Gekookte maïs: heilzame eigenschappen en recepten

Maïs is een van de oudste granen die de mensheid kent. Europeanen hebben het relatief recent leren kennen. Maar het heeft snel aan populariteit gewonnen op dit continent. En dat is niet verwonderlijk, want van maïs kan men meel en grutten maken, en het kan ook gekookt worden gegeten, wat een zeer smakelijk en gezond gerecht is.

Welke maïs is gezonder: rauw of gekookt?

Theoretisch bevat rauwe maïs de grootste hoeveelheid vitamines en mineralen. Maar het zou op zijn minst moeilijk zijn om het zo te consumeren. Ten eerste heeft rauwe maïs een zeer specifieke smaak, die niet iedereen zal aanspreken. Ten tweede is het voor het lichaam moeilijker om dergelijke korrels te verteren, en dit kan bepaalde maagproblemen veroorzaken.

Er zijn maïsvariëteiten die rauw gegeten kunnen worden. Hun korrels hebben een relatief zachte schil en een zoetige smaak. De lengte van zo'n kolf is niet meer dan 5 cm. Maar in Rusland worden dergelijke variëteiten niet geteeld.

Maïs wordt vrij lang gekookt, en gedurende deze tijd worden veel vitamines vernietigd onder invloed van hoge temperaturen. Volgens wetenschappers bevat gekookte maïs slechts 20-30% van de nuttige stoffen in vergelijking met de oorspronkelijke hoeveelheid. Maar zelfs dan is het nog gunstig voor het lichaam. De vezels blijven goed behouden, wat helpt de spijsvertering te normaliseren. Daarom is gekookte maïs voor mensen die een dieet volgen veel gezonder dan rauwe maïs, omdat het beter wordt opgenomen en minder belasting geeft op de spijsverteringsorganen.

Over het algemeen is gekookte maïs niet alleen gezonder dan rauwe, maar ook dan ingeblikte maïs, omdat het geen toevoegingen bevat. Ingeblikte maïs bevat azijn, suiker en zout, waardoor het bij sommige aandoeningen gecontra-indiceerd is. Wat betreft diepvriesmaïs, deze wordt voor het invriezen gekookt, dus het heeft alle eigenschappen van gekookte maïs.

Samenstelling en caloriegehalte

De energetische waarde van gekookte maïs is 123 kcal per 100 g. Het bevat ook veel nuttige elementen. In de eerste plaats vezels, die bijdragen aan de normalisatie van de spijsverteringsprocessen. Bovendien bevat gekookte maïs:

1. Aminozuren zijn een soort bouwstenen voor eiwitten. Ze spelen een cruciale rol in de stofwisselingsprocessen. Aminozuren normaliseren de werking van het hart, verbeteren de hersenactiviteit, bevorderen de versnelde uitscheiding van gifstoffen en zware metalen uit het lichaam en beschermen de lever tegen schadelijke invloeden. Maïs bevat glycine, methionine, choline, tyrosine en andere aminozuren.
2. Ascorbinezuur en vitamine E zijn twee vrij sterke antioxidanten met ontstekingsremmende eigenschappen. Bovendien hebben ze een gunstig effect op de conditie van de bloedvaten. En vitamine E zorgt voor de conditie van de huid, het haar en de nagels; niet voor niets worden cosmetica ermee verrijkt.
3. B-vitaminen zijn verantwoordelijk voor de normalisatie van de stofwisselingsprocessen.
4. Vitamine PP, noodzakelijk voor een goede werking van het cardiovasculaire systeem.
5. Micro-elementen, waaronder fluor, molybdeen, jodium, fosfor, koper, enz. Ze nemen allemaal deel aan stofwisselingsprocessen en dragen bij aan de zuurstofverzadiging van de lichaamscellen.

Het is merkwaardig dat maïskorrels zelf een microscopische hoeveelheid goud bevatten. Dit is het enige voedingsmiddel waar dit element in voorkomt.

