Rode bonen: nuttige eigenschappen en recepten voor de bereiding

Peulvruchten worden beschouwd als waardevol dieetvoedsel: ze zijn rijk aan plantaardige eiwitten, maar niet zo vetrijk als noten. Daarom worden ze gegeten om het lichaam te onderhouden en te voeden, zelfs tijdens gewichtsverlies en actieve sportbeoefening. Rode bonen onderscheiden zich van hun soortgenoten door hun enorme voordeel voor het cardiovasculaire en het voortplantingssysteem, evenals voor het behoud van gezonde zenuwen. Lees verder over de voordelen en de beste recepten met rode bonen – alles wat u wilde weten.

Samenstelling van rode bonen

Rode bonen onderscheiden zich door hun hoge gehalte aan ijzer en koper, wat zorgt voor een gezond bloed en algemene versterking van het lichaam. Daarom wordt het product vaak aanbevolen om in het dieet op te nemen na langdurige verkoudheidsziekten, bij bloedarmoede, bloedverlies, laag gewicht en een aantal andere aandoeningen.

De bonen bevatten ook:

1. Magnesium – een uiterst belangrijk onderdeel voor de gezondheid van het zenuwstelsel. Het gebruik ervan zorgt voor herstel na stress en emotionele schokken, stimuleert helder denken en geheugen, de snelheid van schakelen en andere reacties, bovendien neemt het deel aan de stofwisseling.
2. Kalium – een van de belangrijkste elementen die een gezonde hartfunctie ondersteunen en ook de nieractiviteit stimuleren. Het helpt bij het afvoeren van overtollig vocht uit het lichaam.
3. Calcium, ondersteunt de gezondheid van botten en een normale bloeddruk.
4. Fosfor, noodzakelijk voor het uitvoeren van zenuwprocessen, versterkt botten en tanden.
5. Jodium – een onmisbare regulator van de schildklierfunctie, waarvan het hormonale evenwicht, een goed welbevinden en de stofwisseling afhangen.
6. Zwavel, draagt bij aan de strijd tegen intoxicaties en infecties, zorgt voor een desinfecterende en ontstekingsremmende werking. Het verlicht ook roos, schilfering en dermatitis, door actief schimmelziekten te bestrijden.
7. Zink zorgt voor een gezonde stofwisseling, reinigt de huid en draagt bij aan de vorming van mannelijke hormonen.

Onder de vitamines in de bonen:

1. Caroteen, noodzakelijk voor genezingsprocessen, herstel en het behoud van gezichtsscherpte.
2. B-vitamines, ondersteunen het immuunsysteem en de gezondheid van het zenuwstelsel, waaronder foliumzuur, noodzakelijk voor het in evenwicht brengen van de hormonale balans.
3. Vitamines E, K, C die gifstoffen afvoeren en de gezondheid van cellen en bloed waarborgen.

Daarnaast bevatten bonen een belangrijke verbinding voor diabetici – arginine. Deze stof helpt suiker af te breken en het normale niveau in het bloed te handhaven, waardoor de benodigde dosis insuline wordt verlaagd.

Bonen werken als antioxidant, helpen het lichaam te reinigen en leveren een voorraad nuttige stoffen voor vernieuwing, waardoor ze een verjongend effect geven. Bonen worden aanbevolen voor consumptie vanaf jonge leeftijd, vooral voor volwassenen, tijdens de zwangerschap, bij sportbeoefening en bij verkoudheid om het herstelproces te versnellen.

Calorieën en voedingswaarde

Rijpe bonen worden bewaard in gedroogde of geconserveerde vorm. Het caloriegehalte bedraagt tot 300 kcal per 100 gram, maar bereide gekookte bonen leveren slechts 90–120 kcal. Dit is een product met een gemiddeld caloriegehalte dat zwaardere dierlijke eiwitten kan vervangen en het dieet kan aanvullen bij een allergie voor granen.

Wat betreft voedingswaarde bevatten bonen ongeveer 8 g eiwitten, 15 g koolhydraten en slechts 0,5 g vet. 7 g bestaat uit voedingsvezels, de rest is water. Het product bevat geen cholesterol en kan volledig vlees- en viscomponenten in het dieet vervangen, daarom worden bonen gebruikt:

• tijdens de vastenperiode;
• bij een vegetarische levensstijl;
• bij diëten voor hart- en vaatziekten;
• bij sportdiëten en voor gewichtsverlies;
• in kindervoeding en voor ouderen.

