Rivierkreeften: waarom zijn ze goed voor het menselijk lichaam, hoe te bereiden of te koken

Rivierkreeften worden vaak de schoonste dieren genoemd. De bekendste vertegenwoordigers van het type geleedpotigen geven de voorkeur aan uitsluitend schone en zoete wateren. Bovendien zijn ze zeer gunstig voor het ecosysteem door de bodem van vijvers, meren en rivieren te zuiveren van aas en organische ontbinding. En natuurlijk zijn gekookte rivierkreeften een geliefde delicatesse voor velen. Hun malse vlees wordt niet alleen gewaardeerd om de smaak, maar ook om de voordelen.

Hoe zien rivierkreeften eruit en waar komen ze voor

Rivierkreeften zijn een van de oudste vertegenwoordigers van de fauna. De voorlopers van deze soort schaaldieren bewoonden de wateren van de Juraperiode. Ze behoren tot de klasse van hogere kreeften, waartoe ook vlokreeften, garnalen, krabben en pissebedden behoren.

Het lichaam van rivierkreeften bestaat uit 18 segmenten, die constant zijn. 4 daarvan zijn hoofsegmenten, 8 zijn borstsegmenten en 6 zijn buiksegmenten. De borstsegmenten van dit type geleedpotigen zijn versmolten met de hoofsegmenten door middel van een naad, die heel gemakkelijk vanaf de rug te zien is. Het zogenaamde kopborststuk is stevig beschermd door een hard chitineus pantser, bedekt met een dikke laag calciumcarbonaat, die het harnas van de rivierkreeft vrijwel ondoordringbaar maakt.

Het lichaam van een rivierkreeft kan een lengte bereiken van 30 cm, de minimale grootte is 13–15 cm. Het pantser fungeert als skelet voor de schaaldier en beschermt de inwendige organen van het dier. Aan de chitineuze bedekking zijn ook de spieren van de rivierkreeft bevestigd. Op de hoofsegmenten bevinden zich 2 paar lange antennen, verantwoordelijk voor tast en reuk. Deze voelsprieten zijn bedekt met kleine borstels, en aan hun basis bevinden zich evenwichtsorganen.

De ogen van de rivierkreeft zijn klein van formaat, maar hebben een vrij complexe structuur – elk bestaat uit meer dan 3000 kleine oogjes. Dit type oogstructuur wordt facetogen genoemd. Ze bevinden zich naast een scherpe stekel, die zich aan de voorkant van het kopborststuk bevindt.

De ledematen van een rivierkreeft bestaan uit scharen en 4 paar looppoten. De scharen zijn bevestigd aan het borstsegment. Hiermee verdedigen de geleedpotigen zich tegen vijanden, jagen ze en gebruiken ze zelfs voor de voortplanting. Dankzij de voorste ledematen vangen en houden de mannetjes het vrouwtje vast.

Deze dieren bewegen zich voort met behulp van de achterste ledematen. Bovendien hebben deze geleedpotigen op het buiksegment kleine pootjes die helpen bij de ademhaling. Hiermee stuwen ze vers, zuurstofrijk water naar de kieuwen.

U kunt zelfs de waterkwaliteit van een waterlichaam bepalen aan de hand van de aanwezigheid van rivierkreeften. Veel soorten van deze geleedpotigen geven de voorkeur aan leven in onberispelijk schoon water. Er zijn echter ook soorten rivierkreeften die brak water verkiezen, zolang er maar voldoende zuurstofconcentratie is. Zuurstofgebrek kan voor deze dieren desastreuze gevolgen hebben en zelfs tot de dood leiden.

Het reukvermogen helpt rivierkreeften bij het vinden van voedsel. Ze sporen vijanden op via geur, omdat ze zeer slecht zien. De levensduur van rivierkreeften bedraagt ongeveer 35 jaar.

Rivierbewoners kiezen meestal voor een niet-modderige bodem. Ze graven holen vlak bij de kustlijn, op een diepte tot 3 meter. In de regel komt er in één meer slechts één soort rivierkreeft voor.

Soorten

Op dit moment zijn er slechts 4 soorten rivierkreeften:

• smalvingerige;
• dikvingerige;
• breedvingerige;
• Amerikaanse seinkreeft.

Smalvingerige rivierkreeften vindt u in langzaam stromende, ondiepe rivieren, kleine meren en vijvers, en langs de kust van de Kaspische Zee en de Zwarte Zee. Deze kreeftachtigen voelen zich zowel in zoet als brak water op hun gemak. De lichaamslengte varieert van 16 tot 33 cm. Het chitineuze pantser heeft bruine tinten – van lichtere tot donkere schakeringen. Hun naam danken smalvingerige rivierkreeften aan de vorm van hun voorste ledematen – smalle, langwerpige scharen die duidelijk verlengd zijn. Deze soort is het meest resistent tegen ongunstige omgevingsomstandigheden en gedijt daarom redelijk goed in water van lagere kwaliteit.

