Hoe drinkt u sambuca correct?

Deze sterke likeur bevat altijd vlierbessen. Er wordt aangenomen dat de naam van deze alcoholsoort afkomstig is van de Latijnse benaming van de plant. Het is interessant dat de alcoholische infusie van steranijs, die de voorloper van de likeur werd, oorspronkelijk werd gemaakt als geneesmiddel tegen hoest en zenuwaandoeningen. Daarna lijkt de geschiedenis sterk op de popularisering van Becherovka en andere dranken die eerst als medicijn werden beschouwd.

Hoe sambuca de Europese markt betrad

Het recept voor likeur op basis van anijszaad werd pas in 1945 officieel gedocumenteerd nadat de Italiaan Angelo Molinari, die experimenteerde met recepturen op basis van alcohol, anijs en kruidenmengsels, een unieke drank creëerde. Hij was volledig transparant, met een rijke smaak en kruidig aroma. Het alcoholpercentage was 42%, bovendien brandde hij zeer mooi bij het serveren in lage en brede glazen. Indrukwekkend, smaakvol en sterk, hij was gewoon gedoemd populair te worden.

De geschiedenis van sambuca begon bijna een eeuw geleden, toen het recept voor anijswodka werd ontwikkeld, die in therapeutische doses werd gebruikt om de spijsvertering te verbeteren. Het auteurschap is van Luigi Manzi. De ondernemende Italiaan vestigde zich in de buurt van een tempel en verborg het eindproduct in de kelder. Zelfs toen waren de productievolumes indrukwekkend, hoewel illegaal, maar het aantal liefhebbers van de likeur werd steeds groter en de herinnering dat het middel oorspronkelijk voor medicinale doeleinden was, werd steeds zwakker.

Over de oorsprong van de naam hebben experts ook verschillende versies. Een daarvan is de smokkelversie. Men zegt dat de bron de uitdrukking 'santa buca' was, een gat in de vloer, en wel een heilig, omdat het de eigenaar van het huis nooit in de steek liet en de likeur veilig verborgen hield voor de autoriteiten.

De tweede versie komt van de naam van een nabijgelegen stad. Soms wordt gesproken over een Arabische oorsprong van de naam van anijs, die klinkt als 'zammut'. De derde vermeldt dat sambuca de naam was van een type schip dat de drank vervoerde.

Er zijn geen exacte gegevens over dit feit, maar de sterke digestief met een aangename geur en smaak van anijs heeft zijn niche in de reeks alcoholische dranken stevig ingenomen.

Soorten

In elke variant, ongeacht het merk en de producent, behoudt de likeur zijn kenmerkende smaak. De variëteiten worden verdeeld op kleur, plaats van productie en deels op alcoholpercentage.

Witte

Zij wordt traditioneel genoemd; in haar recept zijn de oude verhoudingen en de kwaliteit van de ingrediënten behouden. Zij is transparant van uiterlijk, omdat het tot sterke alcohol behoort, en de etherische oliën lossen erin op zonder zichtbaar spoor achter te laten. Maar bij vermenging met andere bestanddelen wordt zij onmiddellijk troebel. Het exacte recept wordt streng geheim gehouden. Van de bekende ingrediënten in sambuca zitten er:

• bronwater;
• alcoholen;
• suiker;
• etherische oliën van venkel en steranijs;
• extracten van munt, tijm, vlier, gentiaan.

Verschillende producenten staan kleine afwijkingen van het basisrecept toe, waarbij zij naar eigen inzicht kruiden combineren.

Donkere

De hoofdvariant behoort tot de elite, heeft een diepblauwe kleur. Deze ongebruikelijke kleur ontstaat door toevoeging van zoethoutwortel. In de smaak zijn de doordringende frisheid van anijs en de volle zoethoutzoetheid verenigd. De originele combinatie heeft de drank geneeskrachtige en preventieve eigenschappen gegeven. De aperitief wordt aanbevolen ter verbetering van de spijsvertering, preventie van verkoudheid, stabilisatie van de emotionele toestand en, vreemd genoeg, voor het zachtjes afvoeren van afvalstoffen en gifstoffen.

In de handel vindt men koffie- en chocoladevarianten. Zo'n smaakboeket heeft ook zijn aanhangers. De chocolade-anijsvariant heeft tijdens het productieproces stroperigheid en een hoog zoetheidsniveau gekregen. De koffievariant heeft een diepere smaak. Deze wordt bereikt door het mixen van verschillende koffiesoorten uit diverse klimaatzones. Zo zijn in de samenstelling van de beroemde Molinari caff arabica en robusta van Caribische en Polynesische plantages verwerkt.

