Koolvis: foto, beschrijving, nuttige eigenschappen en recepten

Koolvis is een van de meest gezonde vissoorten. Velen denken dat omdat hij goedkoper is dan bijvoorbeeld snoekbaars, hij ook slechter is qua voedingswaarde. Maar dat is niet waar. U hoeft gewoon kwaliteitsvis te kiezen en deze volgens een beproefd recept te bereiden.

Koolvis: wat voor vis, hoe ziet hij eruit en waar komt hij voor

Koolvis is een vis uit de familie van de Kabeljauwachtigen. Zijn lichaamslengte kan 90 cm bedragen (al komen in de winkels vaker exemplaren van slechts 80 cm voor). Het gewicht van één vis kan 5 kg bereiken, al is het in de handel gemakkelijker om exemplaren tot 2,5 kg te vinden. In het wild wordt koolvis vrij oud – tot 15 jaar, maar zijn maximale gewicht bereikt hij op de leeftijd van 3–4 jaar. Voor hem is dit de tijd van geslachtsrijpheid, wanneer de koolvis naar de kust begint te trekken om te paaien.

In verschillende delen van de Wereldzee kan het paaien op verschillende tijden plaatsvinden, wat de vangsttijd beïnvloedt. Bijvoorbeeld, in de Beringzee duurt het de hele lente en zomer tot begin september, en voor de kust van Kamtsjatka alleen in de lente. Vrouwtjes hebben het vermogen om kuit te schieten zelfs bij lage temperaturen. Daarbij wordt koolviskuit als een delicatesse beschouwd.

Koolvis heeft een kenmerkend uiterlijk waarmee hij relatief gemakkelijk te herkennen is tussen andere soorten. Tot de meest opvallende uiterlijke kenmerken behoren de aanwezigheid van drie rugvinnen, een korte baarddraad onder de onderlip, grote ogen en een gevlekte kleur.

In het wild geeft koolvis de voorkeur aan koud water. Bovendien is onder alle kabeljauwachtigen in de Wereldzee het aandeel van koolvis het grootst qua vangstvolumes. Ooit bedroegen deze ongeveer 7 miljoen ton, en de leider in deze sector was de Sovjet-Unie. Koolvis komt niet alleen voor in de Japanse Zee, maar ook in de Beringzee, de Barentszzee en de Zee van Ochotsk, en in mindere mate in oceanische wateren en de Golf van Alaska.

Momenteel zijn de vangstvolumes van koolvis in het algemeen gedaald, omdat hij gedeeltelijk zijn populariteit heeft verloren – althans als zelfstandig gerecht. Tegelijkertijd is hij grondstof voor de productie van surimi, waarvan in China en Korea krabsticks worden gemaakt.

Wetenschappers en economen zijn echter van mening dat men de rol van koolvis in de voedselzekerheid van het land niet mag onderschatten, dus Rusland probeert ten minste de vangstvolumes te herstellen tot de eerdere niveaus.

Wat is het verschil tussen koolvis, kabeljauw en heek

Koolvis, kabeljauw en heek zijn verschillende soorten zeevis, hoewel ze tot dezelfde familie van kabeljauwachtigen behoren. Van al deze varianten wordt koolvis als de meest betaalbare beschouwd. Wat betreft het caloriegehalte, het verschil is minimaal. Bij heek is het echter iets lager dan bij koolvis. Bovendien wordt het filet van deze vis als smakelijker en minder droog beschouwd dan dat van koolvis (aangezien bij koolvis de meeste vetzuren in de lever zijn geconcentreerd).

Wat betreft de uiterlijke verschillen, die zijn duidelijker. Heek is bijvoorbeeld over het algemeen langer en heeft een meer gestrekte vorm. Bovendien heeft heek slechts twee rugvinnen en ontbreekt een voelspriet onder de lip.

Kabeljauw onderscheidt zich door zijn grotere omvang (sommige exemplaren kunnen een lengte van 2 m bereiken) en een donkere kleur.