Dikvingerige rivierkreeften staan momenteel op het randje van uitsterven. Elk jaar neemt het aantal van deze soort snel af. Het dier leeft in kristalhelder water in de kustgebieden van de Zee van Azov, de Kaspische Zee en de Zwarte Zee. Kreeften van deze soort kunnen zeer slecht tegen plotselinge temperatuurwisselingen. De meest comfortabele watertemperatuur voor hen is 23–25°C. Qua formaat zijn dikvingerige kreeften klein. Hun lichaamslengte bedraagt doorgaans niet meer dan 11–12 cm. Het pantser heeft een groenbruine kleur. De voorste ledematen worden gekenmerkt door een tweedeling, de scharen zijn enigszins stomp.

Breedvingerige rivierkreeften worden beschouwd als de meest voorkomende soort, maar recentelijk is er een scherpe afname van hun populatie. Dieren van deze soort komen uitsluitend voor in zoete wateren met schoon water. U kunt breedvingerige rivierkreeften tegenkomen in vrijwel alle niet-stilstaande wateren waar de watertemperatuur in de zomer boven de 25°C ligt. Het twintig centimeter lange lijf glanst met olijf- of bruintinten.

Amerikaanse seinkreeften komen in Rusland alleen voor in de oblast Kaliningrad, maar in Europa groeit en verspreidt de populatie van deze soort zich snel. De bruine kreeften met een blauwe of roodachtige tint lijken sterk op hun 'breedvingerige' verwanten. Een vlek op het scharnier van de schaar – meestal wit of blauw – helpt om de 'Amerikanen' te herkennen. De meeste exemplaren worden niet langer dan 10 cm, maar sommige vertegenwoordigers van deze soort kunnen 20–22 cm groot worden.

Waarin verschillen kreeft en krab van rivierkreeft

Als u zich niet in de materie verdiept, kunt u gemakkelijk een rivierkreeft met een kreeft verwarren. Kreeften behoren, net als rivierkreeften, tot de orde van de tienpotige schaaldieren. Het is onmogelijk om alle leefgebieden op te sommen – deze vertegenwoordiger van de geleedpotigen kan overal ter wereld worden aangetroffen. In tegenstelling tot rivierkreeften geven kreeften de voorkeur aan zeewater, maar ze voeden zich ook met aas, organische resten en micro-organismen. De kleur van het lichaam varieert van grijs tot blauwgroen, maar wordt bij het koken rood.

Uiteraard is het belangrijkste verschil tussen een rivierkreeft en een kreeft de grootte en het gewicht. De gemiddelde lichaamslengte van een kreeft is ongeveer 45 cm, maar er komen ook exemplaren van zeventig centimeter voor van deze schaaldiersoort. Enkele jaren geleden werd in Canada een kreeft van twintig kilogram gevangen!

Het tweede verschil is het leefgebied. Kreeften leven uitsluitend in zout zeewater. Deze geleedpotigen verschillen ook in smaak, die waarschijnlijk alleen door fijnproevers kan worden herkend. Het vlees van rivierkreeften heeft flauwe smaaktonen, terwijl kreeften zachter en pittiger zijn.

Wat is het verschil tussen een krab en een rivierkreeft?
De bouw van het lichaam van een rivierkreeft en een krab lijkt sterk op elkaar: vier paar poten, sterke scharen, een platte buik en een chitineus pantser. Het enige verschil is de vorm van het lichaam: bij een rivierkreeft is het meer langwerpig, bij een krab rond, driehoekig of vierkant. Trouwens, juist de lichaamsvorm stelt de krab in staat om veel sneller te bewegen dan zijn verwant.

Er zijn ook verschillen in de leefomgeving. Terwijl rivierkreeften erg kieskeurig zijn als het gaat om hun verblijfplaats en de voorkeur geven aan zoetwaterbronnen met kristalhelder water, zijn krabben minder veeleisend wat betreft hun bestaansplek. Ze zijn te vinden in vrijwel elk water, of het nu zee, meer, vijver, rivier of estuarium is. Krabben voelen zich zowel aan de kust als op een diepte van 4 km op hun gemak.