Rode

Een dergelijke tint is niet alleen een uitstekende marketingzet, maar biedt ook een breed scala aan smaaknuances. De kleur wordt bereikt door toevoeging van natuurlijke ingrediënten, waarvan de meest gebruikte zijn:

• kers;
• framboos;
• granaatappel;
• cranberry.

De consistentie van een dergelijke drank is stroperig, vrij dik. Het heldere fruit- en bessenboeket, de zoetheid, het relatief lage alcoholgehalte en de uiterlijke effectiviteit hebben de likeur voornamelijk tot een vrouwendrank gemaakt.

Men moet bedenken: de populariteit van deze sambucavariant is aanzienlijk kleiner dan de hoofdvarianten; hij wordt in kleinere volumes geproduceerd en verschijnt minder vaak in de handel.

Populaire merken sambuca

Op de markt leiden Italiaanse bedrijven, wat geheel verwacht is.

1. Als de meest gerespecteerde en oudste wordt Molinari beschouwd, naar de naam van de oprichter van de eerste productie. De regionale drank heeft in korte tijd met succes de wereldmarkt veroverd. Na de introductie van anijs in het recept werd de witte Sambuca Molinari beschouwd als nationaal erfgoed en begon men deze voor export te produceren. Het alcoholgehalte in de witte variant is 42%, in de donkere minimaal 38%.
2. Ramazzotti produceert witte en donkere versies, beide worden meestal gebruikt als digestief en als basis voor cocktails. De productie begon aan het einde van de 19e eeuw. Het witte type onderscheidt zich door subtiele tonen van viooltje en vanille, die het visitekaartje van het merk zijn.
3. Luxardo wordt beschouwd als een familiebedrijf en is gevestigd in de provincie Veneto. Het staat bekend om haar experimentele recepten op het gebied van fruitlikeuren. De houding tegenover vernieuwers is tweeledig. Ze worden simpelweg aanbeden door liefhebbers van zoete, stroperige dranken, terwijl kenners van de klassiekers zich er oprecht aan ergeren. De nieuwste ontwikkelingen van de specialisten van het bedrijf betreffen de toevoeging van specerijen. Er zijn al varianten met chilipeper en kaneel in de verkoop verschenen.
4. Di Amore is trots op zijn hoge alcoholpercentage en kristalheldere reputatie. Het bijzondere aan het recept is de toevoeging van citroenschil, die de zoetheid van het eindproduct enigszins vermindert.
5. De Cellini-lijn is gewijd aan de beroemde beeldhouwer en juwelier. Het wordt in meerdere varianten geproduceerd, gericht op de bohemien. De prijs van de sterke drank varieert van 7,20 tot 8,50 € per fles van 0,7 l. Het wordt meestal gebruikt in cocktails, combineert uitstekend met tonic, Sprite en sappen.
6. Cesare hebben ingezet op een combinatie van klassiek en modern in smaak en flesontwerp. Onder dit merk opereren 2 bedrijven: een Italiaans en een Spaans. De dranken zijn sterk, de kwaliteit is top. Het onderscheidt zich door helderheid en een lichte zoethout-afdronk.
7. Vaccari wordt geproduceerd in Nederland, er is een donkere en een lichte variant. In tegenstelling tot de klassiekers bedraagt het alcoholpercentage maximaal 38%, wat niet iedereen bevalt en de oorzaak is van lage verkoopvolumes. Maar de inwoners van Mexico houden van en waarderen de likeur bijna net zo veel als hun eigen tequila, als eerbetoon aan de rijke smaak en het gevoel van lichte frisheid in de afdronk.
8. Villa Viola behoort eveneens niet tot de Italiaanse merken. Het wordt geproduceerd door de Duitse distilleerderij Karlheinz Haus, waarbij het traditionele recept strikt wordt gevolgd. Er is geen bijzondere eigenheid, de drank voldoet volledig aan de gangbare normen en is in trek.

Ook bekend zijn de merken Manzi, Isolabella, Colazingari, Antica en Borghetti.

Samenstelling en caloriegehalte

De basis is tarwe-alcohol. Hieraan worden suikersiroop en etherische oliën van planten toegevoegd. Een verplicht ingrediënt is steranijs. Vervolgens zijn er vrije variaties, variërend van vlierbessenextract, zoethoutwortel, drop tot chilipeper, kaneel en kardemom.

De calorische waarde is gemiddeld; 100 g product bevat 240 kcal. Het verraderlijke van sambuca is dat de sterkte niet wordt gevoeld door de verfrissende smaak, en het is erg moeilijk om de geconsumeerde hoeveelheid onder controle te houden.

Hoe kiest u glazen voor sambuca?

