niet te overdrijven met de specerijen, zodat ze de smaak van de snoek niet overheersen en elkaar niet overstemmen. Als alternatief kunt u in de winkel een kant-en-klare kruidenmix speciaal voor vis kopen.

U mengt zout, suiker en specerijen in een kom, wentelt vervolgens de in stukken gesneden visfilet in dit mengsel en plaatst het in een glazen pot met wijde opening of in een plastic bak. Bedek de stukken met een schoteltje en zet er iets zwaars op - bijvoorbeeld een pot met water. In deze toestand, onder druk, moet de vis een week in de koelkast blijven. Elke dag moeten de snoekstukken worden omgedraaid, zodat het zouten gelijkmatiger verloopt.

Na een week spoelt u de visfilet onder stromend water en plaatst u deze op een goed geventileerde plaats om te drogen. U kunt de vis uiteraard ook in de oven drogen, dat is eenvoudiger en sneller, maar het klassieke balykrecept vereist luchtdrogen. Kleine stukjes zijn na 2 dagen klaar, voor grotere kan het een week duren. Maar terwijl de balyk droogt, moet u elke 2 dagen een proef nemen - alleen zo kunt u gegarandeerd een product krijgen dat naar wens is.

Om te voorkomen dat insecten, met name vliegen, op de balyk gaan zitten tijdens het luchtdrogen, moet u de vis in kaasdoek wikkelen.

Hoe te marineren

De marinade verandert de snoek werkelijk, en geeft hem een ongewoon edele smaak. Het vlees wordt mals en tegelijkertijd pikant. Het is beter om een kleine snoek te gebruiken voor het marineren - niet meer dan 1 kg, zulke vissen hebben nog niet de kenmerkende snoekgeur gekregen.

Van de voorbereide snoek (schoongemaakt en ontdaan van ingewanden) maakt u een filet: verwijder de vinnen en de kop, snijd hem in de lengte doormidden langs de ruggraat en verwijder met een pincet alle graten. Snijd de filet in stukken van ongeveer 1,5 cm breed.

Bereid de marinade: kook in een steelpannetje 0,5 liter water met 2 eetlepels suiker, 1,5 eetlepels zout, een paar laurierblaadjes, pimentkorrels (6-7 stuks), 2 kruidnagels en 0,5 theelepel korianderzaad. Laat afkoelen en voeg azijnessence (een theelepel) toe aan de marinade.

Doe de stukken snoekfilet in een glazen pot en giet de marinade erover. De vis moet bij een temperatuur van 20-23 graden 2 tot 3 uur marineren. Roer de inhoud van de pot gedurende deze tijd een paar keer om en zet hem vervolgens 8-10 uur in de koelkast.

Na deze tijd haalt u de snoek uit de marinade en legt u deze in een andere schaal, waarbij u de vislagen bedekt met in halve ringen gesneden ui (u hebt ongeveer 2 uien nodig). Druk de inhoud iets aan en giet er plantaardige olie over. Zet de vis opnieuw in de koelkast, ditmaal voor 15 uur, waarna de snoek kan worden geserveerd. Hij is bijzonder lekker met aardappelen en een salade van verse komkommers.

Interessante feiten

1. Een vrouwtjessnoek legt tijdens het paaien ongeveer 250.000 eitjes.
2. In het eerste jaar na de geboorte bereikt een snoek een lengte van 60-70 cm, maar daarna neemt de groeisnelheid aanzienlijk af en is de toename per volgend jaar niet meer dan 2-3 cm.
3. Het lichaam van een riviersnoek is korter en smaller dan dat van een meersnoek, omdat de rivierbewoner de kracht van de stroming moet overwinnen, en dat is gemakkelijker met een korter en smaller lichaam. Tegelijkertijd is zijn spiermassa sterker ontwikkeld, waardoor het lichaam dichter is, waardoor een riviersnoek bij dezelfde lengte meer weegt dan een meersnoek.
4. Volgens de legende heeft de Duitse keizer Frederik II in 1230 eigenhandig een snoek van drie meter gevangen met een gewicht van bijna 70 kg. Ze werd gemerkt met een gouden ring en terug in het water losgelaten. Ze zou 267 jaar later in hetzelfde meer zijn gevangen. Ze woog toen 140 kg en had een lengte van 570 cm. Maar biologen zeggen dat het sprookjes zijn: snoeken worden niet ouder dan 33 jaar.
5. De snoek opent zijn bek zo wijd dat er een prooi in past die breder is dan zijn eigen lichaam. Toch geeft hij de voorkeur aan het aanvallen van smalvissen; brasems worden zelden een maaltijd voor de snoek. Trouwens, vissers merken op dat in meren waar snoeken voorkomen, karpers een rondere vorm hebben dan in meren waar de snoek niet voorkomt.
6. Kannibalisme in de snoekgemeenschap is normaal; ze eten gemakkelijk hun kleinere verwanten. Zo kan een vis van 120 cm een soortgenoot van 70 cm opeten.
7. In Rusland, in Neftejoegansk, is een monument voor de snoek opgericht.
8. In de Amerikaanse stad Hayward (staat Wisconsin) is een gebouw gebouwd in de vorm van een snoek met een hoogte van meer dan 40 meter. In de kop van het zoetwaterroofdier bevinden zich een uitkijkplatform en een café, en het lijf is bestemd voor een museum van de visserijglorie.

Foto van de snoek