Samenstelling en caloriegehalte

Koolvis wordt beschouwd als een van de gezondste soorten zeevis vanwege het lage vetgehalte. Per 100 g product bevat het 16 g eiwitten en slechts 1 g vet. Een ander voordeel is de lage energetische waarde – slechts 70 kcal per 100 g koolvisfilet.

De smaak van deze vis is neutraal, net als de geur. Het witte vlees bevat weinig graten, waardoor het gemakkelijker is om voor kinderen te bereiden.

Vanuit chemisch oogpunt is het meest waardevolle deel van koolvis de lever. Deze bevat zeer veel vitamine A, veel meer dan in de qua samenstelling vergelijkbare kabeljauwlever. Vitamine A is erg belangrijk voor een goed gezichtsvermogen, is ook een antioxidant, heeft ontstekingsremmende eigenschappen en bevordert de celvernieuwing.

Wat betreft het koolvisfilet zelf, naast eiwitten bevat het voornamelijk verschillende vitaminen en mineralen. Van de vitaminen speelt B9 de belangrijkste rol, met andere woorden foliumzuur. Het is vooral gunstig voor aanstaande moeders voor de normale ontwikkeling van het zenuwstelsel van het kind.

Nog een belangrijke vitamine is PP, waarvan er veel meer aanwezig is in vergelijking met andere soorten zeevis – tot 4,6 mg per 100 g product. Het versterkt de bloedvaten, bevordert een versnelde vetstofwisseling, verlaagt het niveau van 'slechte' cholesterol, zorgt voor de synthese van rode bloedcellen en hemoglobine.

Koolvisfilet bevat ook vitamine A en ascorbinezuur, dat een gunstig effect heeft op het bloedvatenstelsel en ook antioxiderende eigenschappen heeft.

Wat mineralen betreft, zijn de volgende het meest aanwezig:

1. Kalium, noodzakelijk voor het cardiovasculaire systeem.
2. Fosfor, dat de botten versterkt en nuttig is voor het behoud van cognitieve functies.
3. Jodium, dat ook nodig is voor het verbeteren van geheugen en hersenfunctie, en preventie van sommige schildklieraandoeningen.
4. Calcium, dat de conditie van tanden en nagels verbetert.
5. Zink met zijn ontstekingsremmende eigenschappen.
6. IJzer, dat beschermt tegen bloedarmoede en deelneemt aan de bloedvormingsprocessen.

Daarnaast bevat koolvisfilet zwavel, magnesium, fluor en andere nuttige stoffen.

Nuttige eigenschappen van koolvis

Algemene voordelen

Koolvis bevat een groot aantal heilzame stoffen, daarom wordt het eten van deze vissoort aanbevolen:

• om het immuunsysteem te versterken;
• het verhogen van de elasticiteit van de bloedvaten en het verlagen van het cholesterolgehalte;
• het verwijderen van gifstoffen uit het lichaam;
• het ondersteunen van de leverfunctie, het hart- en vaatstelsel en andere inwendige organen;
• het vertragen van verouderingsprocessen;
• het verbeteren van het geheugen en de cognitieve functie;
• het verminderen van het risico op ontstekingsziekten en het ontstaan van kwaadaardige tumoren.

En uiteraard helpt het regelmatig eten van koolvis om de tanden en botten te versterken, wat belangrijk is voor vrouwen, niet alleen tijdens de zwangerschap, maar ook in de menopauze.

Voor vrouwen

Voor vrouwen is koolvis om verschillende redenen gunstig. Ten eerste bevat het omega-3-vetzuren en vitamines die de hormoonbalans kunnen normaliseren. Dit is niet alleen belangrijk omdat het amenorroe kan behandelen, maar ook omdat het een positief effect heeft op de algehele gezondheid van het voortplantingssysteem.

Voor mannen

Voor mannen is de consumptie van koolvis belangrijk vanwege de grote hoeveelheid eiwitten die het levert – dit is nodig voor zowel degenen die zwaar lichamelijk werk verrichten als voor degenen die in de sportschool trainen. Daarnaast kan het opnemen van koolvis in de voeding het gehalte aan 'slecht' cholesterol aanzienlijk verlagen en het risico op atherosclerose verminderen, waarmee veel mannen tegenwoordig worden geconfronteerd (en helaas wordt deze ziekte elk jaar jonger).