Samenstelling en caloriegehalte

Rivierkreeften worden gevangen om te genieten van ongelooflijk smakelijk, mals, pikant vlees, dat bovendien zeer gezond is. Velen nemen rivierkreeften op in hun dieetvoeding, want het vlees van deze geleedpotigen bevat voldoende licht verteerbaar eiwit en een vrij lage calorieën – slechts 76 kcal per 100 g product.

Bovendien is het een uitstekende bron van eiwitten, die procentueel meer dan 80% uitmaken. Ook bevat het vlees van rivierkreeft 12% vet en 7% koolhydraten. Het eetbare deel is ook rijk aan vitamines. Door gekookte rivierkreeften te proeven, kunt u het lichaam voorzien van vitamine A, thiamine, choline, riboflavine, folaten, cobalamine, pyridoxine, fylloquinon en nuttige sporenelementen – kalium, magnesium, calcium, natrium, fosfor, ijzer en zink. Bovendien bevatten rivierkreeften de voor het leven noodzakelijke meervoudig onverzadigde vetzuren omega-3 en omega-6.

Waarom zijn rivierkreeften gezond

Algemene voordelen

Dankzij de hoge concentratie van complete eiwitten, een grote hoeveelheid vitamines en sporenelementen, wordt het vlees van rivierkreeften goed opgenomen en is het gunstig voor mensen die aan verschillende ziekten lijden. Als u dit product in uw dieet opneemt, kunt u uw welzijn aanzienlijk verbeteren. Rivierkreeftenvlees wordt vooral aanbevolen voor mensen met aandoeningen van het cardiovasculaire systeem, de alvleesklier en de maag. Het eten van dit gerecht helpt de leverfunctie te herstellen en de nierwerking te verbeteren.

Het vlees van rivierkreeften draagt zowel bij aan het herstel van het lichaam na een ziekte als aan de bescherming tegen schildklieraandoeningen.

Rivierkreeften worden ook zeer veel gebruikt in de volksgeneeskunde. Sinds de oudheid werden alcoholische tincturen en afkooksels gemaakt van het chitinepantser, die hielpen bij het stoppen met alcohol en roken.

Voor vrouwen

De gunstige eigenschappen van het chitinepantser van rivierkreeften zijn al lang bekend. In de oudheid werd het omhulsel tot poeder vermalen, dat op verse wonden werd gestrooid voor een snellere genezing. Dit poeder wordt ook nu nog gemaakt om de weefselregeneratie te versnellen na een operatie voor borstkanker bij vrouwen.

De tinctuur wordt vrij eenvoudig bereid. De kreeftenpantsers moeten grondig worden gewassen en gedroogd, vervolgens goed worden fijngemalen in een vleesmolen of blender. Het verkregen poeder wordt in een container gedaan en met alcohol gegoten, 2-3 dagen laten trekken, waarna het klaar is voor gebruik. Neem eenmaal per dag een eetlepel inwendig. De behandelingskuur mag slechts eenmaal per jaar gedurende 2 weken worden uitgevoerd. Uiteraard kan de tinctuur van het kreeftenpantser alleen worden ingenomen na het voltooien van alle chirurgische ingrepen en chemotherapiesessies.

Voor mannen

Waarnemingen van onderzoekers hebben aangetoond dat regelmatige consumptie van gekookt kreeftenvlees de kans op blaastumoren en prostaatkanker bij mannen bijna halveert. Daarom wordt mannen geadviseerd dit product te gebruiken ter preventie van deze vervelende aandoeningen.

Tijdens de zwangerschap

Velen vragen zich af: kunt u rivierkreeften eten tijdens de zwangerschap? Ja, als u geen allergie voor zeevruchten heeft en geen individuele intolerantie voor kreeftenvlees. Bovendien worden gekookte rivierkreeften zelfs aanbevolen voor zwangere vrouwen vanwege het hoge gehalte aan vitamines, nuttige sporenelementen en de afwezigheid van cholesterol.

Dit product zal bijdragen aan een goede ontwikkeling van de foetus en de ondersteuning van het lichaam van de moeder in een energieke en actieve toestand. Dankzij de uitgebalanceerde inhoud van nuttige stoffen zal het vlees van rivierkreeften helpen de stofwisseling te verbeteren en het immuunsysteem te versterken, wat zo belangrijk is tijdens de zwangerschap. Ondanks de ongelooflijke smaakkwaliteiten van dit product, moet men toch matigheid in acht nemen bij de consumptie.

