Zeekool: gunstige eigenschappen van gedroogde en ingeblikte kelp

De geneeskrachtige eigenschappen van zeekool zijn al lang bekend. Toch heeft dit product in de westerse keuken nog niet de erkenning gekregen die het verdient. Ondertussen is zeekool toegankelijk en voedzaam, het voorziet het lichaam van vele vitaminen, mineralen en andere heilzame stoffen.

Wat is zeekool

Zeekool is een product dat wordt verkregen uit bruin zeewier – kelp, bijvoorbeeld Laminaria japonica Aresh, L. saccharica L. Dit zeewier komt vooral voor in de Stille Oceaan, daarom is het product populair in het Verre Oosten, in de traditionele keuken van China en Japan. Overigens is zeekool in deze landen ook een geneesmiddel.

Soorten

In de natuur komen ongeveer 30 soorten kelp voor, hoewel lang niet allemaal gegeten kunnen worden vanwege een onaangename geur of smaak. Voor de levering op de markt van zeekool worden drie hoofdsoorten gebruikt:

1. Japanse kelp, die wordt beschouwd als de meest waardevolle vanuit chemisch oogpunt. Van dit soort zeewier worden ook medicijnen gemaakt.
2. Suikerkelp. Het komt voornamelijk voor in de Witte, Karische en Barentszzee. Qua samenstelling doet het onder voor de Japanse, de smaak is minder aangenaam, maar het wordt vaak gebruikt voor het inmaken met verschillende toevoegingen.
3. Laminaria digitata (vingerkelp). Het heeft een bitterzoute smaak. In de keuken wordt het zelden gebruikt, maar het heeft een brede toepassing gevonden in de farmacologie, waar het wordt gebruikt voor de productie van geneesmiddelen tegen atherosclerose.

Zeekool kan worden onderverdeeld in twee grote groepen – de soorten die in de geneeskunde worden gebruikt, en de soorten die worden gegeten. Naast smaakeigenschappen verschillen ze ook in jodiumgehalte.

Wat betreft de kant-en-klare kelp die voor voedseldoeleinden wordt gebruikt, deze wordt ook in verschillende vormen geproduceerd: bevroren, geconserveerd (gemarineerd) en gedroogd.

Wat is het verschil tussen zeekool en chuka

Veel mensen denken dat kelp en tsjoeka hetzelfde zijn. In werkelijkheid is tsjoeka een kant-en-klaar gerecht, een salade. Bovendien wordt in Rusland en de landen van het Verre Oosten aan dit begrip een enigszins verschillende betekenis gegeven.

Opgemerkt moet worden dat tsjoeka-salade een gerecht uit de Japanse keuken is. Het woord 'tsjoeka' betekent 'Chinees'. Bovendien gaat het niet om één specifiek gerecht, maar om allerlei verschillende soorten salades, die één gemeenschappelijk kenmerk hebben: de ingrediënten worden in dunne reepjes gesneden. Van de groenten worden het vaakst komkommers gebruikt, soms wortel; ook kunnen er vlees of ham aan worden toegevoegd, evenals de transparante rijstnoedels harusame. De dressing ervoor wordt gemaakt op basis van azijn en sesamolie. Soms wordt er ook de eetbare paddenstoel kikurage aan het gerecht toegevoegd. Er zitten geen zeewieren in deze salades.

In Rusland is 'tsjoeka' echter een salade van zeewier, die in Japan 'kaiso salada' wordt genoemd. Maar ook deze bevat geen kelp; de basis ervan is wakame-zeewier (botanische naam: Undaria pinnatifida), met een aangename, delicate smaak. Het enige dat ze met kelp gemeen hebben, is dat beide producten tot de categorie bruinwieren behoren en in reepjes worden gesneden. Overigens heet kelp in het Japans 'kombu'; het wordt toegevoegd aan misosoep en er wordt zelfs thee van gezet.

Samenstelling en caloriegehalte

Kelp is een laagcalorisch product. De energetische waarde bedraagt slechts 49 kcal per 100 g product.

Maar het belangrijkste is de chemische samenstelling. Laminaria wordt beschouwd als een van de beste natuurlijke bronnen van jodium. Onderzoek toont aan dat 1 kg kelp evenveel van dit element bevat als 100.000 liter zeewater. Daarom is Laminaria nuttig voor mensen met bepaalde schildklieraandoeningen, omdat een tekort aan jodium tot aanzienlijke verstoringen van het endocriene systeem leidt. Het volstaat de cijfers te vergelijken: de dagelijkse behoefte aan jodium voor een gezond persoon is 100–150 µg. In een portie gedroogde Laminaria (100 g) zit tot 160–800 mg van dit element.

Kelp bevat naast jodium:

1. Vitamines B1, B2 en B12, die nuttig zijn voor stofwisselingsprocessen en de werking van het centraal zenuwstelsel.
2. Pantotheenzuur (vitamine B5), dat vaak het antistressvitamine wordt genoemd – het is nodig voor de normale productie van bijnierhormonen, de vorming van antilichamen en het versterken van het vaatstelsel, evenals voor een normale opname van andere vitaminen.
3. Foliumzuur (vitamine B9), dat nodig is voor de normale werking van het immuunsysteem en het hart- en vaatstelsel, en voor cognitieve activiteit.
4. Ascorbinezuur en carotenoïden.
5. Polysachariden – mannitol, fructose en de specifieke stof laminarine. Ze hebben een ontstekingsremmende en tumorbestrijdende werking en zijn bovendien zeer nuttig voor de werking van de darmen.
6. Magnesium, kalium, ijzer, nikkel, zink, koper.
7. Broom, dat het lichaam weerbaarder maakt tegen stresssituaties.
8. Organische zuren.
9. Alginezuur – tot 13–54%, deze stof heeft het vermogen om zware metalen uit het lichaam te verwijderen, niet voor niets worden alginaten natuurlijke enterosorbentia genoemd.