Ten slotte zorgt het hoge gehalte aan zink en jodium voor een normale werking van het voortplantingssysteem en verlaagt het de kans op ontstekingsziekten van de prostaat.

Tijdens de zwangerschap

Er wordt gezegd dat koolvis zeer heilzaam is voor aanstaande moeders. Ten eerste omdat het veel eiwitten bevat, die als bouwstof dienen voor het lichaam van de baby. Ten tweede heeft het een lage calorische waarde, wat helpt om het gewicht binnen de normale grenzen te houden.

Ten slotte bevat koolvis omega-3-vetzuren, die bijdragen aan een gezonde zwangerschap en de juiste ontwikkeling van het zenuwstelsel van de baby – samen met B-vitaminen, die ook in dit product aanwezig zijn.

Tijdens de borstvoeding

Voor jonge moeders is het erg belangrijk om na de bevalling weer in vorm te komen, maar tegelijkertijd ook de borstvoeding op gang te brengen, dus zonder strikte diëten die de baby zouden kunnen schaden, omdat hij via de moedermelk onvoldoende voedingsstoffen krijgt. Vanuit dit oogpunt is koolvis een ideaal product. Het is een magere vissoort die helpt om overtollige kilo's kwijt te raken en tegelijkertijd voorziet in eiwitten en vitamines. En een jonge moeder kan het al 2-3 weken na de bevalling in haar dieet opnemen, wanneer het spijsverteringsstelsel van de baby sterk genoeg is om iets nieuws te proberen dat via de melk binnenkomt.

Voor kinderen

Alaska koolvis is een magere soort, maar bevat veel eiwitten en B-vitaminen, dus het is erg goed voor kinderen voor normale fysieke en mentale ontwikkeling. Baby's kunnen het in bijvoeding krijgen als ze 8 maanden oud zijn. In het begin kunt u de gekookte vis het beste aan groentesoep toevoegen, gepureerd in de blender. Later kunt u het kind gestoomde viskoekjes geven.

Bij gewichtsverlies

Alaska koolvis is een magere vis. Het heeft een lage energetische waarde, maar bevat evenveel eiwitten als vlees. Het is dus ideaal voor mensen die op dieet zijn en op de gezondste manier van overtollige kilo's af willen komen.

Als u het filet van Alaska koolvis in uw dieet opneemt, kunt u zelfs actief sporten, wat bij strenge diëten lang niet altijd mogelijk is. Specialisten hebben zelfs een speciaal dieet op basis van Alaska koolvis ontwikkeld. Het dieet ziet er als volgt uit:

1. Ontbijt: een stuk gekookt filet van Alaska koolvis van maximaal 150 gram, een glas mineraalwater zonder koolzuur.
2. Lunch: groentesoep (bijvoorbeeld bietenbouillon) zonder toevoegingen, ook zonder zure room, een bord salade van bladgroenten en wortels.
3. Diner: een viskoekje (bij voorkeur gestoomd), twee gebakken aardappelen, een kopje groene thee.

In het algemeen moet worden opgemerkt dat vis om vele redenen niet goed samengaat met koffie. Om tijdens zo'n streng dieet uw energie te krijgen, kunt u beter groene thee zonder suiker drinken.

Al na een week na het begin van het visdieet kunt u merken dat door de aminozuren en antioxidanten in Alaska koolvis niet alleen de overtollige kilo's verdwijnen, maar ook fijne rimpels gladder worden en de conditie van haar en nagels aanzienlijk verbetert.

Wat zijn de voordelen van koolviskuit

Koolviskuit is een eiwitrijk delicatesse. Het heeft ook een laag vetgehalte en bevat veel B-vitaminen, zwavel, fosfor en koper. Dit product is vooral goed voor het verbeteren van de hartactiviteit. Ook bevat de kuit veel vitamine A en E, die als antioxidanten worden beschouwd, ontstekingsremmende eigenschappen hebben en helpen het natuurlijke verouderingsproces te vertragen.

