Watermeloen: nuttige eigenschappen en contra-indicaties

Watermeloen is een grote, zoete bes waar de meeste mensen van houden vanwege de verfrissende smaak. Het is echter ook een buitengewoon gezond product. Bij juist gebruik kan het de gezondheid verbeteren en zelfs helpen om overtollige kilo's te verliezen.

Wat is het verschil tussen gele watermeloen en rode watermeloen

De gele watermeloen behoort biologisch gezien tot dezelfde soort als de gewone met rode pulp. Het is een product van selectie, waarbij de gewone watermeloen werd gekruist met zijn wilde variant met geel maar niet-zoet vruchtvlees. Voor boeren is hij interessant vanwege de eerdere rijping.

Het verschil met de rode variant zit niet alleen in de kleur van het vruchtvlees, maar ook in het feit dat er vrijwel geen pitten in zitten of veel minder. Bovendien heeft hij een zeer droge en harde schil, waarvan u geen gekonfijte vruchten of jam kunt maken. En een dergelijke watermeloen kost ongeveer twee keer zoveel als een gewone – dit is waarschijnlijk te wijten aan zijn zeldzaamheid en marketingkenmerken, niet aan zijn kwaliteiten.

Welke is gezonder

Er is geen eenduidig antwoord op de vraag welke soort watermeloen gezonder is, omdat ze ongeveer dezelfde chemische samenstelling hebben. Dat wil zeggen, gele watermeloen bevat ook vezels, vitaminen, essentiële aminozuren en mineralen. Het bevat echter iets meer vezels. En bovendien heeft het vruchtvlees van deze watermeloen exotische smaaktonen – het kan doen denken aan mango, ananas of citrusvruchten (hoewel soms ook aan pompoen). Daarom beschouwen sommige mensen gele watermeloen als gezonder, omdat door de snellere rijping het risico op nitraatgebruik tijdens de teelt kleiner is.

Anderzijds bevat het weinig zaden en bevat de schil niet de nuttige elementen die in de rode watermeloen zitten. Dus wat betreft de voedingswaarde kunnen ze als gelijkwaardig worden beschouwd.

Samenstelling en caloriegehalte

Watermeloen is een vrucht die bekend staat om zijn lage caloriegehalte. De gemiddelde energiewaarde is slechts 38 kcal per 100 g vruchtvlees. Dat is niet verwonderlijk, want watermeloen bestaat voor ongeveer 92–93% uit water. Maar de rest bestaat uitsluitend uit gezonde stoffen:

1. Vitamine A, een belangrijke antioxidant die tevens goed is voor het gezichtsvermogen.
2. Vitamine B1 en B6, die betrokken zijn bij de stofwisseling en de werking van het zenuwstelsel normaliseren.
3. Vitamine E is een andere krachtige antioxidant die vooral belangrijk is voor de voortplantingsfunctie.
4. Foliumzuur (vitamine B9), dat ook gunstig is voor de cognitieve functies.
5. Vitamine C, eveneens een antioxidant, versterkt de vaatwanden en draagt bij aan een betere immuniteit.
6. Essentiële aminozuren, waaronder arginine en citrulline, waar later meer over.
7. Macro- en micro-elementen, zoals mangaan, kalium, magnesium, enz.

Bovendien bevat watermeloen geen schadelijke vetten, cholesterol of natrium, die deze uitstekende chemische samenstelling teniet zouden kunnen doen.

Wat zijn de voordelen van watermeloen

Algemene voordelen

Hoe langer wetenschappers watermeloen bestuderen, hoe meer bewijs er komt dat het gezond is. Het eten van deze vrucht kan namelijk:

• de bloedsomloop verbeteren;
• de bloeddruk normaliseren;
• vetophoping verminderen;
• de nieren reinigen van opgehoopte gifstoffen.

Dankzij de elektrolytensamenstelling voorkomen watermeloenvruchtvlees en -sap uitdroging en verfrissen ze zelfs bij de grootste hitte.

Voor vrouwen

Voor de dames is watermeloen vooral gunstig vanwege het hoge gehalte aan antioxidanten, die het verouderingsproces vertragen. Bovendien hebben deze stoffen ontstekingsremmende eigenschappen, waardoor veel aandoeningen van de bekkenorganen kunnen worden voorkomen.

Dankzij het milde diuretische effect helpt watermeloen om vochtophoping kwijt te raken, en daarmee ook overtollige kilo's. Het hoge vitamine C-gehalte verbetert de bloedsomloop en voorkomt veneuze stuwing, die gevaarlijk is omdat het kan leiden tot spataderen.

Tot slot is de vitamine E in het vruchtvlees van watermeloen zeer gunstig voor het voortplantingssysteem.

Voor mannen

Soms wordt watermeloen een natuurlijke viagra genoemd. En artsen hebben redenen voor die vergelijking. Watermeloen bevat namelijk de aminozuren citrulline en arginine. Deze stoffen zijn betrokken bij de synthese van stikstofmonoxide. Dit laatste fungeert als een soort signaalmolecuul en hormoonanaloog, en vervult vele functies. Het reguleert de bloeddruk, normaliseert de werking van het zenuwstelsel, verwijdt de bloedvaten en ontspant de gladde spieren van de vaatwanden. Met andere woorden, deze stof doet in principe hetzelfde als viagra, namelijk de erectiele functie verbeteren en een gunstig effect hebben op het voortplantingssysteem.

Tegelijkertijd heeft het vruchtvlees van watermeloen niet de bijwerkingen die kenmerkend zijn voor Viagra. Daarom is watermeloen zo nuttig voor mannen. Bovendien bevat de watermeloen veel antioxidanten, waarvan lycopeen voor mannen als de belangrijkste wordt beschouwd. Dit is een carotenoïde pigment; het geeft het vruchtvlees juist zijn rode tint. Watermeloen bevat er twee keer zoveel van als tomaten, die artsen aanraden te eten ter bescherming tegen prostaatkanker. Het vruchtvlees van watermeloen, dat veel lycopeen bevat, voorkomt dus prostaatkanker, bestrijdt ontstekingsprocessen in het lichaam en versterkt het immuunsysteem.

Tijdens de zwangerschap

Watermeloen bevat veel foliumzuur, dat als zeer nuttig wordt beschouwd voor aanstaande moeders, omdat deze verbinding aangeboren afwijkingen bij het kind kan voorkomen. Bovendien bevat het vruchtvlees van deze grote bes veel vitamine C, die nodig is voor het versterken van de bloedvaten. Er zit ook ijzer in; een tekort daaraan in de voeding kan bloedarmoede veroorzaken. Ook bevat het vruchtvlees van watermeloen calcium, dat nodig is voor de botvorming – tijdens de zwangerschap is dit element vaak onvoldoende aanwezig. Watermeloen is dus zeer nuttig in de vroege zwangerschap.

In het tweede trimester is watermeloen gunstig omdat deze dankzij het vochtafdrijvende effect helpt om oedeem te voorkomen, wat bij een aanstaande moeder kan leiden tot een sterke stijging van de bloeddruk. Bovendien verbetert het de nierfunctie.