Daarnaast bevat laminaria oligosacchariden die een ontstekingsremmende werking hebben. Bovendien zijn ze nuttig bij de behandeling van jeugdpuistjes.

Men kan niet onvermeld laten dat zeewier sterolen bevat – dit zijn stoffen die het slechte cholesterol bestrijden. Ze hebben een gunstige invloed op de conditie van de bloedvaten en zorgen ervoor dat een persoon lang jong blijft. Het geheim van de gezondheid van Japanners schuilt juist in het eten van dergelijk zeewier. Onlangs is er een onderzoek uitgevoerd dat aantoonde dat genetische kenmerken hier niets mee te maken hebben. Japanners die in het Land van de Rijzende Zon blijven wonen, krijgen 10 keer minder vaak te maken met atherosclerose vergeleken met degenen die naar westerse landen zijn gemigreerd. En dat allemaal vanwege het eten van kombu – zeewier.

Ook hebben onderzoeken aangetoond dat het regelmatig opnemen van dit product in het dieet de bloedwaarden aanzienlijk kan verbeteren dankzij sterolen. Deze stoffen voorkomen een hoge bloedstolling en voorkomen daarmee de vorming van bloedstolsels.

Waar is zeekool goed voor?

Algemene voordelen

Dit product is op elke leeftijd nuttig. Zeewier heeft een gunstig effect op het hele lichaam, versterkt het immuunsysteem, verbetert het geheugen en de cognitieve vaardigheden. Een aantal onderzoeken toont aan dat het zeer goed is voor het gezichtsvermogen. Ook kan zeewier de bloeddruk normaliseren en ontstekingsprocessen stoppen. Daarom is het nuttig bij zowel hypertensie als artritis en sommige andere gewrichtsaandoeningen.

De erin aanwezige stoffen nemen deel aan het bloedvormingsproces en zorgen voor het functioneren van het hart- en vaatstelsel en het zenuwstelsel.

Voor vrouwen

Voor dames is zeewier om meerdere redenen gunstig:

• normaliseert de reproductieve functie;
• draagt bij aan gewichtsverlies;
• voorkomt vroegtijdige veroudering;
• vermindert het risico op kanker;
• ondersteunt de normale werking van de schildklier.

Bij afwezigheid van contra-indicaties wordt vrouwen aangeraden om regelmatig zeewier in het dieet op te nemen om het risico op de vorming van kwaadaardige tumoren van de borst, baarmoeder en andere organen van het voortplantingsstelsel te verlagen. Deze werking van laminaria is te danken aan het vermogen om het oestrogeenniveau in het lichaam te normaliseren. En de werking van sterolen maakt het mogelijk om de menstruatiecyclus te reguleren.

Voor mannen

Mannen negeren vaak zeewier – net als elk ander 'gras'. Maar in werkelijkheid mag men het nut voor het mannelijk lichaam niet onderschatten. Het punt is dat bij regelmatige consumptie van zeewier de fysieke werkcapaciteit toeneemt. Er is een reeks experimenten uitgevoerd die bevestigden dat laminaria bijdraagt aan een verhoogd fysiek uithoudingsvermogen en de ontwikkeling van oxidatieve stress in het bloed voorkomt, kenmerkend voor degenen die dergelijke arbeid verrichten.

Natuurlijk is jodium voor mannen net zo belangrijk als voor vrouwen. Een tekort aan deze stof heeft immers een negatieve invloed op zowel de cognitieve vermogens als op de toestand van het zenuwstelsel. Zeewier maakt het mogelijk om een jodiumtekort snel aan te vullen; hierdoor verbetert de aandacht en neemt de reactiesnelheid toe, wat belangrijk is voor zowel sport als beroepsactiviteiten.

Tijdens de zwangerschap

Zeewier is zelfs nuttig in de fase waarin u een zwangerschap plant, laat staan tijdens het uitdragen van de baby. Het voorziet het lichaam immers van voldoende foliumzuur; zonder foliumzuur is een normale ontwikkeling van het kind eenvoudigweg onmogelijk. Bovendien bevat het veel nuttig jodium, dat ook nodig is voor een normale zwangerschap.

Ten slotte helpen de stoffen in zeewier het lichaam te reinigen van schadelijke toxines. Ook is dit zeewier gunstig voor de cardiovasculaire activiteit. Bedenk echter dat u tijdens de zwangerschap alle producten, waaronder zeewier, voorzichtig moet consumeren en het bij de eerste allergieverschijnselen uit uw voeding moet weglaten.

Tijdens de borstvoeding

Zeewier bevat niet alleen jodium, maar ook nuttige aminozuren die, naast al het andere, de opname van dit element verbeteren. In de postnatale periode krijgen veel vrouwen te maken met een jodiumtekort, en tijdens het geven van borstvoeding wordt dit bijzonder merkbaar. Zeewier kan de situatie dus aanzienlijk verbeteren.

Dankzij dit product raakt de hormoonhuishouding sneller weer in balans. Zeewier helpt ook om toxines af te voeren en de depressie die kenmerkend is voor de postnatale periode te verhelpen. Regelmatig gebruik van zeewier versterkt de botten van moeder en kind. Bovendien is zeewier nuttig omdat het de bloedviscositeit kan verminderen, wat uiteindelijk een gunstig effect heeft op de cardiovasculaire werking.

Voor kinderen

Kinderen hebben vitamines en mineralen nodig; jodium speelt ook een belangrijke rol in hun ontwikkeling. Toch kunt u zeewier beter niet opnemen in het dieet van jonge kinderen. Sommige kinderartsen vinden dat het niet aan baby's onder de twee jaar mag worden gegeven, anderen menen dat u tot drie jaar moet wachten. Het probleem is dat het spijsverteringsstelsel van een kind op jonge leeftijd eenvoudigweg niet tegen een dergelijk product opgewassen is, omdat de benodigde enzymen niet zullen worden aangemaakt.