Maar ondanks al zijn gunstige eigenschappen kan koolviskuit schadelijk zijn voor de mens als de dagelijkse consumptie wordt overschreden. De kuit bevat namelijk chloor en natrium in grote hoeveelheden. In 50 gram kuit overschrijdt de hoeveelheid deze dagelijkse norm aanzienlijk, dus 25 gram kuit per dag is het objectieve maximum. Bovendien is het raadzaam om geen kant-en-klare kuit te kopen, maar deze zelf te zouten – dan is het natriumchloridegehalte veel lager dan in het fabrieksproduct.

Voordelen en nadelen van koolvislever

Koolvislever wordt beschouwd als een delicatesse. Het is populair in Europa, vooral gewaardeerd in de Franse keuken. Inderdaad, bij juiste bereiding kan koolvislever erg lekker zijn, maar wat belangrijker is: gezond. Het caloriegehalte is hoger dan dat van filet, ongeveer 474 kcal per 100 gram.

Tegelijkertijd bevat het veel vitamines. In de eerste plaats vitamine D, maar ook tocoferol en B-vitaminen. Bovendien bevat het koper, ijzer en de eerder genoemde omega-3-vetzuren, zelfs in een hogere concentratie dan in het filet zelf. Al deze stoffen maken dit product gunstig voor de gezondheid van de schildklier, het versterken van botten en tanden, het normaliseren van stofwisselingsprocessen en het ondersteunen van de hartfunctie. Bovendien kan regelmatige consumptie van koolvislever het gezichtsvermogen aanzienlijk verbeteren en leeftijdsgebonden achteruitgang stoppen, omdat dit product ook een grote hoeveelheid vitamine A bevat.

Er zijn echter geen speciale contra-indicaties voor koolvislever. Het mag alleen niet worden gegeten bij een visallergie.

Mag u koolvis eten bij verschillende ziekten?

Koolvis wordt beschouwd als een van de beste opties voor dieetvoeding. Maar voor elke ziekte zijn er in dit geval specifieke kenmerken.

Bij diabetes mellitus

Bij deze ziekte is het erg belangrijk om overtollig gewicht te verminderen. En vanuit dit oogpunt is koolvis een van de meest heilzame vissoorten. U kunt en moet het eten bij diabetes mellitus.

Bovendien zijn producten met een hoog eiwitgehalte zeer nuttig bij deze ziekte, en koolvis is daar een van, temeer omdat het ook omega-3-vetzuren bevat, wat deze vissoort een ideale optie maakt. Het eten ervan stelt u niet alleen in staat om overtollige kilo's kwijt te raken, maar ook om neuropathieën en cognitieve stoornissen die optreden bij diabetes mellitus aan te pakken. De in koolvis aanwezige niacine helpt de bloedsuikerspiegel te reguleren.

Belangrijk: de glycemische index van koolvis — 0 eenheden.

Bij pancreatitis

Bij acute pancreatitis (of bij een exacerbatie van een chronische aandoening) wordt therapeutisch vasten voorgeschreven, dus er wordt tijdens deze periode geen vis in het dieet opgenomen. Bij chronische pancreatitis in remissie kunt u echter koolvis in het menu opnemen en is dat zelfs aan te raden. Bouillons ervan worden natuurlijk niet gekookt, maar een stuk gekookte of gebakken vis zal zelfs nuttig voor u zijn, gezien de ontstekingsremmende eigenschappen van de ingrediënten in het filet.

Bij gastritis

Bij acute gastritis wordt het niet aanbevolen om koolvis te eten. Maar bij chronische gastritis kan het zelfs nuttig zijn. De eiwitten van deze vissoort worden namelijk zeer gemakkelijk verteerd; de verwerking ervan vereist geen grote hoeveelheid maagsap, dus voor een ontstoken slijmvlies is het een uitstekend gerecht (maar alleen in gekookte of gebakken vorm zonder korst). In feite bevorderen de stoffen in het koolvisfilet zelfs de regeneratie van deze weefsels. Koolviskuit of de lever van deze vis kunt u beter niet eten bij gastritis. Kuit bevat te veel zout, terwijl de lever als te vet wordt beschouwd, dus de beste keuze is het filet van deze vis.