De drank vereist een rustig genieten van de smaak. Voor het serveren als aperitief of digestief in pure vorm gebruikt u hoge shotglaasjes of kleine glaasjes. De uiteindelijke keuze hangt af van de consumptiemethode. Als de gasten de voorkeur geven aan de brandende variant, dan dient u dikwandige vaten te kiezen die temperatuurverschillen goed kunnen weerstaan.

In het geval dat het drankje sterk gekoeld wordt geserveerd, zijn elegante likeurglaasjes op een middellange steel of glazen op een platte bodem met een verdikte bodem geschikt. De licht uitwaaierende klokvorm laat u genieten van het frisse aroma van de anijscomponent. De klassieke Italiaanse variant van het servies voor sambuca is shotglaasjes.

Hoe drinkt u sambuca thuis?

Het drankje is vrij jong, maar het serveren ervan is al omgeven door tradities en rituelen. Omdat sambuca erg populair is geworden in nachtclubs, proberen bartenders niet alleen te verrassen met een explosie van smaken, maar ook met een spectaculaire presentatie. Er zijn vele manieren van consumptie, de meest voorkomende zijn er ongeveer 6.

Vlammend

Het drankje wordt aangestoken in een shotglas. Na 10 seconden branden wordt het gedoofd met een krachtige uitademing en in één teug opgedronken terwijl u de adem inhoudt.

De methode van twee glazen

Deze is goed bekend bij liefhebbers van absint. Het doel is om tegelijkertijd te genieten van de smaak en het aroma van etherische oliën. Hiervoor wordt de brandende sambuca van boven afgedekt, waardoor de zuurstoftoevoer wordt afgesloten. Na het branden wordt het bovenste glas met de steel omhoog op een speciaal servet gezet, met een kort cocktailrietje onder de rand van het glas. Het drankje wordt in één slok gedronken, en vervolgens worden de dampen uit het tweede glas via het rietje ingeademd. Moeilijk, maar spectaculair.

Met 'vliegjes'

In Italië symboliseren koffiebonen geluk, gezondheid en welvaart. Ze worden licht geroosterd en in het glas met het drankje gegooid voor geluk. De mate van roosteren moet minimaal zijn, anders wordt de nasmaak overstemd door een agressievere component. Deze methode wordt gebruikt voor witte sambuca. Het gooien van koffie in de koffie- of chocoladevariant is praktisch zinloos. Dit wordt soms alleen gedaan om de traditie te handhaven. Trouwens, de bonen worden gewoonlijk gekauwd, waardoor het decoratief-symbolische element een snack wordt.

IJskoud

Zo drinkt men alleen de pure drank. Een fles die 20–30 minuten in de vriezer wordt gelegd, koelt snel af, waarna men alleen nog 30–50 ml in een shotglas hoeft te schenken, het in 1–2 slokken drinkt en geniet van de nasmaak met een plakje sinaasappel. Soms probeert men het genot te rekken en drinkt men in zeer kleine slokjes. Maar kenners waarschuwen dat de smaak voor bijzonder lichtgeraakten aan kindermedicijn kan doen denken.

Melkmix

In tegenstelling tot de naam worden de drankjes niet gemengd, maar opeenvolgend gedronken. Voor de juiste consumptie neemt men in de ene hand een shot sambuca en in de andere een glas koude melk, en drinkt men deze direct achter elkaar. Kenners beweren dat degene die het waagt, onvergetelijke smaaksensaties te wachten staan.

Extreem

De bedoeling is dat het drankje in de mond wordt aangestoken en na enkele seconden branden wordt doorgeslikt.

Houd er rekening mee: voor een succesvolle uitvoering van de truc moet u de lippen grondig afdrogen, het hoofd achterover kantelen, en voordat u de sambuca doorslikt, de mond sluiten om het branden te doven. De methode is spectaculair, maar er zijn veiligere en aangenamere manieren om vrouwelijke aandacht te trekken.

Waarmee eet u het?

Weinig mensen kunnen therapeutische doses verdragen, dus het zal niet bij 1–2 porties blijven. Het alcoholgehalte is indrukwekkend, de smaak maskeert het succesvol, dus een goed gedekte tafel is onmisbaar. De drank wordt in twee varianten geserveerd, als aperitief en digestief. In beide gevallen moet het voorgerecht relatief licht zijn en de anijssmaak niet overheersen. Hiervoor zijn geschikt:

• kazen;
• olijven;
• noten;
• mager, mals vlees;
• ham-kaasrolletjes;
• fruitschotels;
• chocolade;
• bladerdeeggebak;
• taartjes met fruit-roomvulling;
• desserts.

Bij het dekken van de tafel is niet zozeer het aantal hapjes belangrijk, maar hun decoratieve presentatie.