Tegelijkertijd moet zeewier zelfs aan oudere kinderen met voorzichtigheid worden gegeven. Er bestaat immers altijd een risico op het ontwikkelen van een voedselallergie; daarom moet u het product voorzichtig in het dieet opnemen. Bovendien mag een kind geen rauw zeewier consumeren, omdat niet bekend is hoe het in de winkel is bewaard en hoe het vervoerd is; in die tijd kunnen er heel goed pathogene micro-organismen in zijn ontstaan.

Voor kinderen wordt gedroogd zeewier als de nuttigste optie beschouwd. Kinderartsen adviseren het te geven bij bloedarmoede en ook om diarree te voorkomen. Bovendien wordt aangeraden gedroogd zeewier aan het dieet toe te voegen bij de behandeling van obesitas bij kinderen.

Als er na de leeftijd van drie jaar enige achterstand in de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling wordt waargenomen, kan dit verband houden met een jodiumtekort. Zeewier kan in dit geval de eenvoudigste oplossing voor het probleem zijn.

Idealiter raadt de kinderarts aan om zeewier in gekookte vorm te geven, omdat het geen marinade bevat die de maag kan schaden. Bovendien ondergaat een dergelijk product gegarandeerd een warmtebehandeling. Het is echter lang niet altijd mogelijk om een kind over te halen om precies dat zeewier te eten. De andere opties worden hieronder besproken.

Zeekoolchips: voordelen en nadelen

Het is geen geheim dat lang niet iedereen de specifieke smaak en geur van dit product lekker vindt, wat wordt verklaard door de combinatie van zeezout en jodium. Toch zijn er manieren van culinaire verwerking die dit probleem kunnen oplossen. In het Oosten worden van gedroogd zeewier dunne plaatjes gemaakt, die in zuivere vorm worden gegeten, en ze worden ook gebruikt als aanvulling op voor- en hoofdgerechten. En in Azië drinken ze er groene thee bij, die ook rijk is aan antioxidanten.

Daarbij worden de dunne plaatjes chips genoemd. Ze kunnen gezond zijn – het hangt ervan af hoe de fabrikanten hebben geprobeerd hun smaak en geur te verzachten. Zeewierchips bereid in sesamolie zullen bijvoorbeeld vrij gezond zijn – in tegenstelling tot de aardappelvarianten. Dit geldt echter niet voor pittige en zoute zeewierchips. Het is gewoon een niet al te schadelijk tussendoortje.

Sommige bedrijven brengen chips uit met gezonde toevoegingen – wasabi, ginseng (ze zijn zeer nuttig bij verhoogde fysieke belasting), met gedroogd fruit of gember. Ook met zulke chips moet men niet overdrijven, hoewel hun energetische waarde relatief laag is. Voor hen gelden dezelfde normen als voor zeewier in het algemeen, die hieronder worden besproken.

Is ingeblikte zeekool gezond?

Zeewier is een bron van jodium en behoudt zijn gunstige eigenschappen, zelfs bij conserven. Natuurlijk bevat het in dit geval minder vitamines, omdat een deel ervan na warmtebehandeling wordt vernietigd. Maar jodium blijft grotendeels behouden, dus kwalitatief geconserveerd zeewier blijft gezond.

In blikken wordt het zeewier verkocht met plantaardige olie en ui, wat het vetgehalte verhoogt. Vreemde verontreinigingen worden veroorzaakt doordat het zeewier voornamelijk uit zee is gevist en schadelijke elementen uit het water heeft opgenomen. Dit kunnen bijvoorbeeld zware metalen of polychloorbifenylen zijn. Gelukkig wordt de grondstof in de meeste bedrijven gecontroleerd voordat het in blikken wordt gedaan, dus er is geen gevaar voor de gezondheid.

Een ander belangrijk punt is het zoutgehalte; bij sommige producenten kan het boven de norm liggen, wat het vermogen van zeewier om de bloeddruk te verlagen tenietdoet. Marinades op basis van azijn, die bij conserven worden gebruikt, kunnen schadelijk zijn voor de organen van het spijsverteringsstelsel.

Het moet worden opgemerkt dat sommige bedrijven hebben geprobeerd de schade te verminderen die wordt veroorzaakt door de verwerking die kenmerkend is voor het inblikken. Tegenwoordig gebruiken sommigen van hen de technologie van preservering. Hierbij wordt geen azijn gebruikt, alleen keukenzout en een antisepticum. De warmtebehandeling is ook minimaal, en vooral: de dichte verpakking in speciale containers. Als gevolg hiervan behoudt zeewier alle nuttige stoffen. Dergelijke preserveringen worden vaak geproduceerd met toevoeging van groenten, vis en zeevruchten, vlees en ingelegde bieten, knoflook en tomatensaus.

Voor- en nadelen van gedroogde zeekool

Gedroogd zeewier behoudt alle gunstige eigenschappen van verse. Het bestaat voor 5–20% uit plantaardig eiwit, voor 6–12% uit koolhydraten, en het bevat tot 0,6% jodium. Daarnaast bevat het ook andere vitamines en mineralen, heeft het een lage energiedichtheid, waardoor het vaak wordt aanbevolen voor vastendagen.

Het punt is dat gedroogd zeewier slechts een lichte warmtebehandeling ondergaat. Maar deze stap kan niet worden vermeden, omdat verse kelp bijna volledig uit water bestaat. Bij het drogen verdwijnt overtollig vocht, maar alle gunstige eigenschappen blijven behouden.

Kunt u zeekool eten tijdens het afvallen?

Zeewier wordt beschouwd als een uitstekend dieetproduct dat kan en moet worden gebruikt voor gewichtsverlies en de behandeling van obesitas. Dit is te danken aan de samenstelling en de aanwezigheid van ontstekingsremmende eigenschappen (deze laatste zijn erg belangrijk in gevallen waarin er een verband is tussen overgewicht en diabetes mellitus).