Tot slot is watermeloen een caloriearme lekkernij: hij stillt honger en dorst goed en leidt tegelijkertijd niet tot extra kilo's. Als er geen contra-indicaties zijn, kunt u zelfs vastendagen met watermeloen houden, waarbij u 1–1,5 kg vruchtvlees over zes maaltijden verdeelt.

Bij suikerziekte (waaronder zwangerschapsdiabetes) of nierstenen is watermeloen tijdens de zwangerschap gecontra-indiceerd. Dit geldt ook bij zeer ernstige oedeemvorming bij een slechte nierfunctie.

Tot slot kan het eten van grote hoeveelheden watermeloen in de laatste fase van de zwangerschap valse weeën veroorzaken. U kunt er dan ook maar beter helemaal van afzien als het niet lukt om het bij één partje te houden.

Tijdens de borstvoeding

Bij het samenstellen van het voedingspatroon van een moeder die borstvoeding geeft, adviseren kinderartsen meestal een eenvoudige regel te volgen: als de moeder geen reactie op een bepaald product heeft en die ook nooit heeft gehad, zal het kind die waarschijnlijk ook niet krijgen. Maar u moet dat product in kleine hoeveelheden gaan gebruiken om de reactie van de baby gedurende 24 uur te controleren.

Dit geldt ook voor watermeloen. Het is zeer nuttig voor de jonge moeder, omdat het helpt om het tijdens de zwangerschap aangekomen gewicht te verliezen en de conditie van de huid, het haar en de nagels te verbeteren. Tegelijkertijd moet u beginnen met een klein stukje; als er binnen 24 uur geen reactie is, kunt u de hoeveelheid verhogen tot 3 à 4 plakken. Meer eten is niet aan te raden, maar om andere redenen. Als er echter rode vlekjes van netelroos op de huid van het kind verschijnen, moet u analyseren wat de moeder die dag nog meer heeft gegeten; mogelijk ligt het aan de combinatie van producten. Na een paar dagen kunt u het experiment herhalen. Als er geen reactie is, kunt u het product volledig in het dieet opnemen.

Waarom mag watermeloen niet in grote hoeveelheden worden gegeten? Deze vraag houdt veel jonge moeders bezig. Het punt is dat bij onbeperkte consumptie watermeloen zelfs bij een volwassene meestal verhoogde gasvorming veroorzaakt; laat staan bij een kind, dat daardoor last kan krijgen van koliek.

Sommige kinderartsen zijn zelfs van mening dat een jonge moeder watermeloen, net als alle andere producten die gasvorming veroorzaken, pas in het dieet kan opnemen nadat de baby twee maanden oud is. Maar dit is slechts een aanbeveling, geen strikte regel, te meer omdat het watermeloenseizoen toch al snel voorbij is. U moet zich dus uitsluitend richten op de toestand van de baby.

Voor kinderen

Voor kleine kinderen zijn watermeloenen net zo nuttig als voor volwassenen. De tere voedingsvezels in het vruchtvlees van deze bes helpen de spijsvertering te verbeteren, wat vooral belangrijk is als het kind neigt naar constipatie. Dankzij het vochtafdrijvende effect wordt watermeloen vaak aanbevolen bij hartfalen. Het hoge ijzergehalte is gunstig voor wie lijdt aan bloedarmoede of frequente neusbloedingen. Bovendien wordt een watermeloendieet voorgeschreven aan kinderen met overgewicht.

Het is echter beter om watermeloen niet aan jonge kinderen te geven, en aan kinderen van 3 jaar mag u slechts een kleine hoeveelheid geven, en alleen als deze bessen grondig zijn gecontroleerd. Kinderen reageren veel slechter op nitraten dan volwassenen.

Voordelen van de watermeloenschil

Watermeloenschillen bevatten veel nuttige stoffen. Dit is bijvoorbeeld het hierboven genoemde aminozuur citrulline, dat nodig is voor het verwijden van bloedvaten en het ontspannen van de gladde spieren. In de schillen komt het zelfs in grotere hoeveelheden voor dan in het vruchtvlees zelf.

Watermeloenschillen, die vooraf goed zijn gedroogd, worden beschouwd als een effectief middel bij nefritis en oedeem. Van de schillen wordt de hardste bovenste laag afgesneden, en het zachtere, lichte deel dat zich daaronder bevindt, wordt op een handige manier fijngemaakt en in een oven geplaatst die op de laagste temperatuur is voorverwarmd. Daar worden de schillen in een dergelijk zacht regime halfdroog gemaakt, zodat de nuttige stoffen niet worden afgebroken. Vervolgens worden deze schillen op een schone, lichte stof (zonder kleurstoffen) uitgespreid en op natuurlijke wijze verder gedroogd.

Om van de zwelling af te komen, moet u voor het eten 1 theelepel gemalen watermeloenschillen eten en dit met een glas warm water wegspoelen. Om de smaak te verbeteren, kunt u een lepel honing aan het water toevoegen. Dit middel drinkt u drie keer per dag en dit kunt u dagelijks gedurende een lange periode doen. Gedurende deze tijd bewaart u de droge schillen in een glazen pot op een donkere en droge plaats.

Van watermeloenschillen kunt u een aftreksel maken dat een vochtafdrijvende en galafdrijvende werking heeft. Hiervoor giet u 100 g gedroogde of verse gemalen schillen met een liter water, brengt u het aan de kook en laat u het 30 minuten op laag vuur staan. Daarna laat u het nog een uur trekken en afkoelen, en vervolgens giet u het door een kaasdoek of een zeef met zeer fijne mazen.

Sommige aanhangers van de volksgeneeskunde adviseren dit aftreksel ook te drinken bij nierstenen, omdat het de stenen zou oplossen. Maar in werkelijkheid kunnen niet alle stenen in principe worden opgelost – het hangt allemaal af van hun chemische samenstelling. U moet dus vooraf een arts raadplegen, aangezien dit aftreksel bij bepaalde soorten nierstenen juist gecontra-indiceerd kan zijn.

Watermeloenschillen worden beschouwd als een effectief middel tegen migraine. Bij elke hoofdpijnaanval wordt aanbevolen om de verse schillen op de slapen en het voorhoofd aan te brengen en ze vast te zetten met een sjaal. De stoffen in de schillen verwijden de bloedvaten en helpen zo de hoofdpijn te verlichten. Ook worden er kompressen van gemaakt bij reuma.

Dankzij de aanwezigheid van citrulline in de schillen kan watermeloen de bloeddruk verlagen, wat wordt veroorzaakt door het vermogen om de bloedvaten te verwijden. De watermeloenschil moet samen met de pitten worden gedroogd en alles samen tot poeder worden gemalen – hiervoor hebt u een koffiemolen nodig. Het verkregen poeder wordt aanbevolen om 's ochtends en 's avonds een halve theelepel gedurende een maand in te nemen. Dit helpt de bloeddruk te normaliseren.