Cocktails met sambuca: recepten

De likeur zelf heeft een rijke smaakpalet, dus er wordt maar heel weinig aan cocktailmengsels toegevoegd. Een van de meest populaire is koffie met likeur. Je hoeft het niet eens te mengen, je giet gewoon 20-30 g van de drank langs de wand en geniet van de prachtige smaak met een dichte wolk van aroma. In nachtclubs zijn de volgende varianten populair:

1. «Hiroshima», bestaande uit gelijke delen sambuca, Baileys en absint met toevoeging van granaatsiroop. Het wordt in laagjes bereid, onderste laag siroop, bovenste laag absint.
2. «Vloeibare stikstof» wordt in een shaker geklopt met likeur, ijs en kokosmelk in een verhouding van 40:50:30 ml, overgebracht in een hoog glas en een half uur extra gekoeld.
3. «Cocon» wordt geserveerd in een smal glas, waarin cola, sambuca en citroensap zijn gemengd, het geheel wordt aangevuld met een muntblaadje en een lang rietje.

De likeur combineert uitstekend met sappen en koolzuurhoudende dranken, dus het is heel eenvoudig om een bestaande cocktail te maken of een eigen recept te bedenken, zelfs thuis.

Recept voor zelfgemaakte sambuca

Een van de legendes zegt dat een boer de kannen verwisselde en anijs, vlierbessen en een bos kruiden in een kan met hoplikeur deed in plaats van in een vat met medicinale aftreksel. Teleurgesteld wuifde hij het bedorven product weg en herinnerde het zich pas maanden later. Toen hij het proefde, besefte hij dat hij door toeval een prachtige drank had verkregen, wat werd bevestigd door gasten die bijna tot de ochtend bleven proeven.

Er zijn geen bijzondere moeilijkheden bij het thuis bereiden van sambuca. Het zal er niet uitzien als een premiummerk, maar soms kan de zelfgemaakte versie het voorbeeld overtreffen. Benodigde ingrediënten:

• steranijs en gewone anijs, elk 50 g;
• alcohol of tweemaal gedistilleerde zelfgestookte drank van minstens 70%;
• 30 g zwarte vlierbessen;
• 300 g fructose, van suiker wordt de drank troebel;
• 0,6 l water;
• schil van 1/4 citroen.

Het proces is verdeeld in 3 delen: trekken, distilleren, mengen. In de eerste fase worden de vlierbessen, anijszaadjes en citroenschil in een bak gedaan, overgoten met alcohol en op een donkere, warme plaats gezet gedurende 4-5 dagen. Om de etherische oliën op te lossen, wordt het mengsel elke dag geroerd.

Na het laten staan wordt het verdund met een glas water en overgebracht in de distilleerkolf. Voeg ook de steranijsvruchten toe en 1/3 van de massa die gebruikt werd voor de tinctuur. De finesse is een zeer langzame distillatie, niet sneller dan 3 druppels per minuut. Nog een nuance: stop het proces zodra het volume van de verkregen vloeistof 0,7 liter bereikt. Daarin zullen alle noodzakelijke smaaknuances geconcentreerd zijn.

Vervolgens wordt een zoete oplossing bereid door fructose in kokend water te roeren en 2-3 minuten op laag vuur te koken.

Belangrijk: het distillaat wordt in drie gelijke porties in de siroop gegoten onder voortdurend roeren.

Het verkregen mengsel moet afkoelen, daarna wordt het in flessen gegoten, goed afgesloten en naar een koele plaats gestuurd voor een 'rust' van ten minste 30 dagen. Hoe langer u de fles niet aanraakt, hoe verfijnder de smaak van de sambuca zal zijn.

Voor- en nadelen van sambuca

De likeur bevat kruidige, aromatische en medicinale kruiden. Anijs werd al sinds oudsher gebruikt om hoest te verlichten, de stembanden te herstellen, ontstekingsprocessen te bestrijden, koorts en koortsachtige toestand te verminderen. Het is goed om te bedenken dat elke alcoholische drank de darmen desinfecteert en de verspreiding van infecties voorkomt, wat vooral belangrijk is tijdens epidemieën. Een kleine hoeveelheid likeur verbetert de spijsvertering, kalmeert de zenuwen en geeft het gesprek een ontspannen en lichte sfeer.

Aan de andere kant heeft het hoge suiker- en alcoholgehalte een negatief effect op de gezondheid als de redelijke hoeveelheid wordt overschreden. Het wordt niet aanbevolen voor diabetici, mensen met nierfalen, hartaandoeningen tijdens een exacerbatie of alcoholverslaving. Bied deze traktatie niet aan zwangere vrouwen en kinderen.

In andere gevallen brengt een glaasje aromatische, stroperige likeur alleen maar voordeel en esthetisch genot tijdens het proces.

Foto van sambuca