Theoretisch is het voldoende om tot 50 mg gedroogde kelp per dag te eten en tegelijkertijd een streng dieet te volgen om van overtollige kilo's af te komen. Als iemand hier echter niet fysiek of psychologisch klaar voor is, kan een andere benadering worden gebruikt. Zeewier kan het hoofdbestanddeel van het dieet worden gemaakt. Het punt is dat het bijna alle stoffen bevat die het lichaam nodig heeft, dus een dergelijk dieet zal alleen maar gezond zijn.

Daarnaast bevat zeewier vezels. In de maag zwelt het op, waardoor een gevoel van volheid ontstaat, het hongergevoel wordt verminderd en de eetlust neemt af. Maar het zeewier moet van tevoren worden voorbereid door het 10 uur in koud water te weken. Daarna moet het worden gekookt volgens de onderstaande methode.

Bij een dergelijk dieet kan en moet zeewier worden gecombineerd met andere producten. Het dieet moet gekookte eieren en magere vleessoorten bevatten. Op de ene dag kan zeewier worden gecombineerd met eieren, op de andere dag met vlees. Het wordt aanbevolen om thee of rozenbottelafkooksel te drinken. Het dieet moet twee weken worden gevolgd. Als het nog moeilijk is om een dergelijk eetpatroon vol te houden, kan de duur worden verkort tot één week. De maximale hoeveelheid zeewier is 300 g per dag.

Ook worden er wraps op basis van zeewier gemaakt, die helpen het volume van de dijen te verminderen en cellulitis te bestrijden.

Zeekool in de geneeskunde

De voordelen van zeewier worden als bewezen beschouwd – het wordt gebruikt bij hypertensie, artritis, ontstekingsziekten van de vrouwelijke geslachtsorganen, enz. Er zijn echter bepaalde bijzonderheden bij het gebruik van zeewier in het ene of het andere geval.

Bij diabetes mellitus

Zeewier is zeer gunstig als u diabetes heeft. De stoffen die het bevat stimuleren de insulineproductie en normaliseren de werking van de alvleesklier en de bijschildklier, daarom is het voor u niet alleen mogelijk, maar letterlijk noodzakelijk om het regelmatig te consumeren. Bovendien bevat het tartraat dat de afzetting van slechte cholesterol voorkomt en helpt bij gewichtsverlies – beide zijn zeer belangrijk bij diabetes.

Zeewier helpt u ook bij het bestrijden van complicaties van deze ziekte. Het helpt verslechtering van het gezichtsvermogen en verstoring van de bijnierfunctie te voorkomen, die optreden bij de ontwikkeling van diabetes. Bovendien verbetert zeewier de hersendoorbloeding en heeft het een ontstekingsremmende werking, versnelt het de genezing van wonden en zweren, wat ook een belangrijke rol speelt.

Belangrijk: de glycemische index van zeewier — 22 eenheden.

Bij pancreatitis

Zeewier heeft ontstekingsremmende eigenschappen. Maar bij acute pancreatitis wordt het niet aanbevolen om het in het dieet op te nemen. Het kan alleen worden geconsumeerd bij de chronische vorm van de ziekte in de remissiefase. En u moet er rekening mee houden dat in het dieet dan gekookt of gedroogd zeewier wordt opgenomen – de stoffen die het bevat zullen helpen de functie van de alvleesklier te normaliseren. Maar gemarineerd zeewier mag niet worden gegeten, zelfs niet als er geen azijn is gebruikt voor de bereiding – het zal een verhoogde productie van pancreassap veroorzaken, wat een verergering van de ziekte kan veroorzaken.

Bij gastritis

Dit is een ontstekingsziekte en tijdens een exacerbatie mag u geen zeewier eten, alleen in de fase van stabiele remissie. Daarbij wordt aanbevolen om gekookt zeewier (bijv. toegevoegd aan soep) of gedroogd zeewier in het dieet op te nemen, waarbij u het als zoutvervanger gebruikt.

Voor de darmen

Zeewier heeft over het algemeen een gunstig effect op de toestand van het menselijke spijsverteringsstelsel. Maar bij inflammatoire darmziekten gelden dezelfde beperkingen als bij de bovengenoemde pathologieën van de alvleesklier en het maagslijmvlies. Dat wil zeggen: zeewier wordt uitsluitend aan het dieet toegevoegd bij stabiele remissie en alleen in gekookte of gedroogde vorm.

Bij constipatie

Zoals hierboven vermeld, bevat zeewier polysachariden. Het zijn prebiotica, dat wil zeggen dat ze een gunstige omgeving creëren voor de vermenigvuldiging van nuttige darmmicroflora. Daarom wordt zeewier beschouwd als een effectief middel tegen constipatie veroorzaakt door dysbiose of het prikkelbare darmsyndroom.

Zeewier heeft echter nog een ander werkingsmechanisme dat het op één lijn stelt met de meest effectieve milde laxeermiddelen. Dankzij dit mechanisme helpt het bij functionele obstipatie die verband houdt met een verminderde functie van de darmreceptoren. De vezels in zeewier zwellen op in de maag en komen in de darm terecht nadat ze aanzienlijk in volume zijn toegenomen. Dit leidt tot irritatie van de receptoren, wat de stoelgang veroorzaakt. In tegenstelling tot veel andere middelen veroorzaakt zeewier geen gewenning; het helpt de darm eenvoudigweg zijn taken uit te voeren, en daarom kan het product regelmatig in het dieet worden opgenomen.

Bij jicht

Deze aandoening houdt verband met een verstoring van de zoutbalans. Hierbij ontstaan kristallen van urinezuurzouten in bepaalde gewrichten. Zeewier kan de vorming van dergelijke complicaties voorkomen. Een specifiek recept voor het gebruik ervan wordt hieronder besproken.

Bij colitis

Deze aandoening houdt verband met ontstekingsprocessen in de darm. Zeewier zwelt op in de maag en irriteert, terwijl het verder door het maag-darmkanaal beweegt, de slijmvliesreceptoren. Daarom is het gecontra-indiceerd bij acute colitis (of bij een exacerbatie van een chronische aandoening).