Bij jicht

Bij deze aandoening mag men geen voedsel eten dat veel purines bevat. In Alaskakabeljauw komen ze in kleine hoeveelheden voor. Het filet bevat echter stoffen met ontstekingsremmende eigenschappen, zodat ze in veel opzichten de situatie kunnen verbeteren bij gewrichtsaandoeningen, waaronder jicht.

Nadelen en contra-indicaties

In tegenstelling tot andere soorten zeevis veroorzaakt Alaskakabeljauw vrijwel geen allergieën, maar als er toch overgevoeligheidsreacties op andere zeedieren zijn, moet men er voorzichtig mee zijn. Ook mensen die lijden aan hypertensie moeten het niet te veel gebruiken, omdat het zelf nogal wat natriumzouten bevat.

Het is belangrijk om de Alaskakabeljauw correct te kiezen. Vaak wordt deze vis verward met andere soorten. Alaskakabeljauw voedt zich met plankton en is daarom gezond. Bodemsoorten voeden zich vaak met wat men afval zou noemen, waardoor het risico op vergiftiging groot is. Men moet alleen producten kopen van producenten die een certificaat kunnen overleggen. Het is interessant dat de meeste Russische bedrijven vrij grote exemplaren van Alaskakabeljauw verkopen, maar daar is niets mis mee – de Russische wetgeving verbiedt namelijk het vangen van jonge vissen. Japanse producten zijn niet op de Russische markt verkrijgbaar, maar er zijn wel Chinese.

Hoe te kiezen en te bewaren

Het is erg belangrijk om het filet van Alaskakabeljauw correct te kiezen. Meestal wordt het diepgevroren verkocht, maar er is nog wel iets te zien. U dient zeker op de kleur van het visoppervlak te letten. Het moet een lichte tint blijven, er mogen geen vlekken zijn behalve natuurlijke, en ook geen uitgedroogde plekken. Dergelijke defecten wijzen erop dat de opslagomstandigheden niet zijn nageleefd. Bovendien mag de ijslaag op het oppervlak niet te dik zijn; dat duidt er alleen maar op dat de vis al lang in de vriezer ligt. En het heeft ook geen zin om te veel te betalen voor het gewicht van het ijs.

Theoretisch zou diepgevroren Alaskakabeljauw niets anders mogen bevatten dan vis en water (dus ijs). Maar sommige producenten voegen polyfosfaat E452 toe. Het is in principe niet schadelijk voor de gezondheid, maar deze toevoeging is verboden door de Europese wetgeving. De belangrijkste functie ervan is het vasthouden van vocht, niet alleen aan de buitenkant maar ook binnenin de vis; dus de vis blijft sappiger bij gebruik ervan.

Dikke littekens die op de ongestripte vis verschijnen, geven aan dat, zelfs als de houdbaarheidsdatum nog niet is verstreken, de vis desondanks meerdere keren ontdooid en weer ingevroren is geweest. Het is beter om een dergelijke aankoop achterwege te laten.

Diepgevroren Alaskakabeljauw moet worden bewaard in de vriezer bij een temperatuur van –18 graden, waarbij temperatuurschommelingen moeten worden vermeden, anders krijgt het visoppervlak een onaangename grijze tint en een bijbehorende geur. De houdbaarheid van Alaskakabeljauw is beperkt; deze moet op de verpakking van de winkel staan.

Alaskakabeljauw moet in de koelkast worden ontdooid door het uit de vriezer naar de gewone koelkast te verplaatsen. Het is beter om dit 's nachts te doen. Het is niet aan te raden om Alaskakabeljauw in heet water of in de magnetron te ontdooien; dit kan de smaak van de vis bederven.

Hoe koolvis schoon te maken

Na het ontdooien dient u de filet grondig te wassen, waarna u direct kunt overgaan tot de bereiding indien deze reeds is schoongemaakt.