Watermeloenpitten: voordelen en nadelen

Velen denken dat watermeloenpitten schadelijk zijn – dit stereotype ontstond in de tijd dat men dacht dat ze tot blindedarmontsteking konden leiden (wat in werkelijkheid niet het geval is). Tegenwoordig is door wetenschappers bewezen dat watermeloenpitten gezond zijn, en hierom:

1. In 200 g pitten zit ongeveer 30,6 g plantaardig eiwit, wat al meer dan 60% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is.
2. De pitten bevatten ook het aminozuur arginine, dat zeer gunstig is voor het hart- en vaatstelsel, net als andere essentiële aminozuren – zoals lysine, tryptofaan of glutaminezuur.
3. Watermeloenpitten bevatten vetten, waaruit vervolgens een zeer gezonde olie kan worden geproduceerd, waarvan de eigenschappen hieronder worden besproken. Hier moet alleen worden opgemerkt dat het de onverzadigde vetten zijn die helpen de bloeddruk en het 'slechte' cholesterol te verlagen.
4. Watermeloenzaden bevatten ook B-vitaminen, die betrokken zijn bij complexe spijsverteringsprocessen.
5. Dit product bevat vooral de vitamine niacine – ongeveer 19% van de dagelijkse behoefte. Niacine is niet alleen nodig voor de normalisatie van de spijsverterings- en stofwisselingsprocessen, maar ook voor de gezondheid van de huid.

Bovendien bevatten gedroogde watermeloenzaden ongeveer 139% van de dagelijkse hoeveelheid magnesium, wat niet alleen helpt bij het reguleren van de bloeddruk, maar ook de bloedsuikerspiegel verlaagt. Een even belangrijke rol spelen de in de zaden aanwezige fosfor, kalium, koper en natrium. Ze bevatten ook veel zink, dat ontstekingsremmende eigenschappen heeft. Dit is ongeveer 75% van de dagelijkse dosis die nodig is voor de gezondheid van tanden, haar en nagels.

De zaden bevatten veel ijzer, en dit gehalte is vergelijkbaar met het ijzergehalte in zeevruchten of kalkoenfilet. Een tekort aan dit mineraal leidt tot bloedarmoede en verhoogde vermoeidheid, en het eten van de zaden kan deze problemen voorkomen. Bovendien bevatten ze veel vezels, die bijdragen aan een normale spijsvertering.

In rauwe vorm zouden de zaden moeilijk te eten zijn. Maar men kan ze drogen en roosteren – zo worden ze in China gegeten. Hiervoor worden de zaden onder stromend water gewassen en op keukenpapier gedroogd. De gedroogde zaden worden in een droge koekenpan gedaan en op middelhoog vuur geroosterd tot ze donker beginnen te worden. Tegelijkertijd wordt een zoutoplossing bereid: 1 theelepel zout op 50 ml water. De licht geroosterde zaden worden met de zoutoplossing overgoten en op laag vuur ingedampt. Vervolgens worden de zaden afgekoeld en kunnen ze worden geserveerd.

Watermeloenzaadolie: eigenschappen en toepassingen

Niet iedereen heeft gehoord van een product als watermeloenolie, maar het wordt als zeer gezond beschouwd. Het wordt gewonnen uit watermeloenzaden, die vetzuren bevatten. Watermeloenolie wordt als licht beschouwd, het wordt zeer snel door de huid opgenomen, waardoor het in de cosmetica kan worden gebruikt. Het heeft ook een aangename smaak en dezelfde geneeskrachtige eigenschappen als de watermeloenzaden zelf. Qua samenstelling doet het niet onder voor amandelolie en qua textuur voor sesamolie.

Watermeloenolie heeft een heldere zonnige tint met gouden of roodachtige accenten. Het is zo vloeibaar en licht dat het volledig vloeibaar en helemaal niet stroperig lijkt. Bovendien heeft het een aangename uitgesproken geur en smaak met licht zoete tonen.

Deze olie kan op verschillende manieren worden gebruikt:

1. In de keuken voor de bereiding van gerechten die geen hittebehandeling vereisen, zoals salades of koude hapjes.
2. Voor de behandeling van aandoeningen die worden veroorzaakt door ontstekingsprocessen, als uitwendig middel – in dergelijke gevallen worden kompressen van de olie gemaakt, die tweemaal daags op de aangetaste plekken worden aangebracht.
3. Om kant-en-klare cosmetische producten te verrijken – niet meer dan 10% van hun volume.
4. In de aromatherapie als basisolie die kan worden gecombineerd met verschillende etherische oliën, waaronder kamille-, ceder-, rozenolie, enz. Ook palmarosa en salie zijn geschikt.

Er bestaan bepaalde normen voor het gebruik ervan. In de keuken is dat 1–2 theelepels per dag, die tijdens het koken aan het gerecht worden toegevoegd. In pure vorm kunt u deze olie alleen drinken in hoeveelheden van 5 ml om de twee dagen, de duur van de behandeling is 5–8 maanden – het gaat voornamelijk om zwellingen en hart- en vaatziekten. Bij de behandeling van nierpathologieën kan de dosis worden verhoogd tot 1 theelepel vier keer per dag. Wat cosmetologie betreft, kunt u inwendig 0,5 theelepel vier keer per dag innemen om de huidconditie te verbeteren.

Mag u watermeloen eten tijdens het afvallen?

Dankzij het feit dat watermeloenvlees vezels en vele verschillende vitamines bevat, wordt deze bes beschouwd als een uitstekend middel voor detox en het kwijtraken van overtollige kilo's.

Maar u moet begrijpen dat het watermeloenmonodieet een van de strengste is. Daarom kunt u het slechts drie dagen volhouden, waarin u 4–5 kg overtollig gewicht kunt verliezen. In die eerste drie dagen mag u niets eten behalve het vruchtvlees van de watermeloen. In het uiterste geval maakt u er een smoothie van.

Daarna moet u geleidelijk uit het stressdieet komen, door de hoeveelheid watermeloen in uw dieet beetje bij beetje te verminderen en uw lichaam van andere producten te voorzien. Bijvoorbeeld, van watermeloen en andere groenten wordt een lichte salade bereid met toevoeging van magere kaas.

Hierbij moet u een aantal regels onthouden:

1. In de eerste 24 uur vindt het gewichtsverlies uitsluitend plaats door het diuretische effect van watermeloen.
2. Voor de eerste drie dagen moet u de benodigde hoeveelheid watermeloen zorgvuldig berekenen. Er wordt aangenomen dat de norm 1 kg per 10 kg eigen lichaamsgewicht is, dat wil zeggen 5–7 kg per dag. Maar niet iedereen kan deze hoeveelheid aan, omdat dit tot diarree kan leiden, dus u moet uw idee van tevoren bespreken met een diëtist die u kan helpen bij het identificeren van contra-indicaties.
3. Ondanks dat watermeloen veel water bevat, betekent dit niet dat het voldoende is. Specialisten raden ook aan om groene thee en mineraalwater zonder koolzuur te drinken.
4. U kunt op elk moment watermeloen eten, maar niet 's nachts.
5. Als u tijdens het dieet een zwaar gevoel in de maag en verschillende onaangename gewaarwordingen ervaart, moet u het dieet onmiddellijk stoppen. Dit geldt ook voor het afbouwen van het dieet, wanneer de combinatie van watermeloen met andere producten tot dezelfde gevolgen leidt.