Voor de lever

Zeewier is zeer gunstig voor de lever. Het bevat verschillende polysachariden, waarvan alginezuur en mannitol het meest waardevol zijn voor de lever. Mannitol wordt veel gebruikt in de farmacologie omdat het fungeert als enterosorbens dat toxines neutraliseert en uitscheidt. Maar tegelijkertijd stimuleert mannitol de galafscheiding.

Wat alginezuur betreft, dit kan ook bepaalde gevaarlijke stoffen, met name zware metalen, binden en uit het lichaam verwijderen. Beide componenten helpen de lever dus bij het uitvoeren van zijn functies door extra bescherming te bieden.

Zeewier bevat bovendien veel plantaardige eiwitten, antioxidanten, mineralen en vetten, die ook een gunstig effect hebben op de levercellen.

Bij aambeien

Ondanks dat zeewier over het algemeen gunstig is voor de darmen, is het gecontra-indiceerd bij aambeien.

Bij cholecystitis

Als deze aandoening niet gepaard gaat met steenvorming, is er geen reden om zeewier te vermijden. Integendeel, het zal zeer nuttig zijn omdat het helpt bij het verminderen van oedeem en het uitscheiden van toxines. Ook kan zeewier bij deze aandoening gedeeltelijk de verboden zout vervangen.

Recepten uit de volksgeneeskunde op basis van zeekool

In China wordt zeewier al eeuwenlang als medicinale plant gebruikt. In de binnenlandse volksgeneeskunde wordt er een wat bescheidener rol aan toegekend. Niettemin kan zeewier worden gebruikt bij uiteenlopende pathologieën.

Recepten:

1. Bij aandoeningen van de bovenste luchtwegen wordt aanbevolen zeewier te gebruiken voor inhalaties. Neem hiervoor 2 eetlepels gedroogd materiaal, giet er 1 liter kokend water over en laat het 10–15 minuten trekken. Het beste kunt u dit doen in een theepot – wanneer het mengsel is getrokken, steekt u in de tuit een tot een kegel gerold vel papier en ademt u gedurende 10–20 minuten de stoom in.
2. Een aftreksel van kelp helpt bij reuma en ontstekingsziekten van de gewrichten. Neem hiervoor 2 eetlepels gedroogde kelp en laat het 12 uur in een thermosfles trekken. Daarna neemt u een bad en giet u het verkregen aftreksel in het hete water.
3. Bij jicht wordt een middel op basis van zeewier ingenomen. Neem hiervoor 1 afgestreken theelepel fijngemalen gedroogde kelp op 150 ml heet water (niet kokend). Laat het middel trekken tot het is afgekoeld. Neem het 's avonds in, maar houd er rekening mee dat het als een mild laxeermiddel kan werken.
4. Om atherosclerose te bestrijden, neemt u 1 theelepel poeder van gedroogde kelp en giet u er 50 ml kokend water over. Laat het trekken tot het is afgekoeld. Verdeel de totale hoeveelheid in drie gelijke delen en neem deze driemaal daags vóór de maaltijd in.

Zeekool in de cosmetologie

Zeewier wordt veel gebruikt in de cosmetologie. Het is vooral nuttig omdat het helpt de werking van de talgklieren te reguleren. Daarom worden maskers op basis van zeewier gebruikt voor de behandeling van acne. Ook vanwege de hoge concentratie aan vitaminen, mineralen en hormoonachtige stoffen verjongen ze de huid, trekken ze deze strakker en verbeteren ze de gezichtscontouren. Kortom, het belang van dit zeewier in de cosmetologie kan moeilijk worden overschat.

Voor het gezicht

Voor het gezicht worden op basis van zeewier verschillende maskers gemaakt die de spieren ontspannen, de huid tonifiëren, voeden en hydrateren, bijdragen aan het reinigen van de poriën en het verwijderen van dode huidcellen, en tot op zekere hoogte zorgen voor regeneratie. Als voorbeeld kunnen de volgende recepten worden gegeven:

1. Verjongend masker. Neem 3 theelepels gedroogde kelp en 5 theelepels kokend water en meng de ingrediënten grondig tot een homogene massa. Sluit de container goed af met een deksel zodat het mengsel kan trekken. Dit duurt 10 minuten – er moet een slijmerige massa in de container achterblijven, waaraan u een paar druppels versgeperst citroensap toevoegt en mengt. Breng het middel aan op de gereinigde gezichtshuid en laat het 30 minuten inwerken. Spoel het daarna af met warm, maar niet heet water. Gebruik het masker drie keer per week, niet vaker, temeer omdat citroen een licht blekend effect heeft.
2. Voedend masker op basis van zeewier, perzikolie en honing is geschikt voor een droge huid. Neem 1 theelepel gedroogd zeewier, giet er zoveel water bij dat u bij het mengen een massa krijgt met een consistentie die lijkt op crème. Voeg vervolgens aan dit mengsel 1,5 theelepel perzikpitolie en evenveel honing toe. Meng het middel en breng het aan op de gereinigde gezichtshuid gedurende 20 minuten, en spoel het daarna af met warm water.
3. Bleekmasker op basis van zeewier. U neemt 1 eetlepel geweekt zeewier (van droge kelp), voegt wat vers citroensap toe en 1 eetlepel zure room. Brengt u het mengsel aan op een vooraf gereinigde gezichtshuid en laat u het 10 minuten inwerken, daarna spoelt u het af met lauw water.

Er bestaan vele variaties op dergelijke maskers. Voor een normale huid bereidt u een voedend masker niet alleen op basis van zeewier en perzikolie, maar ook met toevoeging van rauw eiwit en citroensap. Bij een probleemhuid die gevoelig is voor ontstekingen gebruikt u aloë-sap.