Als het om een hele vis gaat, moet u deze eerst ontdoen van de schubben. De moeilijkheid is dat de schubben klein zijn en niet altijd goed zichtbaar. In het ideale geval kunt u hiervoor het beste een speciaal mes gebruiken, maar u kunt ook voorzichtig met een harde afwasspons over het oppervlak gaan, waarbij u ervoor zorgt dat u de dunne huid niet beschadigt.

Wat de verdere schoonmaak betreft, moet u eerst de kop van de vis afsnijden, vervolgens de buik opensnijden en de ingewanden verwijderen, daarna de vinnen verwijderen. De laatste handeling wordt uitgevoerd met een keukenschaar. U moet bijzonder voorzichtig de graten uit de filet verwijderen, omdat het vlees delicaat is en gemakkelijk uit elkaar kan vallen.

Hoe smakelijk koolvis te bereiden: recepten

Vrijwel alle diëtisten raden aan om pollock in de oven te bakken, te koken of er stoomkoteletten van te maken. U kunt af en toe ook gebakken pollock toevoegen aan uw voeding, zolang u niet te veel olie gebruikt bij de bereiding. Pollock wordt ook gebruikt als vulling voor traditionele Russische taarten. Omdat het een goedkope vis is, is het enorm populair onder vele generaties huisvrouwen, onder andere als het eenvoudigste middel tegen jodiumtekort, waar tegenwoordig bijna alle stadsbewoners last van hebben.

In de oven

Pollock kan worden gebakken met appels en specerijen. Voor 0,5 kg filet van deze vis heeft u nodig: 2 grote zoetzure appels, 1 grote ui, 10 ml klassieke sojasaus, 1 middelgrote wortel, 20 ml olijfolie, zout naar smaak. Als specerijen kunt u een mengsel gebruiken van gemberpoeder, versgemalen zwarte peper en koriander.

Spoel de pollockfilet af en droog deze met keukenpapier, bestrooi met het specerijenmengsel en de sojasaus en laat een halfuur op het aanrecht staan, zonder in de koelkast te leggen. Snijd ondertussen de ui in halve ringen en bak deze in een goed verhitte koekenpan tot ze glazig worden. Voeg vervolgens de grof geraspte wortel toe en blancheer alles samen gedurende 5-6 minuten, waarna u het vuur onder de pan uitzet.

Was de appels, schil ze, verwijder het klokhuis en rasp de rest grof. Voeg ze toe aan de groenten in de pan en meng.

Leg de helft van het groentemengsel op een vel aluminiumfolie en verdeel het gelijkmatig. Leg vervolgens de pollockfilet in porties dicht tegen elkaar er bovenop. Bedek ze met de resterende groentemengsel en vouw de folie dicht tot een pakketje. Leg dit op een bakplaat en bak het gerecht in de oven gedurende 25 minuten op de hoogste temperatuur.

In de koekenpan

Neem voor 0,4 kg Alaskakoolvisfilet 2–3 kleine uien, 3 eetlepels mayonaise, bloem om te paneren, zout, een specerijenmix en olie naar smaak. Snijd de ontdooide, gewassen en drooggedepte Alaskakoolvisfilet in portiegrote stukken overdwars, en de ui in halve ringen. Bestrooi de stukken filet aan alle kanten met specerijen en zet tegelijkertijd een koekenpan met plantaardige olie op het vuur om te verhitten. Doop elk stukje filet eerst in de mayonaise en paneer het vervolgens in de bloem, waaraan u vooraf een beetje zout hebt toegevoegd (houd er rekening mee dat zowel de vis zelf als de mayonaise al zout bevat).

Leg de op deze manier voorbereide stukken Alaskakoolvis in de voorverwarmde koekenpan, verdeel de ui ertussen en bak alles samen gedurende 7–8 minuten. Keer de vis vervolgens met een spatel naar de andere kant, roer de ui voorzichtig om en bak nog 7 minuten.