Tijdens de borstvoeding

Artsen raden vrouwen tijdens de borstvoeding af om zeevruchten te eten, waaronder ook kreeftvlees. Deze bevatten namelijk veel gifstoffen die schadelijk kunnen zijn voor de baby in de eerste levensmaanden. Gedurende 7–8 maanden na de geboorte moet u zorgvuldig producten voor uw dieet kiezen, omdat het lichaam van de baby zich pas begint aan te passen aan het leven. Onjuiste voeding van de moeder kan leiden tot een aantal aandoeningen, zoals hevige koliek, vergiftiging, voedselallergie en maagklachten bij de baby.

Een vrouw mag pas een jaar na de geboorte van haar kind kreeftvlees in haar dagelijkse dieet opnemen en alleen wanneer het kind speciale bijvoeding krijgt.

Voor kinderen

Kreeftvlees is een geliefde lekkernij, niet alleen voor volwassenen, maar ook voor kinderen. Dit product kan zonder aarzeling worden opgenomen in het kinderdieet. In dat geval moet u echter zorgvuldiger omgaan met de selectie en bereiding ervan om onaangename gevolgen te voorkomen, omdat het kinderlichaam het meest ontvankelijk is voor voedsel.

Het is het beste om rivierkreeften in de zomer of herfst te kopen. Op het moment van koken moeten de kreeften levend en actief zijn. Onbeweeglijkheid van de kreeften geeft aan dat ze waarschijnlijk niet gezond zijn en binnenkort zullen sterven. Het vlees van deze geleedpotigen bederft vrijwel meteen. In het vlees van dode dieren begint zich onmiddellijk een schadelijke stof op te hopen, waarvan het binnendringen in het lichaam op zijn minst vergiftiging en in het slechtste geval de dood kan veroorzaken.

Bij gewichtsverlies

Vanwege de lage calorieën, het hoge eiwitgehalte en de minimale hoeveelheid vetten en koolhydraten wordt kreeftvlees beschouwd als een ideaal product voor een dieet. Bovendien gebruiken veel mensen bij het afvallen chitosan, dat wordt gewonnen uit het pantser van geleedpotigen. Chitosan wordt gebruikt voor de bereiding van afslankmiddelen, omdat deze stof de stofwisseling versnelt, het lichaam belemmert vetten op te nemen en helpt deze uit te scheiden.

Rivierkreeften in de geneeskunde

Bij diabetes mellitus

Diabetes type II wordt gekenmerkt door immunoresistentie. Dit betekent dat de alvleesklier goed werkt, maar dat de cellen niet in staat zijn glucose te verteren. Hierdoor is de hoeveelheid glucose in het bloed periodiek hoger dan normaal.

Deze aandoening is behandelbaar met een dieet dat het opnemen van bepaalde producten in het dieet en het vermijden van andere omvat. Op de lijst van toegestane producten staat ook kreeftvlees. Het is een uitstekende bron van eiwitten, die in grote hoeveelheden gewenst zijn bij diabetes. Het belangrijkste is om het niet te overdrijven en het vlees van geleedpotigen in adequate hoeveelheden te consumeren.

De voedingsstoffen in dit product helpen de ziekte in een mildere vorm te doorstaan. Vitaminen en sporenelementen hebben een ontstekingsremmend effect, helpen regeneratieprocessen te normaliseren en verbeteren de bloedcirculatie.

Belangrijk: glycemische index van rivierkreeften — 5 eenheden.

Bij pancreatitis

Bij een dergelijke onaangename aandoening van het maag-darmkanaal als pancreatitis, wordt veel aandacht besteed aan het dieet van de patiënt. Het moet bestaan uit producten die de ontstoken alvleesklier niet belasten of irriteren. Tijdens een verergering van de ziekte wordt eiwitrijk voedsel bijna volledig uit het dieet verwijderd. Dit geldt vooral voor rivierkreeften, omdat deze dieren als de 'schoonmakers' van rivieren en meren worden beschouwd, ze zich voeden met aas en daardoor gifstoffen bevatten.

Bij gastritis

Mensen die lijden aan gastritis en andere maag-darmziekten, moeten rivierkreeften niet overmatig gebruiken.

Bij jicht

Jicht wordt gekenmerkt door een stoornis van het urinezuurmetabolisme in het botweefsel. Om een acute vorm van de ziekte niet uit te lokken, is het noodzakelijk om een speciaal dieet te volgen. Het dieet kan het best worden samengesteld uit caloriearme producten, gestoomd of in de oven bereid. Het wordt aanbevolen om gefrituurd, gemarineerd, zout en vet voedsel en zoetigheden te vermijden.