Het eten van bonen helpt om een vol gevoel te behouden gedurende 6–8 uur, wat zeer nuttig is voor mensen met onregelmatige werkroosters, tijdens trektochten, bij intensieve fysieke inspanning en tijdens perioden van snelle groei voor kinderen.

Het volstaat om tot 800 g bonen per week te consumeren, waarbij ze worden toegevoegd aan zowel warme voor- en hoofdgerechten als aan koude hapjes. Peulvruchten worden het best 's ochtends en 's middags opgenomen, wat zorgt voor een voedzaam ontbijt en een vullende lunch. Het is niet aan te raden om 's avonds bonen te eten: eiwitten worden ongeveer 6 uur verteerd en dit zou moeten gebeuren tijdens de periode van waakzaamheid.

Per dag mogen vrouwen niet meer dan 200 g bonen eten en mannen 250–300 g. Op oudere leeftijd moet de consumptie 2–3 keer worden verminderd en moet men controleren of het lichaam de peulvruchtencomponenten aankan.

Soorten rode bonen

Gedurende de teelt van de groente wereldwijd zijn er meer dan 100 bonenvariëteiten ontwikkeld, die verschillen in smaaknuances, voedingswaarde en de aanwezigheid van bepaalde elementen in hun samenstelling. Rode bonen zijn over het algemeen stabiel qua gehalte aan nuttige stoffen, dus het is niet nodig om specifieke variëteiten te zoeken: elk ervan is waardevol voor het lichaam.

De variëteit van bonen is vooral van belang voor tuinders die streven naar het planten van vroegrijpe en productieve rassen.

1. Gewone rode bonen hebben vrij grote vruchten en rijpen in 2 maanden. De oogsthoeveelheid is tot 2,5 kg per vierkante meter.
2. Sjokoladnitsa – dit is een zeer smakelijke en zachte grote boon die 100 dagen nodig heeft om te rijpen en tot 3,5 kg oogst per 1 m² oplevert.
3. Rode Boon Roodkapje is een tweekleurig type dat ongeveer 3 kg vaste, goed te bewaren bonen oplevert. De vruchten rijpen in meer dan 3 maanden.
4. Er is ook het Mexicaanse ras Pinto – dit is een smakelijke gele boon met aders. Het levert minder op, maar heeft een vollere smaak.

De rode bonenrassen behoren tot de droge soorten die gedopt moeten worden. De peulen van deze bonen zijn grover dan die van zoete bonen en kunnen niet worden gegeten. De bonen zelf zijn echter altijd rijk aan eiwit en zetmeel. Goed bereide bonen worden een zacht en fijn puree, dat een heel lichte en smakelijke snack wordt.

Rode bonen hebben meestal dikkere vliezen, dus moeten ze goed worden geweekt voor het koken. De peulen van rode bonen worden gebruikt voor medicinale aftreksels, voor de behandeling van het hart en het urogenitale stelsel. De buitenste schil van de vruchten bevat een hoge concentratie beschermende stoffen die desinfecterend en ontstekingsremmend werken.

Nuttige eigenschappen van rode bonen

Algemene voordelen

Rijk aan een compleet complex van vitaminen en mineralen, kunnen bonen worden beschouwd als een volledig basisgerecht in het dieet, dat het lichaam voorziet van alle essentiële aminozuren en nuttige verbindingen.

Het vervangt volledig vlees, vis en eiproducten in het dieet van vegetariërs, tijdens vasten en diëten. Dit helpt het lichaam aanzienlijk te ontlasten, omdat er minder energie nodig is voor de vertering van bonen. Bonen worden gemakkelijk opgenomen en bevorderen de verbranding van overtollig vet. Tot de waardevolle eigenschappen van rode bonenrassen behoren:

1. Algehele reiniging van het lichaam, stimulatie van de nierfunctie en afvoer van overtollig vocht, verwijdering van afvalstoffen.
2. Stimulatie van de hartfunctie, versterking van spierweefsel en vaatwanden, verhoging van de huidelasticiteit en versnelling van regeneratieprocessen.
3. Antioxidant- en verjongend effect, normalisatie van stofwisselingsprocessen, controle van eetlust en hormonaal evenwicht.
4. Versterking van het zenuwstelsel, normalisatie van de slaapcyclus, verlichting van chronische vermoeidheid en depressie, verminderde angst en vertraging van de ontwikkeling van degeneratieve aandoeningen.
5. Deelname aan de bloedvorming, verhoging van het aantal rode bloedcellen.
6. Ontwikkeling van een gezonde immuniteit en verhoging van de afweerkrachten van het lichaam.
7. Ontstekingsremmend effect, vooral met betrekking tot de organen in het kleine bekken: urineweg- en geslachtsorganen – preventie van mannelijke aandoeningen.
8. Verlaging van het cholesterol- en suikergehalte in het bloed, normalisatie van de bloeddruk.
9. Behandeling van huidziekten, waaronder schimmel- en bacteriële aandoeningen, verwijdering van roos en otomycose.
10. Ondersteuning van het lichaam bij de behandeling van onvruchtbaarheid.

De belangrijkste eigenschappen van bonen worden beschouwd: het bloed verrijken, het cardiovasculaire systeem beschermen, en het natuurlijke kalmerende effect. Daarom zijn ze onmisbaar in het dieet in de late herfst, bij het begin van kou, en in de lente, na langdurige winterstress. Ze helpen het lichaam te versterken en de reserves aan nuttige stoffen aan te vullen, en voorkomen ook stress-eten door de hele dag te vullen en de trek in zoet te verminderen.

Voor vrouwen

Vrouwen waarderen de verjongende eigenschappen van bonen zeer. Ze kunnen de huid reinigen van uitslag, de teint normaliseren en sporen van vermoeidheid wegnemen. Daarnaast verbeteren ze de stemming, stabiliseren ze het emotionele evenwicht, verhogen ze het libido en verminderen ze spanning. Dit is vooral van belang tijdens de menstruatie en na de menopauze.

Ook stimuleren rode bonen de vruchtbaarheid en verhogen ze de kans op zwangerschap bij mensen met problemen op dit gebied. Bonen beschermen niet alleen tegen ontstekingen en normaliseren de hormoonproductie, maar bereiden het lichaam van de vrouw ook voor op het dragen van een baby, door het te voorzien van foliumzuur.

De bonen dragen bij aan een gemakkelijke gewichtsafname, verhogen de tonus en het uithoudingsvermogen van het lichaam, en zijn daarom nuttig bij trainingen in de sportschool en fitnesslessen. Bonen stillen snel de honger en zorgen ervoor dat u niet aan tussendoortjes hoeft te denken. Hierdoor wordt het niet alleen gemakkelijker om af te vallen, maar ook om van slechte gewoonten af te komen.

Voor mannen

Voor mannen helpen bonen te beschermen tegen hartziekten en verminderen ze het risico op een hartinfarct of het ontwikkelen van atherosclerose. Ze zijn ook goed ter preventie van impotentie en prostaatziekten. Zink in bonen draagt bij aan de aanmaak van gezond zaadvocht en voldoende testosteron. Calcium, ijzer en vitamines dragen bij aan een verhoogde potentie en seksueel uithoudingsvermogen.

Voor sporters helpen bonen om de normale vochtbalans in het lichaam te handhaven, gemakkelijk te zweten en de zoutsamenstelling aan te vullen. De componenten van het rode bonenproduct verhogen het uithoudingsvermogen tijdens krachtsinspanningen en helpen sneller te herstellen.

Voor tieners helpen bonen in het dieet om de overgangsperiode en de veranderingen in het lichaam zachter door te maken, acne en verhoogde prikkelbaarheid te verhelpen en bij te dragen aan de vorming van spiermassa.

Voor kinderen

Aangezien rijpe bonen een vrij dicht product zijn en peuleiwitten soms allergische reacties veroorzaken, dient men het kinderlichaam geleidelijk aan het nieuwe bestanddeel te wennen en te letten op eventuele huiduitslag en darmstoornissen.

Bonen worden geïntroduceerd na de leeftijd van 2 jaar. Zolang de baby nog niet zelfstandig eet, moeten ze worden geprakt tot puree en lepel voor lepel aan de hoofdgerechten worden toegevoegd. Na verloop van tijd kan de portie worden verhoogd. Bonen worden niet tegelijkertijd gegeven met dierlijke eiwitten: vlees, eieren – of broodproducten, granen. U kunt een kind 2–3 keer per week bonen geven.