Gekookte maïs is dus plantaardig eiwit, vitamines en complexe koolhydraten, wat het een ideaal product maakt voor dieetvoeding, temeer omdat de korrels geen gluten bevatten. Dat betekent dat ze zelfs gegeten kunnen worden door mensen die lijden aan coeliakie. Goed bereide maïs veroorzaakt geen dyspeptische symptomen zoals een opgeblazen buik en winderigheid, juist vanwege de afwezigheid van dit eiwit.

Wat zijn de voordelen van gekookte maïs?

Algemene voordelen

Deze graansoort is zelfs in gekookte vorm goed voor iedereen. Regelmatige consumptie van maïs:

1. Helpt het cholesterolgehalte te verlagen, de vorming van plaques te voorkomen en zo het risico op hart- en vaatziekten te verminderen.
2. Maakt het mogelijk de stofwisselingsprocessen te reguleren.
3. Draagt bij aan het verbeteren van de geleiding van zenuwimpulsen.
4. Versterkt het immuunsysteem.
5. Verlicht constipatie en sommige andere problemen van het spijsverteringsstelsel.

Jonge maïskolven helpen bij nierstenen en galstenen. Ook de gekookte haartjes van de plant, de zogenaamde maïszijde, zijn nuttig, dus het is niet nodig ze weg te gooien tijdens het bereiden van het gerecht.

Voor vrouwen

Maïs bevat aminozuren die helpen de pijn voor de menstruatie te verminderen en ook migraine te verlichten. Bovendien is de in de korrels aanwezige methionine gunstig voor vrouwen die hormonale anticonceptiva gebruiken. De antioxidanten in maïs voorkomen de ontwikkeling van ontstekingsziekten, waaronder die van de bekkenorganen.

Voor mannen

Gekookte maïs is een van die producten die een mens kracht geven. Mannen hebben het nodig bij krachttraining en lichamelijke arbeid. Maïs bevat immers aminozuren die de spieren nodig hebben. En de korrels van dit graan zijn kampioenen in het gehalte aan vitamine K, dat zo nodig is voor hart en bloedvaten.

Tijdens de zwangerschap

Voor aanstaande moeders is maïs nuttig omdat het helpt bij het verminderen van zwellingen, die vaak gepaard gaan met zwangerschap. Bovendien is maïs een caloriearm product, zodat het de vrouw helpt haar gewicht onder controle te houden, wat zeer belangrijk is tijdens de zwangerschap. Maar tegelijkertijd voorziet maïs het lichaam van alle nuttige stoffen en stilt het de honger uitstekend.

De vezels in de korrels bevorderen de spijsvertering en zijn daarom een effectieve preventie van constipatie, waar aanstaande moeders vaak mee te maken krijgen.

In het vroege stadium helpt het eten van maïs om zwangerschapsmisselijkheid tegen te gaan. En het ijzer in de korrels helpt het hemoglobinegehalte te normaliseren en bloedarmoede te voorkomen, die de vrouw gedurende de hele zwangerschap bedreigt.

Uiteraard moet gekookte maïs met mate worden gegeten. Bovendien is het raadzaam om vooraf een arts te raadplegen. Het is namelijk zo dat tijdens de zwangerschap de bloedstolling kan toenemen, en in dergelijke gevallen is gekookte maïs gecontra-indiceerd.

Daarnaast moet u alleen maïs van goede kwaliteit kiezen en deze thuis zelf koken. Het is niet aan te raden om gekookte kolven te kopen op de markt of op het strand (zoals vaak gebeurt in zuidelijke regio's), omdat niet bekend is onder welke omstandigheden deze zijn gekookt.

Tijdens de borstvoeding

Voor jonge moeders is gekookte maïs nuttig omdat het helpt snel te herstellen na de bevalling – gewichtsverlies, verbetering van de huid, haar en nagels. Maar u mag het pas in uw dieet opnemen nadat de baby een maand oud is, omdat elk dergelijk product daarvoor koliek kan veroorzaken.