Voor jichtpatiënten is gekookt rivierkreeftenvlees ideaal vanwege het lage caloriegehalte, het hoge gehalte aan vitamines en mineralen en omega-3-vetzuren. Bovendien bevatten rivierkreeften carotenoïden, die bijdragen aan de vervanging van beschadigde cellen door nieuwe. Vanwege het hoge jodiumgehalte heeft het vlees van de schaaldieren een ontstekingsremmende werking.

Ook bevat het schild van rivierkreeften chitine, dat een antitumorale werking heeft en de regeneratie van gewrichten en pezen bevordert. Het is beter om de geleedpotigen met pezen en kraakbeen te eten, omdat deze een hoge concentratie bevatten van elementen die botten en gewrichten versterken.

Nadelen en contra-indicaties

De belangrijkste contra-indicatie bij het consumeren van rivierkreeften is om deze dieren niet dood te eten. Gif verzamelt zich onmiddellijk in het vlees van dode rivierkreeften, het bederft zeer snel en kan onherstelbare schade toebrengen aan het menselijk lichaam.

Ook dient u deze delicatesse niet te gebruiken als u allergieën of een individuele intolerantie voor zeevruchten heeft gehad.

Vanwege de giftige stoffen in het vlees van deze dieren, moeten zogende moeders en kinderen jonger dan drie jaar het eten ervan vermijden.

Hoe te kiezen en te bewaren

Om van het malse rivierkreeftenvlees te genieten zonder schadelijke gevolgen voor de gezondheid, moet u ze correct kiezen. Er zijn veel nuances verbonden aan de aankoop van deze geleedpotigen.

Ten eerste, waar u ook rivierkreeften kiest – op de markt, in een viswinkel, in een online winkel – moet u vragen waar de geleedpotigen zijn gevangen. Als het vijvers, meren of andere stilstaande wateren zijn, moet u dergelijke rivierkreeften niet nemen. Hun vlees bevat niet veel nuttige micronutriënten en smaakt flauw. Het is veel beter om de voorkeur te geven aan rivierkreeften die in zoetwaterrivieren zijn gevangen.

Ten tweede moet u letten op de toestand van de rivierkreeften. De dieren moeten actief zijn – snel kruipen, met elkaar vechten, proberen te knijpen en hun staarten intrekken. Actieve rivierkreeften betekenen vers vlees. Geleedpotigen die er lusteloos uitzien, moet u niet nemen. Dat betekent dat ze op het punt van sterven staan. Het vlees van rivierkreeften bederft zeer snel en u kunt er gemakkelijk ernstig door vergiftigd raken.

Ten derde dient u te kijken in welk water de kreeften worden gehouden. Dat moet beslist helder zijn! Verkopers zijn verplicht het water zo vaak mogelijk te verversen, om te voorkomen dat de dieren stikken. Zuurstofgebrek is fataal voor deze schaaldieren.

De meest optimale maat voor een kreeft is ongeveer 20 cm lang, met een gewicht van meer dan 100 g. Kleinere kreeftjes kunt u beter niet kopen – dat betekent dat ze dicht bij de oevers leefden, waar weinig voedsel was. Daarom bevat hun vlees minder vitamines en smaakt het minder goed.

Het is belangrijk een kreeft bij de rug te pakken, zodat hij u niet met zijn scharen kan knijpen. Lenigheid is niet iets voor kreeften. Door dit dier tussen kop en staart vast te pakken, voorkomt u dus een confrontatie met een kreeftenschaar.

Het bewaren van kreeften
Zoals bekend worden kreeften uitsluitend levend bereid. Daarom is het belangrijk ze zo snel mogelijk op de juiste plek te bezorgen en te koken. Hiervoor dient u een geschikte bak te kiezen.

Dat kan bijvoorbeeld een bak van plastic, keramiek of glas met rivierwater zijn. Het vaatwerk moet diep zijn. Nadat u de levende kreeftjes erin hebt geplaatst, dient u de bak af te dekken met een deksel met ventilatie. Het is belangrijk te onthouden dat schaaldieren beslist niet in aluminium vaatwerk mogen worden bewaard, vanwege oxidatieprocessen van metalen die de houdbaarheid aanzienlijk kunnen verkorten.

Ook kunt u voor het vervoeren van levende kreeften een houten of kartonnen kist gebruiken. Het volstaat een vochtige handdoek op de bodem te leggen, maar op deze manier kunt u kreeften beter niet langer dan 3 uur bewaren.

Pas gevangen kreeften kunt u bewaren met behulp van een metalen net. U dient de vangst erop uit te spreiden en het net in het water te plaatsen. Zo blijven de schaaldieren 7–8 uur lang in volledige gezondheid.