Het uitbreken van het dieet mag ook niet langer duren dan twee of drie dagen. Gedurende deze tijd zal het afvallen doorgaan, maar dan door diepere biochemische processen, niet alleen door het afvoeren van vocht.

Watermeloen in de geneeskunde

Watermeloen wordt in de officiële geneeskunde voornamelijk beschouwd als een dieetproduct om overtollige kilo's kwijt te raken, evenals een preventief middel tegen hart- en vaatziekten. Maar u moet bekijken hoe het het lichaam beïnvloedt bij de ene of andere pathologie.

Bij diabetes mellitus

Watermeloen bevat heel veel koolhydraten. Daarom wordt watermeloen bij diabetes mellitus afgeraden. Tenzij iemand alle andere koolhydraten kan opgeven voor één of twee plakjes watermeloen. Een poeder van de pitten, tot stof vermalen, kunt u daarentegen juist wel innemen om de bloedsuikerspiegel te normaliseren.

Belangrijk: de glykemische index van watermeloen — 65-70 eenheden.

Bij pancreatitis

Tijdens een exacerbatie van deze ontstekingsziekte mag u geen watermeloen eten, omdat de stoffen die erin zitten de slijmvliezen sterk irriteren en het ziekteverloop alleen maar verergeren; ook de alvleesklier reageert hierop. Tijdens een remissie mag u watermeloen eten, maar bij voorkeur ook niet rauw, maar als gelei of een ander verwerkt dessert. De reden is dat rauwe watermeloen in elk geval een verhoogde activiteit van de alvleesklier veroorzaakt, in dit geval volkomen overbodig.

Bij gastritis

Omdat het vruchtvlees van watermeloen de productie van maagsap stimuleert, is het toegestaan bij gastritis met een verlaagde zuurgraad. Bij gastritis met een verhoogde zuurgraad is het echter in de acute fase gecontra-indiceerd, omdat het de situatie verergert. In de remissiefase kunt u wel een kleine hoeveelheid vruchtvlees eten, en dan bij voorkeur het vruchtvlees dat dichter bij het midden ligt en zoeter is. Maar het is zelfs beter om niet het vruchtvlees in pure vorm te gebruiken, maar dranken of gelei ervan.

Voor de darmen

Voor de darmen is watermeloen nuttig doordat de vezels in het vruchtvlees, evenals magnesium, de peristaltiek versterken, wat de spijsvertering bevordert. Maar tegelijkertijd kan dit, als het de darmmotiliteit te sterk opvoert, bij chronische darmaandoeningen leiden tot een verergering van de aandoening en ernstige diarree. Als u dus een dergelijke aanleg heeft, is het duidelijk niet verstandig om te veel watermeloen te eten; 200–250 g per dag is voldoende.

Bij constipatie

Enkele plakjes rauwe watermeloen zijn ruim voldoende om de spijsvertering weer op gang te brengen – en dat al bij de eerste keer.

Bij jicht

Dit is een ontstekingsziekte die ontstaat door verstoringen van de zoutstofwisseling. Watermeloen is bij deze aandoening zeer nuttig: hij bevat geen purinen, maar helpt de stofwisseling te herstellen en overtollig vocht en gifstoffen uit het lichaam af te voeren. Bij jicht wordt aanbevolen om af en toe ontlastingsdagen met watermeloen te houden.

Bij colitis

Dit is een ontstekingsziekte van de darmen die kan verergeren door irritatie van de slijmvliezen door de zuren in watermeloen. Daarom mag u bij een exacerbatie van colitis helemaal geen watermeloen eten. Zelfs tijdens een remissie moet u voorzichtig zijn: niet meer dan 200 g vruchtvlees per dag.

Voor de lever

Watermeloen heeft ontgiftende eigenschappen. Het helpt schadelijke stoffen uit de lever te verwijderen. Het is voldoende dat u gedurende het hele seizoen 150-200 g watermeloenvruchtvlees eet en een zekere mate van matiging in uw voeding in acht neemt. U kunt ook vastendagen houden zoals hierboven vermeld.

Bij aambeien

Bij deze aandoening is het erg belangrijk om constipatie te voorkomen. En watermeloen kan u hier uitstekend bij helpen. Het bevat veel vitamine C, dat de bloedvaten versterkt en helpt bij het bestrijden van de problemen die tot de ontwikkeling van de ziekte leiden. Uiteraard vervangt het eten van watermeloen niet de noodzaak om speciale gymnastiek te doen.

Bij cholecystitis

Tijdens een exacerbatie van cholecystitis is het gecontra-indiceerd om watermeloen te eten, omdat dit de situatie alleen maar kan verergeren. Dit geldt ook voor gevallen waarin de ziekte gepaard gaat met de vorming van stenen in de galwegen. Als de cholecystitis zich in remissie bevindt en er geen stenen zijn, kunt u tot 250 g watermeloen per dag eten, maar het is beter om dit niet in één keer te doen, maar in twee porties. Zo kunt u zelfs de ontstekingsverschijnselen verminderen.

Bij vergiftiging

Bij vergiftiging door welk voedingsmiddel dan ook is therapeutisch vasten geïndiceerd, dus u mag in geen geval watermeloen eten, ook al is het bekend dat het gifstoffen verwijdert. Soms kunt u juist door watermeloen vergiftigd raken, omdat het nitraten kan bevatten.

Als watermeloen de oorzaak van de vergiftiging was, moet u eerst braken opwekken om van de gifstoffen af te komen. Daarna moet u Enterosgel innemen voor een normale darmwerking en om de laatste resten schadelijke stoffen te verwijderen.

Watermeloen in de cosmetica

Gezien de hoeveelheid vitamines en mineralen die watermeloen bevat, is het niet verwonderlijk dat deze grote en zoete bes op grote schaal wordt gebruikt in de cosmetologie.

Voor het gezicht

Er zijn talloze recepten voor watermeloenmaskers. Elk ervan zorgt voor een gezonde teint en een gladde huid na slechts één gebruik. De chemische samenstelling van watermeloen draagt bij aan hydratatie. Bovendien heeft het sappige en zoete vruchtvlees een ontstekingsremmende werking. Om het gewenste effect te bereiken, kunt u de volgende maskers maken:

1. Universeel. U moet het vruchtvlees uit het midden van de watermeloen nemen, zodat u een paar kleine stukjes krijgt, ze van de pitjes ontdoen en elk stukje letterlijk met masserende bewegingen over de gezichtshuid wrijven. Dit masker kunt u 20-30 minuten op het gezicht laten zitten en daarna afspoelen met warm water. Herhaal de procedure eenmaal per drie dagen. Om te controleren op een allergische reactie, brengt u het masker eerst aan op de pols of de elleboogholte.
2. Hydraterend. Neem 1 eetlepel vers geperst watermeloensap, meng het met dezelfde hoeveelheid gezuiverd water, week er een gaasje in en houd dit 15 minuten op het gezicht, spoel daarna af met koel water. U kunt het verdunde watermeloensap als tonic gebruiken en de huid twee keer per dag, 's ochtends en 's avonds, ermee afnemen.
3. Matte. Meng fijngemaakt watermeloenvlees in gelijke verhoudingen met zetmeel en mix in een blender tot de consistentie van dikke zure room. Breng dit mengsel gedurende 15 minuten op de gezichtshuid aan en spoel het daarna af met koud water.
4. Voor de normale huid. Neem 1 theelepel honing, kwark en fijngemaakt watermeloenvlees, meng tot een homogene massa, breng gedurende 15 minuten op het gezicht aan en spoel daarna af.
5. Voor de droge huid. Meng 1 eetlepel fijngemaakt watermeloenvlees, 1 theelepel zure room en evenveel olijfolie. Breng dit mengsel gedurende 10 minuten op de huid aan, verwijder het daarna met een wattenschijfje gedrenkt in groene thee en wrijf vervolgens het gezicht in met een ijsblokje.