In de slowcooker

Neem voor 0,5 kg Alaskakoolvisfilet 1 grote rode ui, twee middelgrote wortels, 250 g verse of tomaten uit blik, 2 eetlepels olijfolie en 1 eetlepel kristalsuiker, specerijen en zout naar smaak. Spoel de Alaskakoolvisfilet onder stromend water af en snijd hem in portiegrote stukken. Was de ui en de wortels, schil ze en snijd ze in rondjes. Als de tomaten vers zijn, wordt aanbevolen ze eerst met kokend water te overgieten om het velletje te verwijderen en ze in de blender te pureren. Wrijf tomaten uit blik samen met het sap door een zeef of maal ze eveneens in de blender fijn.

Leg de helft van de voorbereide filet in de kom van de multicooker, dan de helft van de totale hoeveelheid ui en wortels, en vervolgens nogmaals een laag vis en een laag groenten. Voeg zout, suiker, specerijen en plantaardige olie toe aan de tomatenpuree, roer door en schenk dit mengsel over de vis. Kook gedurende 15 minuten in de modus 'Multi-koken'.

In de stoomkoker

Neem voor de bereiding in een stomer voor 0,4 kg Alaskakoolvisfilet een specerijenmix voor vis, 1 eetlepel vers geperst citroensap, een bosje dille en zout naar smaak. Ontdooi de filet, spoel hem af en snijd hem in stukken. Bestrooi elk stuk met specerijen en besprenkel met citroensap, laat ze vervolgens 10–15 minuten staan. Leg de Alaskakoolvis daarna in de kom van de stomer, voeg per stuk een takje dille toe en stoom gedurende 20–30 minuten (afhankelijk van de grootte van de stukjes en het vermogen van het apparaat). Verwijder de dille voor het serveren; hij dient alleen voor het aroma.

Op de grill

Neem voor 400 g Alaskakoolvisfilet 4 eetlepels klassieke sojasaus, 3 eetlepels mayonaise, verse kruiden, zout en specerijen naar smaak. Maak een marinade van de sojasaus, mayonaise en specerijen. Doop de gesneden stukken Alaskakoolvis in de marinade en zet ze 2 uur in de koelkast; u kunt ook langer wachten. Leg de voorbereide vis op een met olie ingevette grill en gril boven gloeiende kolen tot hij gaar is.

In dit recept kunt u de mayonaise desgewenst vervangen door zure room of kefir, of citroensap toevoegen.

Op de barbecue

In dit geval wordt Alaskakoolvis ongeveer op dezelfde manier bereid als op de grill. Maar voor de mangal krijgt hij vaker gezelschap – dat kunnen bijvoorbeeld garnalen zijn, en als men geen dieet volgt, zelfs bacon. De marinade wordt gemaakt op basis van olijfolie, citroensap en citroenzeste.

Wat u van koolvis kunt bereiden: recepten

Van koolvis kunt u vele smakelijke en gezonde gerechten bereiden – niet alleen soep en viskoekjes, maar zelfs salade.

Bonenburgers

U kunt zachte viskoekjes bereiden van koolvisfilet. Hiervoor neemt u per 0,5 kg vis: 1/2 kopje melk, 2 middelgrote uien, 100 g tarwebrood, 1 kippenei, 5 eetlepels bloem, plantaardige olie, zout en peper naar smaak.

U maalt de visfilet fijn met een keukenmachine of blender. U weekt het brood vooraf in de melk. U snijdt de ui fijn, mengt deze met de visgehakt, het ei en de goed uitgeknepen broodkruim. Vervolgens voegt u zout en peper toe en koelt u het mengsel een tijdje in de koelkast. Daarna vormt u van het gehakt viskoekjes, wentelt ze in een beetje bloem en bakt ze in plantaardige olie aan elke kant gedurende 10 minuten.

Soep

Neem u voor 2 filets van 400 g: 2–3 aardappelen, 1 wortel, 1 paprika, 1 eetlepel rijst, 1 ui, specerijen en zout naar smaak, 2 eetlepels olijfolie. U wast de groenten, schilt ze en snijdt ze in niet te grote stukken. U kookt eerst de aardappelen en rijst gedurende 10 minuten tot ze half gaar zijn. Vervolgens voegt u de in stukken gesneden koolvisfilet toe en kookt u nog 10 minuten. Ondertussen fruit u de ui met wortel en paprika in plantaardige olie gedurende ongeveer 10 minuten. U voegt de gebakken groenten toe aan de rijst, aardappelen en vis en kookt nog 10 minuten. U serveert het gerecht bestrooid met fijngehakte verse kruiden.