Deze geleedpotigen kunt u ook in een gewone linnen zak vervoeren. Het belangrijkste is de zak vooraf nat te maken en zorgvuldig tegen direct zonlicht te beschermen.

Als ze honger krijgen, kunnen kreeften elkaar gaan opeten. Om dit te voorkomen, kunt u ze beter vooraf van voedsel voorzien. Als voer zijn rauwe aardappelen, vlees, kleine visjes, erwtenstengels en zelfs gesneden brandnetel uitstekend geschikt.

Een grote hoeveelheid kreeften kan vers blijven als u ze in een badkuip plaatst. Het belangrijkste is niet te vergeten regelmatig het water te verversen en de schaaldieren van voer te voorzien. Wilt u de badkuip niet met dieren bezet houden? Dan kan een koelkast het bewaren prima aan. Daarvoor dient u de rivierbewoners goed onder stromend water te spoelen, ze in een glazen bak te leggen en af te dekken met een natte handdoek. Vergeet echter niet dat u ze niet langdurig in de koelkast mag laten staan. U kunt beter regelmatig in de bak kijken, de toestand van de schaaldieren controleren en dode kreeftjes verwijderen.

Kunt u ze invriezen

Uiteraard beleeft u het grootste gastronomische genot alleen aan vers bereide, geurige kreeften. Maar wat te doen als u ze de komende dagen niet kunt bereiden? Het antwoord is eenvoudig: u kunt kreeften invriezen. Om de smaakkwaliteit van de schaaldieren echter zo min mogelijk te laten lijden, dient u met een aantal nuances rekening te houden.

Vóór het invriezen moet u de temperatuur van het water waarin de rivierkreeften worden bewaard geleidelijk verlagen van positief naar nul. Giet vervolgens de inhoud van de container in een vrieszak, die in de vriezer wordt geplaatst die is ingesteld op een temperatuur van niet hoger dan -19°C. Als u alles correct doet, kunt u de verse rivierkreeften enkele maanden bewaren.

U moet er echter rekening mee houden dat na het ontdooien alleen de levende exemplaren kunnen worden gekookt, waarvan het percentage niet hoger zal zijn dan 40%. Dode rivierkreeften moet u meteen weggooien.

Als er na het feest nog veel gekookte rivierkreeften over zijn, kunt u ze ook invriezen. Het is beter om dit te doen in de vloeistof waarin de schaaldieren zijn gekookt. Natuurlijk kunt u het aroma en de smaak van de rivierbewoners niet volledig behouden. Bovendien zal het vlees van de kreeft wat vocht verliezen en 'rubberachtig' worden.

Hoe men rivierkreeften op de juiste manier schoonmaakt en eet

Het zachte vlees van rivierkreeften wordt als een delicatesse beschouwd. Als u echter niet weet hoe u ze op de juiste manier moet schoonmaken, kunt u gemakkelijk het grootste deel van het eetbare vlees weggooien. Immers, niet alleen de nek van de kreeft is eetbaar, maar ook de delen van de scharen. Alleen het chitineuze omhulsel en de inwendige organen van het schaaldier mogen in de prullenbak.

U kunt het overtollige natuurlijk ook vóór de hittebehandeling verwijderen, maar het is beter om dat niet te doen. Vóór het koken moet u de rivierkreeften alleen grondig wassen en de ingewanden verwijderen. Het verwijderen van de inwendige organen is heel eenvoudig. Draai hiervoor de staart van de kreeft een beetje en trek deze voorzichtig samen met de darm eruit. Dit zal de sterke moerasgeur verwijderen die de schaaldieren tijdens de hittebehandeling vergezelt. Tijdens het koken kunt u de rivierkreeften op smaak brengen met verschillende kruiden en specerijen, waardoor het vlees meer smaak en pit krijgt.

Het schoonmaken van een kreeft bestaat uit verschillende stappen. Eerst moeten de pootjes van de kreeft worden afgescheurd. Ze bevatten vlees dat eruit wordt geperst. Vervolgens opent u de scharen. Het is beter om een schaar te gebruiken en de voorste ledematen voorzichtig te openen, want hier zit veel smakelijk vlees. Daarna scheidt u het kopborststuk van het achterlijf. Om dit te doen, moet u de schaal breken door deze in tegengestelde richtingen te trekken. De beloning is een smakelijke en gezonde vetlaag van witte kleur. Verwijder vervolgens de kieuwen en haal ten slotte het vlees uit het achterlijf van de kreeft. Dit deel wordt ook wel de kreeftennek genoemd – het lekkerste onderdeel van deze delicatesse.