Op de peuter- en schoolleeftijd worden kinderen volledige porties 'vleesvervanger' aangeboden, maar niet vaker dan 3 keer per week, afgewisseld met andere voedingsmiddelen. Als het kind graag bonen eet en er vaker om vraagt, is het raadzaam het kind te controleren op een tekort aan magnesium of ijzer en het dieet aan te vullen met groenten: broccoli, spinazie, noten. Bij bloedarmoede kunt u het kind regelmatig bonen geven, bijvoorbeeld 5 keer per week, totdat het ijzergehalte stijgt. Daarna wordt er verplicht een pauze ingelast.

Er mag niet te veel bonen in het dieet van een kind zitten: de componenten ervan kunnen de maag irriteren, en bij kinderen is het slijmvlies nog erg gevoelig. Bovendien moeten in de kindertijd eiwitten en calcium uit plantaardig voedsel absoluut worden aangevuld met zuivelproducten en ermee worden afgewisseld.

Bij gewichtsverlies

De reden om een paar kilo af te vallen kan niet alleen een streven naar slankheid zijn, maar ook medische indicaties. Bijvoorbeeld bij diabetes of hartziekten belast overgewicht het lichaam aanzienlijk. Hier komen bonen te hulp, die cholesterolbevattende producten zoals vlees, eieren en oliën volledig kunnen vervangen.

Dankzij de vezels reinigen bonen de darmen en verwijderen ze afvalstoffen, waardoor de opname van voedingsstoffen verbetert en de stofwisseling en het welzijn normaliseren. Bij een bonendieet kunt u in het begin ongemak ervaren terwijl het lichaam zich reinigt en aanpast. Na 3–5 dagen kunt u echter al lichtheid voelen, een toename van uithoudingsvermogen en werkcapaciteit, versterking van het zenuwstelsel en stabilisatie van interne processen: regelmatige stoelgang, normale eetlust, snel in slaap vallen, verminderde trek in zoetigheid, nicotine en alcohol.

Omdat peulvruchteiwitten de maag kunnen irriteren, is het in dieetvoeding het beste om dit te combineren met veel lichte vezels: kool, komkommers, courgettes, appels. Ook bevordert veel warme drank de snelle vertering.

Bonen mogen niet worden gecombineerd met agressieve zure sappen, om aanvallen van pancreatitis, gastritis en maagzuur te voorkomen. Daarom worden bonen niet gecombineerd met grapefruit, granaatappel, kers.

Als er veel activiteit, fysieke inspanning of vaak verkoudheden in het leven zijn, kan de consumptie van bonen worden verhoogd, maar bij lage activiteit zal het product niet bijdragen aan vetverbranding, maar alleen helpen de spijsvertering te verbeteren en langer zonder tussendoortjes te blijven.

Het is belangrijk om bonen met olie te bereiden; voor diëten zijn delicate noten- en graanoliën geschikt: sesam-, hennep-, lijnzaad-, pompoenolie.

Periodiek moet u pauzes nemen en peulvruchten uit het dieet weren, zodat het lichaam kan wennen aan hun effect. Toch kunnen bonen in het reguliere menu worden opgenomen. Dankzij dit bestanddeel is het veel gemakkelijker om uit strenge diëten te komen, zodat de overtollige kilo's niet terugkeren.

Tijdens de zwangerschap

Voor vrouwen die een kind verwachten, zijn bonen in het dieet noodzakelijk. Ze ondersteunen een normaal hemoglobinegehalte, de immuniteit en de kracht van het lichaam, en dragen bij aan de juiste vorming van het skelet en de inwendige organen van de baby. Regelmatige consumptie van bonen vóór de zwangerschap in het eerste trimester verzadigt het lichaam met foliumzuur, wat belangrijk is voor de juiste ontwikkeling van het zenuwstelsel van het kind.

Met bonen in het dieet zal de vrouw minder vermoeid raken en zich rustiger voelen. Maar u mag dit product niet te veel eten. Overmatige consumptie kan niet alleen constipatie en een ongewenst diuretisch effect veroorzaken, maar ook allergische reacties.

Tijdens de borstvoeding

Rode bonen, rijk aan calcium, fosfor en ijzer, verbeteren de melkkwaliteit aanzienlijk, maar u moet ze voorzichtig gebruiken, omdat het kind constipatie of zogenaamde koliek kan krijgen. U kunt ze 1 maand na de bevalling in uw dieet introduceren. Tijdens de borstvoeding is het raadzaam de consumptie te beperken tot 1–2 keer per week en de reactie van de baby goed in de gaten te houden.