Voor het haar

Zeewier, rijk aan vitaminen en mineralen, kan de haargroei versnellen, onder andere door verbetering van de bloedtoevoer naar de haarzakjes, en voedt de hoofdhuid en helpt bij seborroe. Hiervoor worden de volgende middelen gebruikt:

1. Masker voor haargroei. U neemt 2 eetlepels poeder van droog zeewier, 100 ml water (bij voorkeur mineraalwater, maar niet bruisend), 2 theelepels klisolie. In sommige recepten wordt uiensap toegevoegd, maar dit is optioneel. Het zeewier wordt van tevoren geweekt in water (ongeveer 1,5 uur voor het aanbrengen van het masker). De olie wordt licht verwarmd in een waterbad, daarna mengt u de ingrediënten en brengt u het aan op de hoofdhuid en over de gehele lengte van het natte haar. Masseer daarbij de hoofdhuid lichtjes. Daarna wikkelt u het hoofd in plasticfolie en een handdoek om een broeikaseffect te creëren. Na 40 minuten spoelt u het masker uit. Als uiensap is gebruikt, mag u het niet langer dan 20 minuten laten zitten, anders ontstaat er een brandwond op de huid.
2. Masker voor haarversterking. U neemt 2 eetlepels poeder op basis van zeewier, evenveel kleurloze henna, een glas water om deze ingrediënten te verdunnen. De droge ingrediënten worden apart met water verdund, daarna samengevoegd en goed gemengd. Vervolgens voegt u 1-2 theelepels kokosolie toe, die van tevoren in een waterbad is gesmolten. Breng dit aan op nat haar over de gehele lengte en laat het een half uur inwerken.

Beide maskers worden uitgespoeld met shampoo en daarna nog gespoeld met water met een beetje citroensap. Dit versterkt het effect en helpt om de onaangename geur kwijt te raken.

Nadelen en contra-indicaties

Velen vrezen dat het eten van zeewier jodisme kan veroorzaken. In werkelijkheid houdt deze ziekte meer verband met de inname van anorganisch jodium. Het element dat in zeewier zit, wordt perfect door het lichaam opgenomen en veroorzaakt geen schade. Maar dit product heeft ook zijn bijwerkingen en contra-indicaties.

Zeewier is ten strengste afgeraden bij:

• netelroos;
• tuberculose;
• furunculose;
• hemorragische diathese;
• pathologieën van het endocriene systeem;
• chronische rhinitis.

Ook wordt afgeraden het te gebruiken bij verergering van nieraandoeningen en pathologieën van het maag-darmkanaal.

Symptomen van allergie voor zeekool

Over het algemeen ontstaan allergische reacties bij mensen die overgevoelig zijn voor jodium. De symptomen kunnen puur uiterlijk zijn: netelroos of andere soorten allergische huiduitslag, vergezeld van jeuk. Maar in sommige gevallen kan het probleem ernstiger zijn: ademhalingsmoeilijkheden, zwelling, ernstige rhinitis, in ernstige gevallen bronchospasme en Quincke-oedeem. Bij dergelijke reacties dient u het contact met het allergeen te stoppen en een antihistaminicum in te nemen.

Hoe zeekool kiezen en bewaren

Om zeewier te kiezen, moet u weten waar u op moet letten. Als het gaat om diepvrieszeewier of het hierboven beschreven gemarineerd zeewier, dan verdient het de voorkeur om een product in transparante verpakking te kiezen, omdat het gemakkelijker te bekijken is:

1. Bij het kiezen van diepvrieszeewier is het belangrijk om rekening te houden met: in de zak moet het een duidelijk herkenbare vorm van donkergroene reepjes hebben. Een vergeeld product is waarschijnlijk bedorven. Een felgroene kleur duidt op een vervalsing. U mag in geen geval een brij kopen. Als er ijs in de zak zichtbaar is, moet u ook van aankoop afzien. Hoe dikker de reepjes zeewier, hoe beter – dit betekent dat het zeewier vrij lang is gerijpt en veel vitamines bevat.
2. Bij het kiezen van gemarineerd zeewier wordt ook aanbevolen om de voorkeur te geven aan een transparante verpakking om de textuur te kunnen bekijken – deze moet duidelijk zijn. Op de verpakking moet de oorsprong van het zeewier staan. De Barentszzee wordt niet als de beste optie beschouwd, het ideale product moet afkomstig zijn uit de Stille Oceaan, en het kan zowel in Rusland als in China zijn geproduceerd – dat maakt niet veel uit. Het zeewier moet voor hoogstens een derde bedekt zijn met pekel. Er kunnen toevoegingen in zitten – plantaardige olie, specerijen, citroensap. Wat er niet in mag zitten, zijn azijn en conserveermiddelen. Het voedingsadditief E211 wordt als toegestaan beschouwd door het Ministerie van Volksgezondheid, maar het vernietigt de nuttige stoffen die in zeewier zitten.
3. Gedroogd zeewier wordt los of in zakken verkocht. De tweede optie heeft de voorkeur. De zak moet heel zijn, zonder tekenen van beschadiging. Als hij transparant is, kunt u visueel controleren dat er geen vreemde bijmengsels in de inhoud zitten. De plakken gedroogde laminaria mogen niet aan elkaar geplakt zijn.

Zeewier kan ook in blik worden gekocht. De voordelen van dergelijke conserven zijn dat ze een warmtebehandeling hebben ondergaan, waardoor er minder conserveermiddelen worden toegevoegd. Maar in feite koopt u een 'kat in de zak', omdat u niet in het blik kunt kijken.

Het is niet aan te raden om zeewier los te kopen. Op die manier weet u gewoon niet welke specerijen en extra ingrediënten zijn gebruikt bij de productie van het product.

De bewaarcondities zijn afhankelijk van zowel het type zeewier als de verpakking. Zo kan bevroren zeewier vrij lang in de vriezer worden bewaard – tot 30 dagen. Ingeblikt zeewier in de koelkast, als het in plastic is verpakt, is na opening maximaal 72 uur houdbaar. Het wordt aanbevolen om het product uit een blikje na opening over te doen in een glazen pot; daarin is het maximaal twee dagen houdbaar (uiteraard in de koelkast). Gedroogd zeewier wordt bewaard op een donkere, droge en koele plaats. De houdbaarheid bedraagt 3 jaar.