Hoe men rivierkreeften smakelijk kan bereiden: recepten

In de oven

Er zijn heel veel manieren om rivierkreeften in de oven te bereiden, maar een van de populairste gerechten zijn gebakken rivierkreeften in melksaus.

Voor dit gerecht heeft u de volgende lijst met producten nodig:

• 10–12 grote gekookte rivierkreeften;
• 100 g champignons;
• 50 g boter;
• 1 eetlepel suiker;
• 300 l melk;
• 30–40 g harde kaas;
• een snufje gemalen rode peper;
• 1 eetlepel tarwebloem van de beste kwaliteit;
• 1 theelepel zout.

Het algoritme voor het bakken van rivierkreeften in melksaus is vrij eenvoudig. Eerst kookt u de geleedpotigen in gezouten water gedurende een half uur. Zet een droge, diepe koekenpan op middelhoog vuur. Zodra de pan heet is, doet u er bloem in, die u een minuut laat drogen zonder dat het goudbruin wordt. Nadat de bloem is afgekoeld, mengt u het met warme melk. Voeg suiker en zout toe aan het mengsel en zet de pan weer op het fornuis. Verhit de inhoud op laag vuur gedurende maximaal 15 minuten, terwijl u regelmatig met een lepel roert. Zeef de afgewerkte saus door een gewone kaasdoek of een speciale zeef om klontjes te verwijderen. Na het zeven zet u het mengsel weer op het vuur en verwarmt het 10 minuten op een lage vlam. Verdeel de saus vervolgens in twee gelijke delen en giet ze in twee aparte bakjes.

Na het schoonmaken snijdt u de paddenstoelen in kleine blokjes. Smelt in een aparte koekenpan op middelhoog vuur een deel van de voorbereide boter en bak de paddenstoelen erin. Smelt de andere helft van de boter ook, maar dan in de magnetron.

Voeg aan de ene helft van de melk-bloemsaus de gebakken paddenstoelen, gesmolten boter en rode peper toe – meng alles door elkaar.

Snijd de gekookte rivierkreeften open en maak ze volgens de regels schoon, waarbij u alleen het eetbare vlees overhoudt, dat u vult met de paddenstoelen in de melk-bloemsaus. Leg de gevulde geleedpotigen op een bakplaat, giet de tweede helft van het melkmengsel erover en bestrooi met harde kaas, geraspt tot dunne reepjes.

Plaats de ovenschaal in een voorverwarmde oven (180-200 graden) gedurende 20-25 minuten. Het gerecht is klaar.

In de koekenpan

Tegenwoordig wijken veel huisvrouwen af van de klassieke kookmethode voor rivierkreeften en gebruiken ze ingewikkelde recepten. Een van de lekkerste gerechten is rivierkreeft, gebakken in zijn eigen sap met een bouquet van specerijen.

Ingrediënten:

• 1 kg uitstekende rivierkreeften;
• 100 g sojasaus;
• 1 pakje boter;
• 7 teentjes knoflook;
• 1 theelepel paprikapoeder;
• groene kruiden (peterselie, lente-ui, dille en andere);
• 1 eetlepel zout.

Voordat u begint met koken, moet u de rivierkreeften voorbereiden. Neem voor dit gerecht verse exemplaren, schoongemaakt van zand en algen. Verwijder ook de inwendige organen. Zet de koekenpan op hoog vuur. Bak in de gesmolten boter de gehakte knoflook 2-3 minuten. Leg de rivierkreeften in de kokende boter en dek alles af met een deksel.

Roer de inhoud regelmatig om. Zorg ervoor dat de rivierkreeften aan alle kanten gelijkmatig gaar worden. Na 7-8 minuten koken voegt u de specerijen en het zout toe aan de pan, en na nog eens 10 minuten de fijngesneden groene kruiden. Laat de pan in totaal 25-30 minuten op het vuur sudderen. Breng het gerecht op smaak met een paar lepels aromatische sojasaus. Laat het gerecht dan een paar minuten afkoelen en serveer.

Op de grill

Men zegt dat de lekkerste rivierkreeften op de grill worden bereid. U moet ze 20-30 minuten bakken bij een temperatuur van 230 graden.

Ingrediënten:

• 1 kg grote rivierkreeftjes;
• 2 citroenen;
• 3 teentjes knoflook;
• 150 g boter;
• 2 eetlepels sojasaus;
• een snufje zout en gemalen peper.