Voor kinderen

Kinderartsen zijn het niet eens over de leeftijd waarop een kind gekookte maïs mag krijgen. Sommigen zeggen dat het kan vanaf twee jaar, anderen beweren dat u moet wachten tot 2,5–3 jaar. Het feit is dat het maag-darmkanaal van het kind rijp moet zijn om maïs te kunnen verteren. Zelfs als de kolf goed is gekookt, kunnen de spijsverteringsenzymen van een eenjarige baby de stevige schil van de korrel niet aan. Veel ouders kunnen uit ervaring vertellen – wanneer het kind een maïskolf pakt, om zo te zeggen om zijn tanden te scherpen, verleid door de felle kleur en geur, maar later komt de korrel er vrijwel onveranderd uit.

Dus, gekookte maïs wordt aan het kind gegeven op de leeftijd van 2,5–3 jaar. Het moet dan zeer goed gekookt zijn. Het beste is om de korrels al van de kolf te snijden. Bovendien moet u proberen ze iets boven de aanhechtingsplaats af te snijden, omdat de schil van de korrels bij de kolf zelf erg hard en stevig is, de maag van het kind kan het eenvoudigweg niet verteren.

Aan kinderen ouder dan drie jaar kunt u hele kolven maïs geven. Maar u moet het verteringsproces toch iets vergemakkelijken door met een scherp mes recht over de korrels op de kolf te snijden. Dan eet het kind de zachte inhoud van de korrels, terwijl het dichtste deel van de schil op de kolf blijft. Natuurlijk bevinden de meeste nuttige elementen in elk graan zich in de schil. Maar het kinderlijf is nog steeds niet in staat deze op te nemen omdat het slecht verteert. Dus zult u in zekere zin compromissen moeten sluiten. De maximale hoeveelheid gekookte maïs die u kinderen kunt geven is 100–150 g.

Kunt u gekookte maïs eten tijdens het afvallen?

Hoewel gekookte maïs een vrij hoge glycemische index heeft, kunnen mensen die op dieet zijn en willen afvallen het bij afwezigheid van directe contra-indicaties toch eten. De korrels bevatten namelijk veel vitamines en aminozuren die de stofwisseling versnellen. Bovendien helpt het, met een relatief lage calorie-inhoud, om de honger te stillen en de eetlust te beheersen. Ten slotte bevordert het eten van maïs de normalisatie van de spijsvertering, wat zeer belangrijk is voor gewichtsverlies.

U moet alleen de maat weten. Tijdens het afvallen is het voldoende om tot 150 g gekookte korrels per dag te eten, met een beetje zout en zo mogelijk zonder extra vetten. In het uiterste geval kunt u uzelf een beetje boter veroorloven.

Gekookte maïs in de geneeskunde

De stoffen in gekookte maïs dragen bij aan het versterken van bloedvaten en de hartspier. Een unieke mix van sporenelementen en vitamines helpt het lichaam in goede conditie te houden. Maar bij bepaalde aandoeningen moet u afzien van gekookte maïs.

Bij diabetes mellitus

Hoewel maïs als een caloriearm product wordt beschouwd, is het bij deze ziekte strikt verboden. Het gaat niet alleen om gekookte maïs, maar ook om ingeblikte maïs en zelfs maïsvlokken, omdat ze een negatieve invloed kunnen hebben op de bloedsuikerspiegel. De glycemische index van gekookte korrels is 70. Dat is zelfs hoger dan die van ingeblikte maïs!

Bij pancreatitis

In de acute fase van de ziekte wordt het afgeraden om gekookte maïs te eten, omdat het veel enzymen nodig heeft voor de vertering en dit een extra belasting voor de alvleesklier veroorzaakt.

Wat betreft de remissiefase, ook dan wordt het niet aanbevolen om gekookte maïs te eten. Tenzij het gaat om een heel kleine hoeveelheid korrels – tot 100 g en niet vaker dan twee keer per week. Bovendien moet de maïs goed gaar zijn om de belasting van de alvleesklier te minimaliseren.