In de zomer kan de huid last hebben van zonnebrand. Ook hierbij kan watermeloen helpen - maar in dit geval niet het vruchtvlees, maar de schil, die in stukjes moet worden gesneden en vervolgens in een blender tot een papje moet worden gemalen. Met dit middel kunt u de door de zon beschadigde huidplekken insmeren.

Voor het haar

Watermeloenvlees is ongelooflijk goed voor het haar, omdat het veel waardevolle elementen bevat - aminozuren, mineralen, vitamines. Zo beschermt het reeds genoemde pigment lycopeen het haar tegen de schadelijke effecten van ultraviolette straling, en stimuleert niacine (een van de B-vitamines) de celvernieuwing. Antioxidanten zoals vitamine A en E voorkomen roos. Ze helpen ook bij haaruitval, terwijl B-vitamines bijdragen aan het herstel van de structuur en de groei. Calcium helpt de conditie te behouden, zelfs na het verven, en ijzer is nodig voor de voeding van de haarzakjes en de normalisatie van de stofwisseling.

Er zijn verschillende recepten voor haarmaskers. Voor elk daarvan moet u alleen een rijpe vrucht van goede kwaliteit nemen. In de eenvoudigste versie wordt het masker gemaakt van vers vruchtvlees, dat u met de hand tot een papje kunt pureren. Dit middel moet over de gehele lengte van het haar worden aangebracht. Als het haar droog is, moet u iets van de wortels afblijven; als het vettig is, breng het dan aan op zowel de huid als de wortels. Daarna moet u een plastic douchemuts op het hoofd zetten, afdekken met een handdoek en 20 minuten laten inwerken. Daarna uitspoelen met gewone shampoo. Het water moet lauw zijn, maar niet heet.

Nadelen en contra-indicaties

Velen denken dat een kwaliteitswatermeloen absoluut geen kwaad kan. In werkelijkheid is dat niet helemaal waar. Watermeloen bevat veel vezels, die de darmmotiliteit verbeteren. Magnesium heeft hetzelfde effect, en daar zit ook veel van in watermeloenvlees. Als iemand bepaalde darmproblemen heeft, zal het eten van watermeloen deze alleen maar verergeren, of in het beste geval diarree veroorzaken. Maar ook dit bijeffect is niet zo onschuldig als het lijkt, omdat het kan leiden tot ernstige uitdroging.

Ook zijn watermeloenen gecontra-indiceerd voor mensen met chronische nierziekten of diabetes.

Symptomen van watermeloenvergiftiging

Aan een watermeloen als zodanig kunt u zich niet vergiftigen, alleen aan de nitraten die erin zitten – deze stoffen worden gebruikt om de vruchten sneller te laten groeien en groter te maken. In werkelijkheid hebben nitraten niet altijd een onmiddellijk toxisch effect. Bij mensen met een vrij goede gezondheid hopen ze zich eenvoudigweg lange tijd in het lichaam op. Dit leidt tot een verlaagde immuniteit, zwakte, slaapstoornissen en slapeloosheid.

Bij kleine kinderen daarentegen, en ook bij aanstaande moeders of bij mensen met maag- en darmziekten, zal het effect zeer snel zichtbaar zijn. De vergiftigingsverschijnselen zijn dan klassiek: misselijkheid, waar al snel braken, duizeligheid en maagpijn bijkomen.

Soms kan een vergiftiging worden veroorzaakt door verkeerde bewaaromstandigheden en niet door de aanwezigheid van nitraten. Als er bijvoorbeeld een kras of scheur op het oppervlak zit, kunnen ziekteverwekkende microben naar binnen doordringen en van daaruit rechtstreeks in de maag terechtkomen, aangezien een watermeloen geen warmtebehandeling ondergaat. Daarom moet u deze vruchten zo zorgvuldig uitkiezen.

Hoe kiest u een rijpe en zoete watermeloen?

Een aanwijzing dat de watermeloen op een meloenveld en niet in een kas is gegroeid, is de aanwezigheid van een gelige vlek op het oppervlak: op deze ‘zijkant’ lag de vrucht op de grond. In de kleur van de watermeloen moeten strepen duidelijk zichtbaar zijn. Bij het samenknijpen moet een krakend geluid hoorbaar zijn, en het bovenste deel van de schil moet gemakkelijk loslaten, zelfs als u er slechts licht met een nagel overheen krast.

Daarbij moet het steeltje van de watermeloen groen en stevig zijn, maar niet droog. Overigens kan het feit dat het steeltje is afgesneden erop wijzen dat de verkoper dit opzettelijk heeft gedaan om de kwaliteit van het product te verbergen. Velen weten nog dat u vooraf op de watermeloen moet kloppen. Een dof geluid betekent dat de vrucht te rijp is, en een al te helder geluid dat zij onrijp is. Idealiter hoort er een hol geluid te klinken dat aan een trilling doet denken.

Uiteraard moet de koper de watermeloen vooraf bekijken en controleren of er scheuren of beschadigingen zijn. Overigens mag de schil van de watermeloen niet glanzend zijn. Bij rijpe vruchten heeft deze altijd een enigszins matte textuur.

Wat vorm en kleur betreft, bestaan er niet meer zulke strikte normen als vroeger. In de afgelopen jaren zijn er langwerpige, ovale en zelfs vierkante watermeloenen op de markt verschenen. Ook de smaak kan verschillen, aangezien verschillende rassen ook in suikergehalte van elkaar verschillen.

Een watermeloen heeft een lichte en frisse geur. Bij kwaliteitsvruchten is deze zelfs door de schil heen waarneembaar. Als er geen geur is, kan dit erop wijzen dat hij in werkelijkheid met chemicaliën is geteeld.

Hoe controleert u op nitraten

Theoretisch kan de koper de verkoper om documenten vragen die de kwaliteit van de watermeloen bevestigen. Dit kunnen leveringsbonnen zijn die de herkomst aangeven, certificaten die de veiligheid aantonen, enz. Helaas beschikken marktverkopers lang niet altijd over dergelijke documenten. En zonder de watermeloen open te snijden is het vrijwel onmogelijk om te controleren of er nitraten in zitten of niet.