Rode bonen in de geneeskunde

Cardiologen raden aan bonen in het dieet op te nemen bij hartziekten, en endocrinologen adviseren dit product bij atherosclerose en diabetes. Bonen normaliseren vrij snel de samenstelling van het bloed, verwijderen cholesterol en verlagen de suikerspiegel, waarbij scherpe schommelingen in het niveau worden voorkomen. Ook wordt het product beslist in het dieet opgenomen bij bloedarmoede en na ernstige ziekten om het lichaam te herstellen.

Bij pancreatitis

Bij pancreatitis mag u niet te veel van dit product gebruiken. Sommige complexe eiwitten in bonen kunnen een verergering van de ziekte uitlokken; overleg daarom met een arts voordat u het in het dieet opneemt. Aangezien deze ziekte vaak voorkomt bij ouderen, raden artsen hen aan om het regelmatig eten van peulvruchten te vermijden. Desondanks kan een aftreksel van bonenschillen een gunstige werking op het lichaam hebben.

Bij diabetes mellitus

Bonen zijn rijk aan de waardevolle verbinding arginine, die vergelijkbaar met insuline werkt. Bij het eten van gerechten met rode bonen daalt de bloedsuikerspiegel bijna met de helft, waardoor de insulinedosering kan worden verlaagd.

Bovendien beheersen bonen de eetlust en het hongergevoel en bevorderen ze gewichtsverlies, wat relevant is voor mensen die aan obesitas lijden als gevolg van diabetes. Vitamines A, E en andere stoffen dragen bij aan een beter gezichtsvermogen en een gezondere huid, die bij gevorderde vormen van de ziekte vaak te lijden hebben.

Bonen worden niet alleen als hoofdgerecht bereid, maar ook als dessert, wat diabetici kan helpen schadelijke producten te vervangen zonder zich een lekkernij te ontzeggen.

Belangrijk: de glykemische index van rode bonen — 35 eenheden. De hoogste GI hebben bonen uit blik — 74 eenheden.

Bij maag-darmaandoeningen

Bij beschadigingen van het maag-darmkanaal verbieden artsen het gebruik van bonen doorgaans. De componenten van het product kunnen een verergering van chronische aandoeningen uitlokken en de zuur-basebalans verstoren; raadpleeg daarom in elk afzonderlijk geval een arts voordat u bonen in het dieet opneemt.

Bij nierstenen

Hoewel bonen een vochtafdrijvend effect hebben, overtollig water uit het lichaam helpen verwijderen en ontstekingsprocessen verminderen, kunt u ze beter niet gebruiken zonder dit met een arts te bespreken. Aandoeningen zoals jicht, nefritis en cystitis verdragen geen hoog urinezuurgehalte, en bonen bevatten verbindingen die de vorming ervan stimuleren.

Recepten uit de volksgeneeskunde op basis van rode bonen

De volksgeneeskunde biedt nogal wat recepten die gebaseerd zijn op de gunstige eigenschappen van rode bonen. Zowel gedroogde bonenschillen als getrokken bloemen en vruchten hebben een genezende werking. Ze bieden uitkomst bij gastritis en pancreatitis, oedeem en bronchitis, artritis en diabetes, en bij stenen in de nieren en de blaas.

1. Pancreatitis. Bij een chronisch verloop wordt het gebruik van sap van sperziebonen in het melkrijpe stadium aanbevolen. Aan een half glas sap wordt een halve eetlepel honing toegevoegd; dit wordt drie keer per etmaal ingenomen.
2. Diabetes mellitus. Bij diabetes type 2 worden gestoomde peulen van rode bonen gebruikt, die glucokinine bevatten. 3 eetlepels van gemalen gedroogde peulen worden in een thermoskan met 2 kopjes kokend water 6 uur lang gestoomd. U neemt een eetlepel een half uur voor de maaltijd.
3. Nierstenen. Een afkooksel van de bloemen van rode bonen wordt gebruikt om stenen uit de galblaas en nieren te verwijderen. 20 g bloemen worden in een kopje kokend water gedurende 10 minuten gebrouwen en u neemt tot 4 keer per dag een half kopje.
4. Wondgenezing. Rode bonen die tot meel zijn gemalen hebben genezende eigenschappen. Het wordt met water vermengd in een verhouding van 1:1 en een beetje honing wordt toegevoegd. De resulterende cake wordt aangebracht op brandwonden, etterende plekken en eczeemhaarden. Dit kompres heeft een antibacteriële werking en een ontstekingsremmend uitdrogend effect.