Bij gastritis

In de acute fase van deze ziekte wordt een speciaal dieet voorgeschreven – in feite is het een therapeutisch vasten, en gekookte maïs maakt op dat moment geen deel uit van het dieet. U kunt het alleen in remissie eten. En het is beter om jonge kolven te kiezen omdat ze gemakkelijker verteerbaar zijn en geen extra belasting voor het maag-darmkanaal vormen.

Voor de darmen

Zelfs bij een volwassene duurt het verteren van maïs vrij lang in het lichaam. Dit legt extra belasting op de darmen, daarom wordt het afgeraden dit product te gebruiken bij inflammatoire darmziekten in de acute fase. Maar op een gezonde darm heeft maïs een gunstig effect.

Bij constipatie

De korrels van deze graansoort bevatten veel vezels. Deze component helpt tegen obstipatie. U hoeft alleen maar regelmatig gekookte maïs in uw menu op te nemen.

Bij jicht

De stoffen in de korrels van de graansoort helpen de zoutbalans te normaliseren. Daarom wordt aanbevolen om gekookte maïs te eten bij jicht. U moet wel jonge kolven kiezen; ze zijn niet alleen smakelijker, maar ook sneller gaar, en de voedingsstoffen worden er beter uit opgenomen. Eet bij jicht geen gekookte maïs met zout, zoals velen graag doen. Het is beter om het te eten met een klein stukje kwaliteitsboter.

Voor de lever

Velen denken dat alleen gekookte maïszijde (haren) goed is voor de lever. Het gebruik ervan verlicht inderdaad het verloop van hepatitis en heeft een positief effect op de lever en de galblaas. Maar ook gekookte maïs heeft deze eigenschappen. U moet het echter met mate consumeren.

Bij aambeien

Bij deze ziekte is het zeer belangrijk de spijsverteringsprocessen te normaliseren om verstopping te voorkomen. Daartoe moet u een gezond dieet volgen, waaronder het opnemen van gekookte maïs in uw voeding, die veel vezels bevat. Bovendien bevatten de korrels stoffen die bijdragen aan het versterken van de bloedvaten, en dat is ook erg belangrijk bij aambeien.

Bij cholecystitis

Men zegt dat maïs goed is bij cholecystitis. Zelfs in gevallen waarbij het gepaard gaat met steenvorming. Het gaat echter alleen om jonge maïskolven. Ze worden gekookt en gegeten, maar het kookvocht wordt niet weggegooid; u drinkt er een glas per dag van.

Nadelen en contra-indicaties

Hoewel maïs over het algemeen gezond is, kan het in sommige gevallen schadelijk zijn. Zoals al opgemerkt, moet u het niet gebruiken bij diabetes. Ook is gekookte maïs gecontra-indiceerd bij verhoogde bloedstolling en bepaalde vaatziekten (zoals trombose en tromboflebitis).

U mag geen maïs gebruiken bij een verergering van maag-darmziekten. Het wordt ook afgeraden voor mensen met een pathologisch laag lichaamsgewicht.

Hoe kunt u gekookte maïs correct bewaren?

In de regel wordt maïs in één keer in grote hoeveelheden gekookt. Hierdoor rijst de vraag hoe u de kolven kunt bewaren zodat ze niet bederven. Stel dat u maïs kookt voor het avondeten; u kunt het gerust opwarmen voor het ontbijt. Bij kamertemperatuur is het 10-12 uur houdbaar, u hoeft het niet eens in de koelkast te zetten.

In het laatste geval kan het 2-3 dagen bij lage temperaturen worden bewaard. Om te voorkomen dat de kolven vocht verliezen, wordt elke kolf in huishoudfolie gewikkeld. Als er vrije ruimte is, kunt u de hele pan waarin de maïs is gekookt, met water erbij, in de koelkast zetten.