Salade

Koolvis is ideaal voor een gelaagde salade. Neem u per 0,4 kg visfilet: 2–3 grote aardappelen, 2–3 eieren, 1 grote ui, een bosje dille. U maakt de onderste laag van gekookte en fijngesneden koolvisfilet, de tweede laag van in blokjes gesneden gekookte aardappel, daarna fijngesneden ui, fijngemalen eiwitten en op een fijne rasp geraspte eidooiers. U bestrijkt elke laag met mayonaise.

Ovenschotel

In feite is dit dezelfde taart met een visvulling, alleen wat moderner. Neem voor de bereiding: 0,6 kg koolvisfilet, 3/4 tarwebrood, 200 ml melk, 1 grote ui, 2 middelgrote wortelen, 3 aardappelen, een klein bosje dille en een paar takjes kruiden die bij vis passen, 2 eetlepels olijfolie, versgemalen zwarte peper en zout naar smaak.

U wast de wortelgroenten grondig met een borstel en kookt ze in de schil, zodat ze niet uit elkaar vallen. Als ze afgekoeld zijn, schilt u zowel de wortelen als de aardappelen en raspt u ze op een grove rasp. U wast de kruiden, droogt ze en hakt ze fijn. U snijdt ook de ui fijn en fruit deze in plantaardige olie gedurende 5 minuten, en mengt dan met de voorbereide groenten en kruiden.

Vet de bakvorm in met olie, leg een laag groenten op de bodem, daarop de visvulling die in de blender tot gehakt is fijngemaakt, en de resterende groenten. Dek de ovenschotel af met een vel folie en zet hem in de voorverwarmde oven, waar hij 35 minuten gaar wordt. Verwijder daarna de folie, bestrijk de bovenkant met geklopt ei en zet hem nog 7–10 minuten in de oven. Het voordeel van dit gerecht is dat het zowel koud als warm even lekker is. Bovendien kunt u het aanpassen door champignons aan de vulling toe te voegen.

Conserven

Neem voor 2 kg Alaskakoolvis een glas plantaardige olie, 1 el zout, laurierblad en een mengsel van peperbollen naar smaak. Maak de vis vooraf schoon, spoel hem en snijd hem in porties. Leg laurierblad en het pepermengsel in gesteriliseerde potten. Leg de stukken vis erin die met plantaardige olie en zout zijn gemengd. Dek de potten af met deksels, zet ze in een grote met water gevulde pan en kook ze 4 uur op laag vuur. Verzegel de potten daarna.

Mag u koolvis aan een hond geven?

Af en toe kunt u Alaskakoolvis aan het dieet van uw huisdier toevoegen, maar het moet een delicatesse zijn en geen alledaagse lekkernij. U mag het alleen geven als u zeker weet dat uw huisdier niet allergisch is voor deze vis. Over het algemeen wordt echter aangeraden honden vettere soorten voor te zetten (heek of kabeljauw).

Interessante feiten

Alaskakoolvis is een zeer interessante vis wat betreft zijn chemische samenstelling. Zo bevat hij een relatief zeldzaam element als kobalt. De unieke combinatie van alle genoemde componenten maakt het niet alleen mogelijk om het gewicht te normaliseren, maar ook om het bloedsuikerniveau te verlagen. Bovendien is er wetenschappelijk bewijs dat bij regelmatige consumptie van Alaskakoolvis de huid niet meer schilfert, een gezonde tint krijgt en ook de conditie van het haar aanzienlijk verbetert.

Diëtisten beschouwen zilvervliesrijst en niet-zetmeelrijke groenten, bijvoorbeeld broccoli, als de beste bijgerechten bij Alaskakoolvis. U kunt broccoli aan de ovenschotel met visvulling toevoegen – en het gerecht ziet er dan zelfs feestelijk uit.

Foto van Alaskakoolvis