Maar, als de verkoper ermee instemt om de watermeloen aan te snijden, raden specialisten aan om te letten op de aanwezigheid van witte pitjes. Dat komt doordat bij het gebruik van nitraten en andere soortgelijke landbouwchemicaliën het vruchtvlees sneller rijpt. Maar op de pitjes heeft de werking van deze stoffen vrijwel geen invloed. Dus als er heel veel witte pitjes zijn, kunnen er bij de teelt van de watermeloen nitraten zijn gebruikt.

Ook adviseren specialisten om te letten op het aantal gele en witte nerven in het watermeloenvruchtvlees. Als er veel van dergelijke nerven zijn, duidt dit erop dat bij de teelt stikstofmeststoffen, dus nitraten, in een verhoogde dosering zijn gebruikt.

Overigens zal de snede van een watermeloen die nitraten bevat, gelijkmatig en glad zijn. Bij bessen die geen schadelijke chemicaliën bevatten, zitten er altijd korreltjes op de snede.

Hoe bewaart u watermeloen op de juiste manier

Het watermeloenseizoen duurt niet lang, slechts 2 tot 3 maanden, en dan nog niet in alle regio's. Maar kwalitatief goede, rijpe watermeloenen kunnen tot de winter worden bewaard – en zelfs tot Nieuwjaar. Rijpheid is daarbij echt heel belangrijk, omdat een watermeloen, in tegenstelling tot ander fruit, alleen aan de plant kan rijpen.

Als het de bedoeling is om een watermeloen tot Nieuwjaar te bewaren, moet u geen te grote bessen kopen. De optimale optie zijn watermeloenen met een gewicht van 4 tot 5 kg. Het beste kunt u voor langdurige bewaring watermeloenen van late rassen kopen; veel specialisten adviseren om 'Cholodok' te nemen.

Bij het kiezen van een watermeloen moet u maximale aandacht besteden aan de staat van de schil. Er mogen zelfs geen kleine beschadigingen op het oppervlak zitten. Een nauwelijks zichtbare kras kan een negatieve invloed hebben op de houdbaarheid. Daarom moet u de watermeloen niet alleen grondig inspecteren bij aankoop, maar ook heel voorzichtig naar huis dragen.

De watermeloen moet worden voorbereid op opslag. Was hem daarvoor in koud water en wrijf hem goed droog met een handdoek of papieren doekjes, en laat hem daarna op natuurlijke wijze verder drogen.

Er wordt aangenomen dat een watermeloen het beste kan worden bewaard bij een temperatuur van +1 tot 5 graden Celsius. Als het in huis warm is, blijft de vrucht twee weken houdbaar, niet langer. U kunt hem beter naar een glazen loggia verplaatsen. In een eigen huis is het natuurlijk eenvoudiger, omdat er een kelder is – een ideale plek. Het belangrijkste is dat het daar droog is.

Er wordt aangenomen dat een watermeloen niet op een harde ondergrond mag worden bewaard; u moet er beslist een zachte handdoek onder leggen. De ruimte mag niet te droog zijn; voor deze bes is een normale luchtvochtigheid en goede ventilatie nodig.

Er zijn drie belangrijke methoden voor langdurige opslag van watermeloen:

1. Ophangen – dit is de eenvoudigste, maar tegelijkertijd effectieve optie. U hebt hiervoor alleen een stevige jute- of linnen tas nodig. Daarin doet u deze zonnebes en hangt u hem op. Gebruik voor dit doel geen plastic tas, want dan bederft de watermeloen sneller.
2. Opslag in zand is een methode die complexer is, maar niet minder effectief. Voor deze methode heeft u een kist nodig, bij voorkeur van hout, waarin u droog rivierzand moet gieten, gezeefd zodat er geen grote schelpen, grind en stenen in zitten. Dit zand wordt op de bodem van de kist gestort zodat er een soort 'kussen' van 10 cm dik ontstaat. Hierop wordt de watermeloen geplaatst, zodanig dat het oppervlak de wanden niet raakt. Alle vrije ruimte wordt opgevuld met het voorbereide zand. Het hoeft niet te worden aangestampt. Zand kan worden vervangen door droog graan of gedroogd stro (het laatste wordt gebruikt bij massale opslag van meloenen en pompoenen). Al deze materialen zijn nodig om overtollig vocht te absorberen. In stedelijke omstandigheden is zand het gemakkelijkst te verkrijgen.
3. Opslag in water. Veel huisvrouwen beschouwen deze methode als optimaal, maar in pure vorm kan deze alleen worden gerealiseerd als u een eigen huis heeft. In dat geval moet u namelijk een plek vinden om een bak met water neer te zetten waarin de watermeloen vrij kan drijven. Onder dergelijke omstandigheden blijft hij gemakkelijk 4 maanden vers.

Sommige huisvrouwen raden aan om in plaats van zand kattenbakvulling te gebruiken, maar in werkelijkheid zijn deze materialen qua samenstelling niet helemaal identiek. Bovendien is het onduidelijk of dit middel reageert met de stoffen in watermeloenen of niet.

Kunt u ze invriezen

Theoretisch kunt u watermeloenvlees en -sap invriezen. Maar u moet begrijpen dat het vlees door invriezen zijn oorspronkelijke structuur verliest. Het zal niet knapperig en stevig zijn, maar u kunt het wel toevoegen aan ijs, desserts, smoothies en gelei. U kunt ook fruitijs maken.

De eenvoudigste methode is het invriezen in blokjes of balletjes. De watermeloen moet u eerst wassen met koud water en droogwrijven. Om het vlees gemakkelijker te kunnen bewerken, kunt u de meloen het beste in vier delen snijden. De watermeloenschillen moet u afsnijden – deze kunt u apart verwerken. Verwijder de pitten uit het vlees; ze worden gebruikt in de volksgeneeskunde, dus u hoeft ze niet weg te gooien.

Als het vruchtvlees in blokjes wordt ingevroren, moet u het gewoon in blokjes snijden; voor balletjes gebruikt u een ijslepel. Leg de stukjes op een plastic snijplank of dienblad, zodanig dat ze elkaar niet raken, en zet ze vervolgens 2 tot 4 uur in de vriezer. U kunt de snelle vriesfunctie gebruiken als uw koelkast die heeft. Wanneer de watermeloenstukjes bevroren zijn, haalt u ze met een houten spatel van de plank en doet u ze in een plastic container of zak. In de vriezer kunnen ze een jaar worden bewaard.

Er zijn ook andere methoden. U kunt de watermeloen bijvoorbeeld invriezen met suiker. Hiervoor snijdt u het vlees op de hierboven beschreven manier in stukjes en bestrooit u de stukjes met gewone kristalsuiker – niet meer dan 200 g per 1 kg vlees. Meng alles voorzichtig met een lepel, doe het in een container en zet het in de vriezer.

Stukjes watermeloen kunt u invriezen in sap – perzik- of sinaasappelsap – om een dessert met pikante accenten te krijgen. U hoeft de stukjes watermeloenvruchtvlees alleen maar in een handige vorm met sap te overgieten.