Een andere optie is om van de gekookte maïskolven de korrels te selecteren en ze in vooraf gesteriliseerde glazen potten te leggen. Vervolgens wordt er zout (1 theelepel per liter water) aan het kokende water toegevoegd, wordt de oplossing in de potten met maïs gegoten en worden ze met luchtdichte deksels afgesloten. Als de potten zijn afgekoeld, worden ze in de koelkast gezet en kunnen ze op deze manier 2–3 maanden bewaard blijven.

Kan men het invriezen

Indien gewenst kan de gekookte maïs worden ingevroren en tot een jaar in de vriezer worden bewaard – tot het volgende seizoen. In dat geval moet de maïs na het koken uit het kokende water worden gehaald, wachten tot hij is afgekoeld, en vervolgens elke kolf in plasticfolie worden gewikkeld en in de vriezer worden gelegd. Later wordt hij bereid door hem uit de vriezer te halen, in een pan met kokend water te doen en 10 minuten te koken.

Hoe maïs te koken?

Maïskolven kunnen zowel in een pan als in een multicooker worden gekookt. Het belangrijkste is om ze correct te kiezen. Kolven moeten worden genomen met lichte korrels (dat is de melkrijpheid), met sappige bladeren. Als ze wat droog zijn, geeft dat aan dat de kolven al een tijd geleden zijn geplukt. Als u ze sappiger wilt maken, kunt u een beetje suiker aan het water toevoegen.

In een pan

De kolven worden gewassen, de bovenste bladeren worden verwijderd en ze worden een paar uur in water geweekt om de korrels zachter te maken. Ze moeten worden gekookt zonder toevoeging van zout, dat maakt ze juist hard. Jonge maïs wordt na het weken letterlijk 20 minuten gekookt. Overrijpe maïs wordt lang gekookt – bijna 2 uur. De gaarheid kan alleen worden bepaald door een proef te nemen – als de korrel zacht is, kan het vuur worden uitgedaan. Daarna wordt de pan van het fornuis gehaald, wordt het water eruit gegoten, wordt hij afgedekt en in een badstof handdoek gewikkeld, zodat de kolven de gewenste conditie bereiken en de korrels zachter worden.

In de slowcooker

Maïskolven worden op dezelfde manier voorbereid als hierboven beschreven. Het water wordt in de multicooker tot het maximale niveau gegoten. Vervolgens worden de kolven in de kom gelegd, worden ze bedekt met de bovenste bladeren, wordt de hoge temperatuurmodus ingesteld en wordt het apparaat 15 minuten ingeschakeld.

In de snelkookpan

Van de kolven worden de bovenste bladeren verwijderd en ze worden grondig gewassen onder stromend water. De zachtere bladeren en stempels die tegen de korrels aanzitten, worden ook gewassen en op de bodem van de snelkookpan gelegd.

De op deze manier gereinigde kolven worden bovenop de haartjes en bladeren gelegd en met een kleine hoeveelheid water overgoten. Totdat het water kookt, wordt er geen zout toegevoegd, zodat de korrels niet hard worden. Op het apparaat wordt de juiste modus ingesteld en wordt het 10–20 minuten ingeschakeld. De kooktijd hangt af van de maïs zelf. Als het om jonge kolven gaat, is 8–10 minuten voldoende. Dit geldt voor apparaten zoals een multicooker met snelkookfunctie. Als het om een gewone snelkookpan gaat die op het fornuis wordt gezet, wordt er kokend water ingegoten zodat de kolven volledig ondergedompeld zijn. De kooktijd voor maïs in melkrijpheid is dezelfde 8–10 minuten na het koken.

Hoe kookt u maïs voor de visserij?

Ervaren vissers beweren dat gekookte maïs een uitstekend aas is. Vrijwel elke niet-roofvis bijt erop, velen gebruiken het voor het vangen van karper, goudkarper, voorn, graskarper. Maar vooral de karper houdt van maïs.