Toepassing van rode bonen in de cosmetologie

Van bonenpeulen worden infusies gemaakt die de structuur van haar en nagels versterken en ook de elasticiteit van de huid verbeteren. Het uitspoelen van het haar met deze conditioner en het gebruik van een tonicum voor het gezicht beschermt de opperhuid tegen negatieve omgevingsinvloeden, helpt littekens van acne te verwijderen en irritaties te verlichten, terwijl maskers van bonenpuree de huid en lokken goed voeden, schilfers en roos elimineren, ontstekingsreacties verminderen en helpen vocht vast te houden.

Bonen zijn een soort "verjongingsappel" die beschermt tegen rimpels, verslapping en een vermoeid uitziende huid. Het verbetert de teint en maakt de huid fris door celregeneratie te versnellen. Het product is meer geschikt voor een droge en normale huid, evenals bij leeftijdsveranderingen in het gezicht.

Wat kunt u bereiden met rode bonen?

Rode bonen zijn een unieke grondstof waaruit koude en warme gerechten, bijgerechten, dressings voor soepen, vullingen voor taarten en zelfs desserts kunnen worden bereid. Op onze tafels vindt men meestal gerechten uit de Kaukasische keuken op basis van bonen. Ze zijn behoorlijk vullend en toch licht. U kunt bijvoorbeeld bonen met koriander en knoflook in een azijn-olie dressing bereiden - dat wordt een uitstekend voorgerecht voor zomerse caloriearme salades, en tijdens barbecue-uitjes vervangt het vlees voor veganisten.

Rode bonen voor een dieet

1. Om een lichte groentesnack te krijgen, kunt u de gekookte bonen stoven met selderij en broccoli, met toevoeging van specerijen: prei, koriander, knoflook. Het gerecht kan worden verrijkt met gemalen noten: walnoten of pijnboompitten. Dit bijgerecht is zowel warm als koud goed.
2. Er is een uitstekend recept voor pittige bonen. Hiervoor wordt het gekookte product gestoofd met paprika, ui, hete pepers en tomatenpuree. Dit gerecht kan worden geserveerd met rogge- of witte zemelenbroodjes.
3. Om een stevig ontbijt te krijgen, worden bonen gestoofd met maïs en wortelen. U kunt knoflook en sojasaus toevoegen. Bij diëten wordt dit gerecht geserveerd met magere rijst, en in het normale dieet kan de pap worden gestoofd in olie samen met groenten.

Vullende snacks met bonen

Er is een zeer interessant recept voor een visgerecht met rode bonen. De gekookte bonen worden gemarineerd met ui (u kunt de rode variant kiezen) en er worden plakjes gezouten haring toegevoegd. Het gerecht kan worden bestrooid met uw favoriete kruiden.

Sommigen houden van rode bonen met champignons. Hiervoor worden oesterzwammen of andere paddenstoelen in olie gebakken, de bonen worden in de pan gedaan, aan het einde wordt ui toegevoegd zodat deze niet kan bruinen, en rozemarijn. Voor het serveren kunt u een beetje citroensap toevoegen.

Voorgerechten met bonen

Het zijn juist rode bonen die gewoonlijk het vleesbestanddeel vervangen of aanvullen in magere soljanka of soepen met gerookt vlees. U kunt ook bonensoep maken. Hiervoor wordt kippenbouillon (optioneel) toegevoegd aan de bonenbouillon, wat aardappel, gebakken ui, paprika en pastinaak. De soep wordt licht en vullend.

Om een heerlijke crèmesoep te maken, worden gekookte bonen gemengd met basilicum, knoflook, wortelen en boter. Een andere variant is met spinazie en tomaten.

Verse salades met gekookte rode bonen

Het product vult groene salades uitstekend aan. U kunt het bijvoorbeeld toevoegen in plaats van champignons of olijven in een 'Griekse' bereiding. Een salade met bonen, Chinese kool, sla en appel is smakelijk.

Er is ook een optie:

• Tomaten.
• Rode ui.
• Donkere gekookte bonen.
• Spinazie en andere groenten.