In een standaard ijsblokjesvorm kunt u ook direct watermeloensap invriezen, dat u verkrijgt door het vruchtvlees in de blender te pureren. Dit ijs kunt u zelfs in de winter aan desserts, cocktails of alcoholvrije dranken toevoegen.

Hoe eet u watermeloen op de juiste manier

Meestal wordt watermeloen in partjes gesneden. Maar dat is niet altijd handig, vooral niet voor kinderen, die zich vaak flink bevuilen. Het is beter om de schil van deze partjes te verwijderen en het vruchtvlees in blokjes of gewoon in kleine stukjes te snijden. Als de watermeloen zelf klein is, kunt u het vruchtvlees heel goed met een lepel eten, nadat u de vrucht in vier delen hebt gesneden. Voor kinderen is dat het handigst.

Hoeveel u per dag kunt eten

Er wordt aangenomen dat de maximale hoeveelheid watermeloen die een persoon met gezonde nieren en een normale stofwisseling per dag mag eten, 1 kg is. Voor een kind, vooral een jong kind, moet dat echter ongeveer een derde zijn. Daarnaast moet u rekening houden met de individuele reactie van het lichaam; als watermeloen een sterk vochtafdrijvend effect heeft, moet u deze hoeveelheid verminderen.

Kunt u ze 's avonds laat en op een lege maag eten

Het is niet aan te raden watermeloen op een lege maag te eten. Watermeloen irriteert het maagslijmvlies, wat dyspepsie en allerlei onaangename verschijnselen veroorzaakt. Theoretisch kunt u watermeloen voor het slapengaan eten; het is geen al te calorierijk voedsel. Maar watermeloenen bevatten veel water en vezels en hebben een vrij sterk vochtafdrijvend en licht laxerend effect. Daarom kunt u deze vruchten na 18.00 uur beter niet eten als u 's nachts volledig wilt uitrusten en goed wilt slapen.

Mag u watermeloenpitten eten?

Watermeloenpitten zijn zeer gezond: ze bevatten arginine, B-vitaminen, mineralen enz. Wetenschappers zeggen echter dat deze pitjes alleen nut hebben als ze goed worden gekauwd en niet gewoon worden doorgeslikt. Natuurlijk kunt u de pitjes samen met het vruchtvlees eten, maar in zulke gevallen lukt het niet altijd om ze te kauwen; daarom worden ze meestal apart en licht gedroogd gegeten.

Mag u in juli watermeloen eten?

In het grootste deel van het Europese deel van Rusland verschijnen goede, rijpe watermeloenen pas in de tweede helft van augustus. Maar in een zonnige en hete zomer kan dat eerder gebeuren, begin augustus. De watermeloenen die in juli in de winkels liggen, zouden simpelweg niet op tijd rijp zijn geworden in de volle grond, dat wil zeggen op de meloenakker. Hun rijping werd versneld doordat men ze onder folie plaatste of ze vanaf het begin in een kas kweekte.

Het probleem is dat zowel bij openluchtteelt als bij teelt in de kas stikstofmeststoffen, dat wil zeggen nitraten, aan de bodem worden toegevoegd. Maar bij natuurlijke rijping hebben deze stoffen voldoende tijd om af te breken, en ze komen niet als gifstoffen in het menselijk lichaam terecht. Bij teelt in de kas gebeurt dat niet. En zelfs als er geen symptomen van vergiftiging waren, kunnen deze stoffen alsnog in de nieren en de lever terechtkomen, waar ze zich ophopen en op den duur tot negatieve gevolgen leiden. Daarom kunt u beter ten minste tot half augustus wachten met het kopen van watermeloenen.

Wat kunt u maken van watermeloen: recepten

De watermeloen is vrijwel een universele bes. Ten eerste is hij op zichzelf, rauw, al heerlijk. Ten tweede wordt er sap van gemaakt, en van dat sap krijgt u op zijn beurt heerlijk watermeloenijs dat u aan elke drank kunt toevoegen. Van watermeloen maakt men ook zomerse bowl, alcoholische cocktails, smoothies, gelei en sorbet. En natuurlijk voegt men hem toe aan fruitsalades of serveert men hem met roomijs.

Maar u kunt van watermeloen niet alleen desserts bereiden. Hij combineert uitstekend met hartige groenten en kaas. U kunt bijvoorbeeld een salade met watermeloen, komkommers, rucola en feta maken. Of zelfs een koude gazpacho van tomaten en watermeloenen, door hun vruchtvlees in de blender te pureren en lente-ui, basilicum en munt toe te voegen.

Jam

Velen hebben wel eens jam van watermeloenschillen geprobeerd. Maar in feite kunt u ook van het vruchtvlees van deze bes een heerlijk dessert maken. Voor de jam hebt u 0,7 kg watermeloenvruchtvlees op 1 kg kristalsuiker nodig, plus 10 g citroenzuur en 10 g vanillesuiker, omdat deze bessen geen uitgesproken eigen aroma hebben.

U moet de watermeloen wassen, de schil eraf snijden, het vruchtvlees van de pitten ontdoen en het in niet te kleine blokjes snijden. Doe dit alles in een pan, teil of een andere container om jam in te koken en bestrooi het met suiker. Laat dit een paar uur staan zodat er voldoende vocht kan vrijkomen. Zet de pan met sap en vruchtvlees daarna op middelhoog vuur, breng aan de kook en laat nog 15 minuten op middelhoog vuur staan, terwijl u voortdurend roert met een houten lepel of spatel. Haal daarna van het vuur en laat volledig afkoelen. Herhaal deze procedure nog drie keer. Voeg bij de laatste keer koken aan de al kokende en bijna klaar massa citroenzuur en vanillesuiker toe, kook gedurende 15 minuten, haal vervolgens van het vuur, laat iets afkoelen en verdeel over de voorbereide potten.

Compote

Bij verhitting verliest watermeloen een deel van zijn geneeskrachtige eigenschappen, maar er blijven nog steeds veel nuttige stoffen in over. Watermeloencompote blijft langer houdbaar dan versgeperst sap. U maakt het als volgt: voor 1 liter water neemt u 0,5 kg watermeloenvruchtvlees en 3–4 eetlepels suiker. Los de suiker op in heet water, voeg het in blokjes gesneden watermeloenvruchtvlees toe (verwijder de pitjes vooraf) en breng aan de kook. Zet daarna direct uit, om zoveel mogelijk nuttige stoffen te behouden. Laat de compote afkoelen. Serveer hem het liefst koud aan tafel of voeg ijsblokjes toe.

IJs

U kunt fruitijs maken door watermeloensap met gepureerd vruchtvlees in te vriezen. Maar u kunt ook volwaardig ijs bereiden. Hiervoor heeft u voor 400 g watermeloenvruchtvlees 1 kopje 20% room en 1 eetlepel poedersuiker nodig.

U bereidt het watermeloenvruchtvlees zoals gewoonlijk door de zaadjes te verwijderen en het in stukken te snijden, zodat het in de blenderkom past. Daarna pureert u het tot een gladde massa, voegt de room toe en klopt het opnieuw op met een mixer, en wel voldoende lang tot het mengsel luchtig en schuimig is. In de laatste fase strooit u de poedersuiker over het mengsel en klopt het opnieuw met de mixer op lage snelheid.