Daarbij moeten de korrels rauw worden genomen, niet gemarineerd. De maïs die in supermarkten in blikjes wordt verkocht, bevat ten eerste azijn, en ten tweede worden er meestal kleine korrels voor geselecteerd. Dit betekent dat dit aas vooral kleine visjes zal aantrekken. Bovendien snijden de fabrikanten de korrels vaak in, waardoor ze slechter aan de haak blijven.

Dus het beste is om rauwe maïs voor deze doeleinden te koken. De korrels moeten worden gewassen en 1 tot 3 dagen in water worden gelaten. In die tijd moeten ze merkbaar opzwellen. De maïs moet worden gekookt in een pan op middelhoog vuur, zodat het niet aanbrandt, gedurende ten minste een uur. Het wordt ook aanbevolen om er suiker aan toe te voegen, ongeveer 20-40 g per 1 liter water. De korrel wordt als gaar beschouwd wanneer hij zacht is geworden, maar nog niet is uitgeloopt.

Na het koken worden de korrels nog een paar dagen in water gelaten. Ervaren vissers beweren dat men het aas in deze tijd een meer uitgesproken geur moet geven, bijvoorbeeld door er honing aan toe te voegen. Dit gebeurt precies wanneer de korrel gaar is, omdat honing niet aan langdurige verhitting mag worden blootgesteld - het verliest dan zijn eigenschappen.

Kunt u gekookte maïs opwarmen in de magnetron?

Het grootste probleem waarmee mensen worden geconfronteerd die gekookte maïs in de magnetron willen opwarmen, is hoe de sappigheid te behouden. Onder invloed van microgolven verdampt het vocht uit de producten immers snel, waardoor de maïs te droog en bijna oneetbaar kan worden. Om dit te voorkomen, moet men wat water toevoegen aan de container waarin het graan wordt verhit en het samen daarmee opwarmen. De vloeistof geeft een stoomeffect en de kolven blijven sappig. Ook wordt aanbevolen om ze af te dekken met een speciale deksel die bedoeld is voor magnetrons.

Hoeveel gekookte maïs mag u per dag eten?

Een gezond persoon kan per dag twee middelgrote kolven maïs eten. Dat is ongeveer 150-200 g korrels.

Is het toegestaan om 's avonds te eten

Theoretisch is het beter om 's avonds helemaal niets te eten. Maar niet iedereen kan zich aan deze regel houden. In dergelijke gevallen adviseren diëtisten om wat gekookte maïs te eten. Het is een van de weinige producten die men 's avonds kan eten. Bovendien verlaagt het het niveau van 'slechte cholesterol' en helpt het de vorming van vetophopingen te voorkomen.

Hoe schilt u doerian?

Er zijn twee manieren om gekookte maïs te schillen. De traditionele manier is om de kolven op de gebruikelijke manier te koken en af te koelen tot ze comfortabel in de hand kunnen worden gehouden. Vervolgens neemt u een klein scherp mes en peutert u voorzichtig met het uiteinde de korrels uit een rij. Als u aan het einde bent, herhaalt u dezelfde procedure voor de volgende rij. Dit kost natuurlijk vrij veel tijd, maar de korrels blijven heel en mooi.

De tweede optie is geschikt voor wie geen korrels uit de kolf wil peuteren. U neemt gekookte maïs en verdeelt de kolf in een aantal kortere stukken. Vervolgens peutert u met een mes een rij korrels uit. Daarna drukt u met uw duim op de aangrenzende rij korrels – ze komen er letterlijk als een hele strook af.

Mag u gekookte maïs aan dieren geven?

Sommige huisdieren zijn dol op gekookte maïs. Maar wat zeggen dierenartsen hierover – kunt u dit graan aan dieren geven?

Aan een hond

Maïs zit in veel kant-en-klaar hondenvoer. Het bevat inderdaad veel nuttige stoffen, maar soms is de schade groter dan het nut. Het kan immers allergische reacties bij het dier veroorzaken. Dit geldt ook voor gekookte maïs. In tegenstelling tot rauwe maïs, blokkeert het de darmen niet en wordt het bereid zonder azijn, die in gemarineerde maïs zit. Toch geeft u het slechts in kleine hoeveelheden aan honden, terwijl u de reactie goed in de gaten houdt.