Kunt u ze invriezen

Zeewier kan worden ingevroren – het verliest daarbij zijn heilzame eigenschappen niet. Gesneden kelp wordt ingevroren in blokken bij een temperatuur van -15-18°C, maar dit gebeurt meestal onder industriële omstandigheden.

Hoe zeekool drogen

Theoretisch kunt u zeewier ook thuis drogen, maar alleen als u een geschikte droogplek kunt organiseren. Dit moet een stenige, windbeschermde locatie zijn. U moet er een afdak plaatsen, omdat de techniek natuurlijke droging van kelp vereist.

Op het terrein wordt aangeraden een verhoging te plaatsen; de hoogte moet 15–20 cm boven de grond zijn. Voordat u de zeewieren uitspreidt, moet u de verhoging wassen met water en behandelen met een ontsmettingsmiddel.

De kelp moet grondig worden gespoeld in zeewater, zodat er geen zand of andere natuurlijke verontreinigingen achterblijven. De steeltjes moeten worden afgesneden. De zeewieren moeten worden uitgezocht; alleen gave exemplaren blijven over. Voor het drogen moeten ze voorzichtig worden uitgespreid en gladgestreken. Om het proces onder natuurlijke omstandigheden te laten verlopen, mag u alleen bij mooi weer drogen; u moet de zeewieren vroeg in de ochtend op de verhoging leggen. Als u dit later doet, zullen de bovenste lagen van het zeewier te droog worden. Bovendien kunnen de meest waardevolle delen – de bladen – omkrullen. Het is interessant dat dit meestal in de ochtend gebeurt, dus u moet ze elke 2–3 uur omdraaien.

Over het algemeen wordt een zonnige dag tussen 8 uur 's ochtends en 15 uur 's middags als de meest productieve periode voor het drogen beschouwd. Gedurende deze tijd verliezen de zeewieren tot 70% van hun vocht. Het zeewier krijgt dan een glad oppervlak waarop geen zoutaanslag zichtbaar is. Het kan lange tijd worden bewaard. 's Nachts moet het onder de afdak worden geplaatst en 's ochtends kunt u het pas weer uitspreiden als de plek droog is van de dauw. In de regel kunt u de zeewieren binnen twee dagen drogen. Het wordt afgeraden om ze langer te drogen, omdat er dan schimmel op kan ontstaan.

Hoe zeekool bereiden: recepten

Van gemarineerd of gekookt zeewier worden meestal salades gemaakt, waarbij men probeert de specifieke smaak en geur van het product te verzachten. Daarnaast kan kelp worden toegevoegd aan diverse groente-, vlees- en visgerechten, en het combineert ook met zeevruchten. In de Russische keuken wordt het toegevoegd aan traditionele soepen – bijvoorbeeld sjtsji of rassolnik. U kunt er ook een groentestoofpot mee maken, waaraan zeewier een wat ongewone smaak geeft.

Welk gerecht u er ook mee bereidt, u moet de grondstoffen goed voorbereiden. Zo moet u diepvrieszeewier eerst afspoelen onder stromend water en dan letterlijk 1-3 minuten koken.

Bij gedroogd zeewier is er meer werk. Eerst moet u het afspoelen in koud water, daarna 10-12 uur laten weken om te laten zwellen. De aanbevolen verhouding is 5-6 delen vloeistof op 1 deel zeewier. U kunt zowel zoet water als licht gezouten water gebruiken. Vervolgens moet u dit mengsel aan de kook brengen en 15-20 minuten op laag vuur laten staan. Giet het kookvocht af en kook het zeewier opnieuw. Dit verbetert de smaak en het aroma aanzienlijk. Als het zeewier klaar is, kunt u het overgieten met paddestoelenpekel – de smaak wordt ongebruikelijk maar pikant en aangenaam.

Ervaren koks stellen de volgende recepten voor.

Salade met zeekool, aardappel en eieren

Dit is een uitstekende optie voor een wintermenu wanneer het dieet vitaminen mist. Neem voor 300 g gemarineerd zeewier: 4 eieren, 1 zurige appel, 1 gekookte aardappel, 2-3 el olijfolie voor de dressing. Zout hoeft niet aan deze salade te worden toegevoegd. Doe het zeewier in een slakom, voeg de fijngesneden gekookte eieren, de in reepjes gesneden appel besprenkeld met citroensap, en de fijngesneden aardappel toe. U kunt er slablaadjes aan toevoegen. In sommige recepten wordt aanbevolen de eieren in grote plakken te snijden en het gerecht ermee te garneren.

Salade op basis van bevroren zeekool

Voor de bereiding heeft u nodig: 200 g diepvrieszeewier, 100 g witte kool (kan worden vervangen door Chinese kool), 1 verse komkommer (bij voorkeur de zogenaamde 'Engelse' – lang met gladde schil), verse kruiden, een beetje zout of kruiden, olijfolie voor de dressing. Laat het zeewier ontdooien, spoel het af, snijd het fijn en kook het in licht gezouten water niet langer dan 15-20 minuten. Giet het vocht af, laat het zeewier uitlekken in een vergiet, koel het, meng het met de gesneden groenten, besprenkel met dressing en bestrooi met fijngehakte kruiden.

Rassolnik met zeekool

Voor de bereiding heeft u nodig: 200 g gemarineerd zeewier, 1 aardappel, 1 wortel, 1 ui van gemiddelde grootte, 3-4 zure augurken, 1 tl boter, zout en zure room naar smaak. Bereid de rassolnik op de traditionele manier. U kunt er rijst of parelgort aan toevoegen. Fruit het zeewier, voeg het toe aan de kokende rassolnik en kook het 3-5 minuten. Serveer met zure room.