In 'zware' hapjes worden bonen gedaan in een 'Chinese' salade van ingelegde wortelen, ei, kipfilet en ui, die wordt aangemaakt met mayonaise.

Gepureerde bonen met knoflook en kruiden kunnen worden gepaneerd in paneermeel en gebakken tot vegetarische burgers die vlees vervangen. Ze worden gegeten met bijgerechten en in snacks met lavash en verse groenten.

Om een dessert met bonen te maken, worden ze gestoofd in een potje in room met toevoeging van suiker en kruidnagel. Rozijnen, gedroogde abrikozen, pruimen en noten kunnen in het gerecht aanwezig zijn. Er is ook een exotisch recept met sinaasappels. Hiervoor worden de bonen gestoofd in siroop met citrusvruchtensap en -vruchtvlees.

Groentegerechten met bonen of gepekelde bonen kunnen voor de winter worden ingemaakt: zelfgemaakte conserven behouden meer nuttige componenten dan fabrieksconserven. U kunt ook een halfproduct bereiden – gezouten bonen, die in de winter aan elk gerecht kunnen worden toegevoegd. Dit wordt meestal gedaan wanneer u uw eigen verse bonen uit de tuin heeft, om ze niet te hoeven drogen.

Keuze en bewaring van rode bonen

Rode bonen worden meestal droog gekocht voor in de keuken. Bij het kiezen moet u letten op de toestand van de bonen:

• ze mogen niet verschrompeld en te droog zijn;
• schade en breuken worden uitgesloten;
• de bonen moeten even groot zijn, zonder aanslag of condens;
• droge bonen hebben geen geur.

Verschillende soorten kunnen worden bewaard in een gemeenschappelijke container bij kamertemperatuur. Het is aan te raden om glazen of keramische bakjes te kiezen – potten met deksels. Bonen kunnen ook in zakken worden bewaard, mits er geen overtollig vocht in de ruimte is.

Nadelen en contra-indicaties

Sommige soorten peulvruchten kunnen allergieën veroorzaken (in geval van individuele intolerantie). Daarom, als u ongemak in de darmen, brandend maagzuur, jeuk, algemene malaise opmerkt, moet u het product vermijden. Soms ontstaat overmatige gasvorming in het lichaam door afvalstoffen. Matige consumptie veroorzaakt meestal geen enkel ongemak.

In sommige gevallen kunnen bonen constipatie of indigestie veroorzaken. Dan kunt u zachtere soorten of de groene variant in peulen proberen. Overmatige consumptie van bonen kan leiden tot een verminderde opname van sommige voedingsstoffen, irritatie van de slijmvliezen en een zwaar gevoel. Eiwitten worden niet opgeslagen in het lichaam, dus het wordt niet aanbevolen om meer dan de normale hoeveelheid te consumeren.

Het wordt aangeraden het product te vermijden bij nier- en maag-darmziekten, zowel in acute als chronische stadia, en ook voor degenen die vatbaar zijn voor zoutafzettingen in de gewrichten. Ouderen, kinderen en zwangere vrouwen moeten bonen voorzichtig en in gecontroleerde hoeveelheden eten.

Interessante feiten over bonen

1. Bonen werden op alle continenten van de wereld gevonden; ze werden gewaardeerd door indianen, Chinezen, Indiërs, en ook door de noordelijke volkeren van Afrika. Al toen waren er verschillende soorten peulvruchten verspreid, waarvan sommige een hoog suikergehalte hadden en als dessert werden geconsumeerd.
2. Bonen worden niet alleen als zelfstandig product gebruikt, maar ook als vochtvasthoudend middel en verzwaringsmiddel bij het bakken van taarten. Een vulling van peulvruchten helpt om de korst in de gewenste vorm te krijgen.
3. Rauwe vruchten bevatten de giftige stof fenazine, die een toxine is voor het menselijk lichaam. Deze component wordt afgebroken bij langdurige verhitting. Daarom moeten bonen minstens 45 minuten worden gekookt, en bij voorkeur vooraf worden geweekt. Dit versnelt niet alleen het kookproces van de bonen, maar verwijdert ook overtollig zetmeel in het water, waardoor de korrels zachter worden.

Bonen komen in bijna alle keukens ter wereld voor en blijven een geliefde groente op vele tafels. Als u graag geniet van een stevig tussendoortje met rode bonen, doe dat dan gerust, wetende welke voordelen deze voedzame vruchten bieden.

Foto van rode bonen