U moet de schaaldieren goed afspoelen onder stromend water, de aderen verwijderen en de ingewanden eruit halen. U snijdt elke kreeft overlangs doormidden. U bereidt van tevoren een saus. U mengt hiervoor in een kom de boter met gehakte knoflook, sojasaus en citroensap. U brengt het mengsel op smaak met een snufje gemalen peper en zout. U legt de rivierkreeften met de buik naar beneden op het onderste rooster van de grill en bestrijkt ze met de bereide saus. U laat de rivierkreeften een kwartier sudderen, bestrijkt ze opnieuw met saus en gaart ze nog 10 minuten.

Op de barbecue

Wat is er beter en verfijnder dan rivierkreeften bereid boven een vuur? Een gastronomisch meesterwerk! De bedwelmende geur, de verbluffende smaak van dit gerecht laten niemand onberoerd. Rivierkreeften van de barbecue kunnen zelfs echte fijnproevers in vervoering brengen. Het klassieke recept van dit gerecht is niet moeilijk. Voor de bereiding heeft u de volgende producten nodig:

• 1 kg grote (bij voorkeur) rivierkreeften;
• 3 eetlepels zout;
• zwarte peperkorrels;
• dille;
• 4 liter water;
• citroen.

U zet een grote ketel met water op het vuur. U voegt de kruiden toe aan het kokende water, perst het citroensap uit en voegt zout toe. U doet vervolgens de schaaldieren erin. U kookt ze tot ze gaar zijn en serveert ze.

In de slowcooker

U kunt geurige rivierkreeften zonder moeite bereiden. Wellicht is het het gemakkelijkst om rivierschaaldieren in een slowcooker te bereiden.

Ingrediënten:

• 30 grote verse rivierkreeften;
• 3–5 laurierblaadjes;
• 1 bosje dille;
• 3 eetlepels zout;
• 1 theelepel peperkorrels;
• een halve citroen.

U doet de kruiden in de slowcooker: piment, zout en laurierblaadjes. U voegt de rivierkreeften toe, bestrooit ze met gesneden kruiden en citroen. Dillezaadjes zijn ook een goede toevoeging, ze geven het gerecht pit. U giet kokend water over de ingrediënten.

U laat de slowcooker een uur op de stand 'Stoven' staan. Wanneer alles gaar is, laat u het deksel een paar minuten open zodat de rivierkreeften nog kunnen trekken in de aromatische bouillon. Het gerecht is klaar.

Hoe men rivierkreeften thuis kan koken

Het meest traditionele en door huisvrouwen geliefde recept is gekookte rivierkreeften. Er zijn echter een paar bereidingsgeheimen waarmee u het allerzachtste kreeftenvlees kunt bereiden.

U laat de schaaldieren voor het bereiden een uur in melk weken, wat het vlees zachter en sappiger maakt. Uiteraard moet u ze voor het bereiden goed wassen en schoonmaken.

U voegt 2–3 lepels zout, dille, een paar pimentkorrels en laurierblaadjes toe aan het kokende water. Wanneer het kokende water doordrenkt is met de specerijen, kunt u de rivierkreeften erin doen. Ze worden meestal 15–20 minuten gekookt. Nadat het schild een dieprode kleur heeft gekregen, haalt u de pan van het vuur, maar haalt u de rivierkreeften er nog niet uit – ze moeten nog trekken.

U serveert de rivierkreeften met dille, peterselie en andere kruiden. U kunt het gerecht garneren met citroenpartjes en olijven.

De laatste tijd wijkt men vaak af van dit klassieke recept. Rivierkreeften worden rechtstreeks in bier gekookt, gebakken in de pan, geroosterd in de oven en op de grill – men experimenteert op allerlei manieren.

Hoe rivierkreeften op de juiste manier te eten

1. U breekt de scharen af om het vlees eruit te halen. Als ze klein zijn, kunt u het vlees er eenvoudig met uw tanden uitdrukken.
2. U haalt, indien aanwezig, de eetbare kuit van onder het nekje.
3. Vervolgens zuigt u de bouillon op die zich tussen het lichaam en het schild bevindt.
4. Helemaal aan het einde maakt u het schild los, haalt u de maag eruit. De lever kunt u ook eten.
5. Uiteindelijk maakt u de nek van de kreeft schoon en eet u hem op.

Interessante feiten

1. Door de aderen van de rivierkreeft stroomt bloed van een blauwe kleur.
2. Lucien Olivier voegde aan de oorspronkelijke versie van zijn zelfbedachte salade 'Olivier' een dozijn gekookte kreeften toe.
3. Enkele jaren geleden werd gedacht dat kreeften niets voelen tijdens het koken. Dat is echter niet het geval – de geleedpotigen ervaren ontzettende kwellingen in het kokende water.
4. Joden eten geen kreeften; geleedpotigen zijn voor hen verboden voedsel.

Foto van kreeften