Omelet met zeekool

U kunt kinderen een omelet met zeewier geven. Neem 2 eieren, breek ze, doe ze in een kom met 30 ml melk en klop goed. Vlak voor het bakken in de oven voegt u 2 tl droog zeewier toe, dat u eerst in warm water hebt geweekt om te laten zwellen. Bak de omelet in de oven of magnetron gedurende 4-5 minuten, leg hem dan op een bord met groenten en geef hem aan het kind.

Hoe eet u zeekool op de juiste manier?

Dit product wordt gegeten in gekookte, gestoofde en gedroogde vorm. Niet iedereen verdraagt de smaak en geur van zeewier goed. Om van de voordelen te profiteren, kunt u het aan soepen, visgerechten en salades toevoegen in plaats van zout – het heeft vrijwel geen invloed op de smaak.

Hoeveel u per dag kunt eten

Een volwassene kan per dag 250–300 gram zeewier eten in gekookte, gestoofde of gemarineerde vorm. De maximale hoeveelheid gedroogde kelp is vanwege de hogere jodiumconcentratie 2 theelepels.

Voor kinderen wordt aanbevolen om niet meer dan 15 gram zeewier per dag te eten. De hoeveelheid kan geleidelijk worden verhoogd, maar met inachtneming dat er per week maximaal 60 gram kelp gegeten mag worden. Dit geldt voor gekookte of gestoofde kelp. In gedroogde vorm is de maximale dosering 1 theelepel per dag.

Is het toegestaan om 's avonds te eten

Zeewier is een caloriearm product, het wordt gemakkelijk en snel verteerd en kan op elk moment van de dag worden gegeten. Sommige diëtisten denken zelfs dat het 's nachts nuttig is voor mensen die last hebben van constipatie – het gewenste effect treedt 's ochtends op.

Mag u ze rauw eten?

Het wordt niet aangeraden om zeewier rauw te eten, en het is ook niet zinvol omdat het vrijwel volledig uit water bestaat. Daarom wordt kelp alleen gegeten in gekookte, gestoofde of gemarineerde vorm.

Kunt u zeekool eten tijdens de vasten?

Tijdens de Grote Vastentijd is het toegestaan zeewier te eten. En dat is heel goed, omdat strikte beperkingen op zeevruchten tijdens de vastenperiode kunnen leiden tot een jodiumtekort.

Kunt u zeekool aan dieren geven?

Zeewier is niet alleen goed voor mensen, maar ook voor dieren. Voor huisdieren is het ook een onmisbare bron van jodium. Dit element heeft een gunstig effect op de conditie van huid en vacht, versterkt het immuunsysteem en verhoogt de weerstand tegen infectieziekten. Jodium is vooral gunstig voor honden, het heeft een kalmerend effect, wat heel goed is voor prikkelbare dieren. Bovendien hebben huisdieren die regelmatig zeewier met hun voeding krijgen, minder last van parasitaire infecties.

Hondeneigenaren moeten echter weten dat wanneer jodium aan het dieet van het dier wordt toegevoegd, deze stof de kleur van de vacht beïnvloedt en de pigmentatie versterkt. Dat wil zeggen, als de hond normaal gesproken een roodachtige of bruinachtige vachtkleur heeft, wordt de kleur bij regelmatige consumptie van zeewier nog feller en intenser. Maar het probleem ligt daar niet. De vacht van sneeuwwitte dieren begint bij consumptie van dit product een beetje te vergelen. Dit is misschien niet eens merkbaar als u het dier niet vergelijkt met normale soortgenoten. Voor een gewone hond is dit misschien niet zo belangrijk, maar voor degenen die aan tentoonstellingen deelnemen, is dit een essentieel punt. Bovendien verdwijnt de kleur vrij snel, dus het belangrijkste is om geen kelp te geven vlak voor een tentoonstelling.

Dieren krijgen voornamelijk gedroogd zeewier, dat vooraf moet worden vermalen. Dergelijke supplementen worden meestal in apotheken verkocht.

Aan honden wordt aanbevolen om zeewier te geven vanaf het moment dat ze 1,5 tot 2 maanden oud zijn. De initiële dosering moet minimaal zijn – letterlijk een mespunt. De dosis wordt geleidelijk verhoogd, en tegen de leeftijd van één jaar kan aan honden van middelgrote rassen 1 theelepel gedroogd zeewier worden gegeven, en aan grote honden 1,5 tot 2 theelepels. Maar uiteraard wordt dit niet elke dag aan het dieet toegevoegd, maar bij één voeding, niet vaker dan twee keer per week.

Interessante feiten over zeekool

1. Zeewier is een alg, en daarom bevat het zoveel biologisch actieve stoffen. In het bijzonder is wetenschappelijk bewezen dat zeewieren 2 tot 3 keer meer vitamines bevatten dan landplanten.
2. Bruinwieren, waarvan ingevroren en gedroogd zeewier wordt gemaakt, worden meestal vanaf een schip verzameld, omdat ze alleen aan de oppervlakte verschijnen tijdens een hoogvloed.
3. Tegelijkertijd ontwikkelen zich geleidelijk aan boerderijen waar zeewier wordt verbouwd. Het feit is dat kelp gerust het snelst groeiende gewas ter wereld kan worden genoemd. In China uitgevoerde experimenten hebben aangetoond dat met één zeehectare tot 500 ton algen kan worden geoogst, wat de opbrengst van elk ander gewas overtreft.
4. Bij het verzamelen van algen moeten vele regels worden nageleefd om hun geneeskrachtige eigenschappen te behouden. Hele kelpbladen worden als het meest nuttig beschouwd, en men probeert ze te behouden door te voorkomen dat de algen uitdrogen. Het is echter moeilijk om ze te transporteren, daarom wordt in de cosmetica en ook in de keuken vaak een goedkopere variant aangeboden, bestaande uit gemalen deeltjes gedroogd zeewier.

Foto van zeewier