Desgewenst kunt u het mengsel in vormpjes gieten (kant-en-klaar of in lege yoghurtpotjes) en er houten of plastic stokjes in steken. Maar helaas verliest de textuur dan zijn luchtigheid en kunnen er ijskristallen in het ijs ontstaan. Daarom kunt u het beter in een plastic bak in de vriezer zetten. Het is voldoende om het 2,5 uur in de vriezer te laten staan – de massa is dan voldoende bevroren, maar kan nog met de mixer worden opgeklopt. Na het opkloppen wordt het nog 2 tot 2,5 uur in de vriezer gezet. Serveer het dessert in coupes, waarbij u met een speciale ijslepel bolletjes maakt. U kunt het versieren met muntblaadjes en stukjes verse watermeloen.

Wijn

Aangezien watermeloen een bes is waarvan veel alcoholvrije dranken worden gemaakt, is het logisch om aan te nemen dat er ook wijn van kan worden gemaakt. Maar u moet er rekening mee houden dat watermeloenvruchtvlees voor ongeveer 93% uit water bestaat, dus er is een grote hoeveelheid nodig. En u heeft ook meer suiker nodig. Bijvoorbeeld, voor een watermeloen van 9 kg, waarvan het vruchtvlees ongeveer 1 kg minder weegt, heeft u 0,6 tot 1 kg suiker nodig.

Voor de bereiding van huiswijn moet u alleen de zoetste watermeloenen kiezen, anders zal de drank sterk lijken. Tafelwijn kan niet van deze bessen worden gemaakt, alleen sterke zoete wijn. U wast de watermeloen, snijdt de schil eraf en ontdoet het vruchtvlees van de pitjes. Hierbij kunt u alleen het rode vruchtvlees gebruiken; de witte delen moet u genadeloos weggooien. U maalt het verkregen materiaal fijn in de blender, giet het sap af in een voorbereide glazen fles en bestrooit het met suiker in de bovengenoemde verhouding. Overigens kunt u de hoeveelheid suiker aanpassen afhankelijk van hoe sterk u de wijn wilt hebben.

De gisting moet in het donker bij kamertemperatuur worden uitgevoerd. Op de fles moet u een waterslot plaatsen – dit gebeurt zoals gebruikelijk bij het bereiden van huiswijn. Sommige huisvrouwen raden aan om een druppel ammoniak toe te voegen om het gistingsproces te versnellen, maar het is beter om alles op natuurlijke wijze te laten verlopen. Nadat het gistingsproces is voltooid, moet u de wijn filteren met een kaasdoek en overgieten in voorbereide flessen. Meestal heeft de wijn een roze tint, soms iets oranjeachtig.

Ingelegde watermeloen in potten

Deze bijzondere manier om watermeloen in de winter te bewaren is geschikt voor wie graag experimenteert. Voor de bereiding neemt u 2 kg watermeloenvlees, waarbij het niet nodig is de schil te verwijderen, 1 liter water, 70 ml tafelazijn, 3 eetlepels suiker en 1,5 eetlepel fijn zout. Het water wordt aan de kook gebracht, de suiker en het zout worden toegevoegd, geroerd en nog 10 minuten op laag vuur gelaten. Vervolgens wordt de marinade van het vuur gehaald, gefilterd en wordt de azijn toegevoegd. Ondertussen wordt de watermeloen in kleine stukjes gesneden, zodat deze gemakkelijk in een bakje passen, vervolgens in voorbereide potten gedaan en met de marinade overgoten. Het geheel wordt 20 minuten gesteriliseerd, afgesloten met een deksel, ondersteboven gekeerd en afgekoeld.

Mag u watermeloen aan dieren geven?

Zowel honden als katten kunnen watermeloen krijgen – veel huisdieren voelen zich er vanzelf toe aangetrokken, omdat het voor hen ook een belangrijke bron van vitaminen en mineralen is. Maar u mag alleen het in stukjes gesneden vruchtvlees geven waar de schil en de zaden van zijn verwijderd. Anders kan het hardere oppervlak van de schil de slokdarm of zelfs de darmen beschadigen.

Interessante feiten over watermeloen

Het lijkt misschien dat de watermeloen een bes is waarover alles bekend is. Maar wetenschappers blijven zich verbazen over steeds nieuwe ontdekkingen. De watermeloen is dus een zeer interessante bes. U kunt hem als volledig eetbaar beschouwen. In China heeft men zelfs geleerd om absoluut alle delen ervan te gebruiken. Zo worden de zaden geroosterd zoals hierboven beschreven, en wordt van de schillen niet alleen zoete gekonfijte vruchten bereid. Ze worden ook gezouten, gemarineerd, gestoofd, om er een lichte groentesnack van te maken.

Wat heeft de wetenschap nog meer te vertellen over watermeloen? De volgende feiten zijn opmerkelijk:

1. Hoewel de watermeloen een bes is, is hij niet alleen verwant aan de pompoen, maar ook aan komkommers en courgettes.
2. Het is niet precies bekend waar de watermeloen werd gecultiveerd, maar wetenschappers zijn er zeker van dat het Zuid-Afrika was.
3. De oudste watermeloen, waarvan de zaden werden gevonden bij opgravingen van een Libanese nederzetting, is minstens 5000 jaar oud.
4. Momenteel worden watermeloenen in 96 landen ter wereld geteeld, met China en Turkije als koplopers.
5. Er zijn meer dan 1200 soorten watermeloenen, waarvan de meeste met rood vruchtvlees, maar er zijn ook soorten met geel en crèmekleurig vruchtvlees.
6. De watermeloen heeft meestal een ronde of enigszins langwerpige vorm, maar in Japan zijn er echter vierkante vruchten gekweekt. Er wordt aangenomen dat dit nodig was om te voorkomen dat watermeloenen van de tafel rollen. De eerste vierkante watermeloenen werden meer dan 30 jaar geleden gekweekt, toen de Japanners de eierstok in speciale lichtdoorlatende dozen van de juiste vorm plaatsten. Vervolgens groeide de vrucht en nam de vorm van de doos aan. Tegenwoordig worden dergelijke vierkante watermeloenen ook gekweekt in Brazilië, in de Verenigde Arabische Emiraten, en zelfs in Engeland. Bovendien maken de huidige technologieën het mogelijk om watermeloenen van andere vormen te kweken – bijvoorbeeld driehoekige, die lijken op een hart of zelfs een menselijk gezicht.
7. In Vietnam wordt watermeloen beschouwd als een symbool van het nieuwe jaar, wat enigszins vreemd is voor inwoners van Rusland. Volgens Vietnamese overtuigingen brengt watermeloen geluk, niet alleen in materieel opzicht, maar in alle levenssferen.
8. Watermeloen is een natuurlijk antidepressivum – de stoffen die het bevat dragen bij aan de aanmaak van gelukshormonen.

Foto's van watermeloenen