Aan een kat

Veel katten houden van gekookte maïs. Maar u moet dit product niet in grote hoeveelheden geven. Het is beter dat het een traktatie blijft die de kat beetje bij beetje krijgt. Het probleem is dat maïs in de maag van een kat slecht verteert. Aan de andere kant helpt het de darmen te reinigen, dus een lepel korrels is voldoende voor medicinale doeleinden. Bovendien mag u geen maïs geven aan katten met spijsverteringsstoornissen. En u moet de reactie van het huisdier goed in de gaten houden, omdat sommige katten allergisch zijn voor maïszetmeel.

Aan konijnen

U geeft deze dieren niet alleen gekookte maïskorrels, maar ook de bladeren, echter alleen in de door de dierenarts aanbevolen hoeveelheid, omdat de langorige schoonheden niet te veel mogen eten.

Papegaaien

Aan vogels geeft u gekookte maïs in kleine hoeveelheid – niet meer dan een kwart kolf per dag.

Aan hamsters

Voor deze knaagdieren koopt u vaak gedroogde maïskorrels, maar eigenlijk knagen ze liever aan de kolf. Dus u kunt en moet ze gekookte maïs geven, alleen mag het niet hun hoofdvoedsel zijn.

Aan cavia's

Voor deze dieren is maïs nuttig, maar u moet alleen jonge kolven geven. Dierenartsen adviseren om maïs te geven in combinatie met luzerne.

Aan ratten

Voor deze knaagdieren zijn gekookte maïskorrels gunstig. U moet ze alleen niet overvoeren.

Interessante feiten over maïs

1. Maïs is een graan dat naar Europa werd gebracht vanuit de Nieuwe Wereld, waar het 'maïs' werd genoemd. En trouwens, het is het enige cultuurgraan van Amerikaanse oorsprong. In Mexico werd het 5000 jaar lang verbouwd. Wel waren de kolven in die tijd heel klein, letterlijk 5–7 cm lang.
2. In het alledaagse beeld is een graan altijd een aar, maar maïs lijkt niet op tarwe of rogge. Het heeft geen aar, maar kolven die uit de bladoksels steken. Uiteraard had maïs ook een wilde voorouder. Maar tegenwoordig komt dit graan niet in de natuur voor, dus botanici kennen de voorouder van maïs niet. Hoewel er een theorie bestaat dat het een graan was – de Mexicaanse teosinte, die uiterlijk op maïs lijkt, maar wel aren heeft in plaats van kolven. Deze plant groeit in Zuid-Amerika als onkruid.
3. Het is ook interessant dat moderne maïs niet verwildert, in tegenstelling tot andere granen. En de reden ligt juist in de kolven, omdat de korrels er niet uit vallen op de grond en niet vanzelf ontkiemen.
4. Over het algemeen zijn de korrels van dit gewas een ideaal dieetproduct. Vitaminen en olie zijn geconcentreerd in het vruchtvlees, terwijl aminozuren en sporenelementen in de harde schil zitten. Het specifieke gehalte hangt af van tot welke groep rassen de maïs behoort: groente- of graanmaïs. Overigens bevat de eerste meer suikers.
5. Hoewel maïskorrels veel aminozuren bevatten, missen ze lysine (als maïs tenminste het enige graan in het dieet is). Maar ze bevatten veel van een ander aminozuur: tryptofaan. Uiteraard wisten de Maya-indianen niets van deze stoffen. Maar tegelijkertijd hebben ze door ervaring vastgesteld dat het het beste is om maïs te combineren met bonen, omdat die juist veel lysine bevatten, maar weinig tryptofaan. Dus ook in het moderne dieet kunt u beter gerechten uit de Mexicaanse keuken opnemen, waar maïs naast bonen staat.

Foto van gekookte maïs